| پیام ما | روی نقشه اداری ایران، مرز هر استان با خطی مشخص از استان همسایه جدا شده است؛ اما آب، اقلیم، بازار کار، فقر و جریان مهاجرت از این خطوط پیروی نمی‌کنند. بااین‌حال، بخش بزرگی از تصمیم‌های توسعه‌ای کشور همچنان بر مبنای همین مرزها گرفته می‌شود. تازه‌ترین گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد ایران، با وجود بیش از ۲۰ تجربه منطقه‌بندی، هنوز فاقد نقشه‌ای منسجم برای شناخت ظرفیت‌ها و کاستی‌های مناطق است؛ فقدانی که نتیجه آن را می‌توان در توزیع نامتناسب منابع، اجرای پروژه‌های ناسازگار با سرزمین و ادامه تخصیص حمایت‌ها بر اساس فهرستی متعلق به سال ۱۳۸۸ دید.