در آستانه فصل شیوع بیماری‌های تنفسی، واکسن آنفلوآنزا که قرار بود یکی از ابزارهای پیشگیری از بیماری باشد، اکنون خود به کالایی کمیاب در ایران تبدیل شده است. به گفته مسئولان، امسال تنها بخش محدودی از نیاز کشور تأمین شده است. یک مقام سازمان غذا و دارو می‌گوید از یک سو محدودیت‌های شدیدی در واردات واکسن وجود دارد و از سوی دیگر، تولیدکنندگان داخلی نیز تمایلی به تولید آن ندارند. با وجود این مشکلات، پرسش این است که این تعداد محدود چگونه و با چه سازوکاری در اختیار مردم قرار می‌گیرد؛ آیا واکسن به دست کسانی می‌رسد که توان و دسترسی بیشتری دارند یا گروه‌های پرخطر و نیازمند در اولویت توزیع قرار می‌گیرند؟