محدوده زیست گونه‌های جانوری در ایران در حال تغییر است. با تغییر اقلیم، برخی پستانداران زودتر به ارتفاعات می‌روند، شماری از پرندگان و خزندگان زیستگاه مناسب خود را از دست می‌دهند و بسیاری از دوزیستان، با کاهش زیستگاه مناسب، به مناطق مرتفع‌تر عقب‌نشینی می‌کنند. هم‌زمان، پژوهش‌های جهانی هشدار می‌دهند که گونه‌ها در دهه‌های آینده با مجموعه‌ای از رخدادهای حدی، مانند موج گرما، خشکسالی، آتش‌سوزی و سیلاب، مواجه می‌شوند و این روند می‌تواند فشار اقلیمی بر زیستگاه و جمعیت گونه‌ها را تشدید کند.

صدای بی‌نفسی شمال بلند نیست. زیر پوشش سبز هیرکانی و آبی کاسپین، گردوخاک استان‌های گیلان، مازندران و گلستان را بی‌نفس کرده است. آنچه استان‌های شمالی ایران یا استان‌های حاشیه جنوبی دریای کاسپین را از دیگر مناطق کشور متمایز می‌کند، افزون بر جغرافیا و چشم‌انداز متفاوت، هوای پاک آن‌ها بوده است. اهمیت این ویژگی در حوزه سلامت و بیماری‌های قلبی‌عروقی و ریوی نیز سابقه‌ای طولانی دارد. پیش از آنکه گردشگری سلامت و آسایش آب‌وهوایی مطرح شود، کم نبودند کسانی که به توصیه پزشکان به این منطقه مهاجرت می‌کردند و ساکن آن می‌شدند.