زیستگاه حیات‌وحش فقط آن محدوده‌ای نیست که روی نقشه با مرز «منطقه حفاظت‌شده» مشخص شده است. مسیر آب، رویشگاه، محل زادآوری و کریدور جابه‌جایی گونه‌ها کیلومترها بیرون از این مرزها ادامه دارد؛ جایی که در سال‌های اخیر، بسیاری از محدوده‌های معدنی و اکتشافی نیز در آن گسترش یافته‌اند. از ارسباران و جنگل‌های هیرکانی تا زاگرس و زیستگاه‌های یوز در مرکز ایران و زیستگاه گور ایرانی در جنوب، نمونه‌های متعددی از هم‌پوشانی یا مجاورت فعالیت‌های معدنی با زیستگاه‌های حساس ثبت شده است. مسئله فقط تعداد معادن نیست؛ پرسش این است که در محاسبه هزینه استخراج، چه میزان از زیستگاهی که برای ادامه حیات یک گونه ضروری است، دیده می‌شود؟ از سوی دیگر، این معادن نه‌تنها زیستگاه حیات‌وحش و گیاهان را تحت‌تأثیر قرار داده‌اند، بلکه زیستگاه انسانی را هم در بسیاری از استان‌ها تخریب کرده‌اند و حالا دیگر زمان رسیدگی به این وضعیت و تغییر قانون معادن و ایستادگی در برابر تخریب‌های افسارگسیخته است.