بایگانی مطالب: مسئولیت اجتماعی شرکتها
غزه؛ بیآب و نان
|پیام ما| درست در روزی که رئیس برنامهٔ غذای سازمان ملل متحد وضعیت غزه را «وحشتناک» توصیف کرد، اسرائیل از سازمان ملل خواست که ظرف مدت ۲۴ ساعت نوار غزه را ترک کند. از دوشنبهٔ گذشته و با بالاگرفتن درگیریها در پی عملیات طوفانالاقصی علیه رژیم اسرائیل، این رژیم نیز پس از غافلگیری، حمله به نوار غزه را آغاز کرد و از روز دوشنبه، علاوهبر حملهٔ موشکی، این منطقه را محاصره کرده و ورود آب، غذا و سوخت را ممنوع کرده است. صهیونیستها میگویند رفع حصر غزه را منوط به آزادی گروگانها کردهاند، درحالیکه به غیر از نیروهای حماس، هزاران غیرنظامی در نوار غزه حضور دارند و شرایط هر روز برای آنها وخیمتر میشود. جایی که دو میلیون و ۳۸۰ هزار نفر در آن زندگی میکنند و بنابر گزارشهای رسمی، سرانهٔ دسترسی به آب روزانه چیزی حدود ۸۰ لیتر بود، اما حالا همین ۸۰ لیتر هم به صفر رسیده است. وزارت بهداشت فلسطین در نوار غزه نیز دیروز اعلام کرد که تاکنون شمار جانباختگان حملهٔ رژیم صهیونیستی به هزار و ۷۹۹ رسیده است که ۵۸۳ نفر از آنها کودک هستند. همچنین، در نتیجهٔ این حملات، شش هزار و ۳۸۸ نفر مجروح شدهاند. از آنسو رسانههای عبری نیز از جان باختن هزار و ۴۰۰ اسرائیلی خبر میدهند.
حال «آرمیتا» وخیم شد
ادامه اطلاعرسانی ضعیف و ناقص درباره دختری که از مترو به بیمارستان رفت
کودکانه شدن فقر به میراثی شدن آن میانجامد
آیین بزرگداشت «روز ملی کودک در ایران؛ کودک، میراثفرهنگی و هویت ملی» به همت پژوهشکده مردمشناسی با مشارکت موزه ملی ایران و گروه پژوهشی هنرهای سنتی در پژوهشگاه میراثفرهنگی و گردشگری برگزار شد.
تلفات در هرات به ۲۰۰۰ نفر رسید
برآوردها نشان میدهد شمار قربانیان افزایش مییابد
مهاجرستیزی بهنفع منافع ملی ایران نیست
موج اخیر ضد مهاجران افغانستانی در ایران در دو هفتهٔ اخیر به اوج رسید و بازخوردهای زیادی در فضای رسانهای رسمی و غیررسمی کشور داشت. همزمان با آنچه در ایران روی میداد، کمی آنسوتر در کشور پاکستان پس از اعلام رسمی خبر تصمیم بر اخراج جمعیت مهاجر افغانستانی، دو موج در له و علیه این تصمیم هم به راه افتا
آینده تحصیل کودکان نامعلوم است
در هفتههای اخیر با نزدیک شدن به آغاز سال جدید تحصیلی و آشفته و پیچیدهتر شدن وضعیت ثبتنام دانشآموزان اتباع و بدون شناسنامه، پی در پی نشستهایی از سوی فعالان مدنی حوزه حقوق کودک برای هشدار نسبت آینده نامعلوم تحصیل کودکان و احتمال افزایش بازماندگی برگزار شده است. موسسه رحمان نیز با همراهی جمعی از تشکلهای فعال حقوق کودک در نشستی موانع رو به گسترش تحصیل کودکان را تحصیل کودکان را بررسی کرد. فعالان حاضر در این نشست، اجرایی نشدن قوانین حمایت از حقوق کودکان در کنار فقدان تعهد به اجرای آموزش رایگان و اجباری و سیاستهایی که سازوکارهای بازماندگی از تحصیل را بازتولید میکنند را از علل اصلی بازماندن کودکان از تحصیل دانستند.
«تامین اجتماعی» سازمان بیپناه
متن مصوبه گزارش شور دوم کمیسیون تلفیق مجلس درباره برنامه هفتم توسعه منتشر شد
تشدید کالاییسازی آموزش زیر نامهای جدید
فقر، فقدان دسترسی به مدرسه و محرومیت مهمترین دلایل بازماندن کودکان از تحصیل است. این را «رضا امیدی»، جامعهشناس در نشستی با عنوان «پیدا و پنهان محرومیت از تحصیل» که توسط «روستاتیش» که حامی کارآفرینی اجتماعی برای روستاهای کمتر برخوردار است، گفت. این جامعهشناس با انتقاد از حذف سیاستهای چندبعدی که میتوانست به نفع تحصیل کودکان تمام شود، میگوید که سیاستگذاریهایی که امروز با داعیه ارزانسازی تحصیل آمدهاند، سازوکاری را علم میکنند که عامل بازماندگی از تحصیل است: «کوپنیسازی، کالاییسازی آموزش، تحدید تحصیل دختران زیرمجموعه طرحها کنترل جمعیت و… همگی بازماندگی از تحصیل کودکان را بازتولید میکند.»
تهران؛ اسیرِ دستهای آلوده
تصویرِ تهران با شتاب و خستگی مردمی آغاز میشود که روز خود را در میان سیمان و گوگرد به پایان میرسانند. اینجا زمانی شهر بود. روزگاری تهران محلی برای آرامش و زیستِ انسانهایی بود که تمام توان خود را برای گذر از آلودگیها صرف نمیکردند، اما اکنون پس از عبور از ساختمانسازیهای گسترده و انواع تخریبهای محیطی و جمعیت میلیون نفری، یک نفس عمیق برای پایتخت ایران آرزویی دور از دسترس است.
علامت سوالهای «کار داوطلبانه»
گروهی جوان از دانشجویان یک کشور اروپایی مبلغی را به یک سازمان غیرانتفاعی پرداختهاند تا تابستان را در یکی از روستاهای کشور هند به «کار داوطلبانه» بپردازند. وظیفه آنها جمعآوری زباله از محیط زیست و گذراندن وقت با مردم محلی و آموزش کودکان است. دیدن آنها در حین کار، چشمهای آبی و موهای بور آنها، تیشرتهای هماهنگ و کیسههای زباله بزرگ در دستانشان توجه هرکسی را جلب میکند. کمی آنطرفتر مردم محلی زبالههایشان را روی زمین میریزند، رودخانه پر از پلاستیکهای شهری است، قطاری در ایستگاه زبالهها را در زمین سبز روستا رها میکند، و کودکان محلی که با توریست-داوطلبهای مهربان جور شدهاند، خبر ندارند که فردا باز هم تنها و بدون معلم خواهند بود.
