تنگه «ابوالقیس» سوادکوه، عصر جمعه، ۱۸ اردیبهشت را در ترس گذراند. کوه دهان گشود و زمین لغزید. همان زمان صحبت از تأثیر بارش‌ها به‌عنوان عامل زمین‌لغزش به میان آمد؛ اما فعالان محیط‌زیست در منطقه به «پیام ما» می‌گویند که برداشت شن و «ماسه کوهی» از جمله اصلی‌ترین عوامل این اتفاق است و این برداشت در نزدیکی تنگه ابوالقیس هم این اواخر با جدیت در جریان بوده. در حالی وضعیت فعلی تنگه ابوالقیس نگرانی‌ها در مازندران را تشدید کرده که دو هفته قبل هم زمین‌لغزش دیگری در کیلومتر ۶ پردیس به سمت تهران باعث تصادف و بسته‌شدن جاده برای ساعت‌های طولانی شد.

نامش در اسناد تاریخی بسیاری ذکر شده و جایگاه ویژه‌ای در افسانه‌های محلی دارد. از شاهکار فردوسی بزرگ تا عالم‌آرای عباسی و روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه به موقعیت این قلعه و همچنین ساختار معماری قدرتمندش اشاره کرده‌اند. در عصر ما اما این قلعه مهجوریتی عمیق را تجربه می‌کند، تا جایی که حتی یک تابلوی معرفی هم برای آن نصب نشده است، چه رسد به اینکه پای باستان‌شناسان برای کاوش و بیرون کشیدن رمزورازها و تاریخش به آن باز شود. قلاع گردان (قَلی‌گِردَن) یا قلعه اولاد، در سوادکوه مازندران با پیشینه‌ای قابل‌توجه و قصه‌های بسیار، به حال خود رها شده و فقط گاهی حفاران غیرمجاز به آن سر می‌زنند تا زخمی جدید بر تنش نقش بندد.

|پیام ما|گردهمایی سالانه باستان‌شناسی ایران، که امسال بیست‌ودومین دوره‌اش در موزه ملی ایران برگزار شد، به معرفی جدیدترین کشفیات باستان‌شناسی ایران اختصاص داشت. در این گردهمایی که از پنجم اسفند آغاز و تا هفتم اسفند ادامه داشت، گزارش‌های جدید از کاوش‌های باستان‌شناسی در نقاط مختلف ایران ارائه شد. یکی از مهمترین یافته‌های امسال، تدفین نوزادی از هزاره پنجم پیش از میلاد در محوطه غرق‌شده «چپرآباد» در استان آذربایجان‌غربی بود. در کنار این گردهمایی، نمایشگاه گزیده‌ای از جدیدترین اکتشافات باستان‌شناسی ایران برپا شده که شامل ۲۷۳ اثر از ۱۳ محوطه باستانی از دوره‌های مختلف است. این نمایشگاه تا پایان فروردین ۱۴۰۴ در موزه ملی ایران قابل بازدید است. اما مهمترین نکته در این گردهمایی سالانه، نگرانی باستان‌شناسان و پیشکسوتان از وضعیت حاکم بر میراث فرهنگی کشور بود.

یک جسد در قائمشهر پیدا شد