نخستین مواجهه «پژمان مظاهری‌پور»، مستندساز، با الموت به نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که هنوز از معماری دژ، جز صخره‌ای نامشخص و انبوهی از بقایای دوره‌های مختلف، چیز زیادی دیده نمی‌شد. او پاییز ۱۳۹۰ برای ساخت مستندی درباره کاوش‌های باستان‌شناسی به منطقه بازگشت. فیلم‌برداری در مدت کوتاهی انجام شد، اما تکمیل مستند حدود چهار سال طول کشید. مظاهری‌پور در گفت‌وگو با «پیام ما» از دشواری مستندسازی در الموت، حساسیت‌های مربوط به انتشار یافته‌های باستان‌شناسی، کمبود روایت‌های معتبر درباره اسماعیلیان و خطرهای گردشگری بی‌ضابطه می‌گوید؛ میراثی که به اعتقاد او، هنوز چنان‌که باید روایت نشده است.

پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» در چهل و هشتمین کمیته میراث جهانی یونسکو در شهر بوسان کره جنوبی به ثبت جهانی رسید. به همین مناسبت، ریشه‌شناسی تاریخی واژه الموت بر اساس پژوهش‌های استاد منوچهر ستوده و متون کهن فارسی بازخوانی شده است که نشان می‌دهد این نام به معنای «آشیانه عقاب» یا «آموزش عقاب» است.

شماره ۳۴۵۶ روزنامه «پیام ما» در روز دوشنبه پنجم مرداد ۱۴۰۵، مجموعه‌ای از گزارش‌های اجتماعی، میراث فرهنگی، محیط‌زیست، اقتصاد و مسائل شهری را در کانون توجه قرار داده است؛ از سرنوشت نامشخص بخشی از محموله‌های بشردوستانه دارو در جنگ چهل‌روزه تا ثبت جهانی دژ الموت، روایت هوشنگ ضیایی از اسکندر فیروز، چالش حکمرانی داده در بازار کالاهای اساسی، مطالبات کودکان در گفت‌وگو با دولت و بحث حق شهروندی در فضای شهری.