نخستین مواجهه «پژمان مظاهری‌پور»، مستندساز، با الموت به نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که هنوز از معماری دژ، جز صخره‌ای نامشخص و انبوهی از بقایای دوره‌های مختلف، چیز زیادی دیده نمی‌شد. او پاییز ۱۳۹۰ برای ساخت مستندی درباره کاوش‌های باستان‌شناسی به منطقه بازگشت. فیلم‌برداری در مدت کوتاهی انجام شد، اما تکمیل مستند حدود چهار سال طول کشید. مظاهری‌پور در گفت‌وگو با «پیام ما» از دشواری مستندسازی در الموت، حساسیت‌های مربوط به انتشار یافته‌های باستان‌شناسی، کمبود روایت‌های معتبر درباره اسماعیلیان و خطرهای گردشگری بی‌ضابطه می‌گوید؛ میراثی که به اعتقاد او، هنوز چنان‌که باید روایت نشده است.