بایگانی مطالب برچسب: بهداشت
زبالهسوز نوشهر؛ مسیری بهسوی بحران
یک دهه بعد از راهاندازی زبالهسوز نوشهر، نهتنها مشکل پسماند غرب استان مازندران حل نشده است بلکه جانمایی اشتباه زبالهسوز و قرار گرفتنش در کنار دپوی ۴۰ساله زباله منطقه خودش مشکلی بر مشکلات دیگر شده. شیرابه ناشی از محل دپو که فاصله چندکیلومتری تا مرکز شهر نوشهر دارد، به رودخانه ماشلک ریخته میشود و زبالهسوز هم بدون دریافت خوراک مناسب تنها وسیلهای است که برای آن هزینه شده. در این میان طی سالهای گذشته محیطزیست، شهرداری و شرکت سدید که پیمانکار طرح است، هرکدام وظیفه را بر گرده دیگری انداختهاند. طرح زبالهسوز نوشهر هرچند گزارش ارزیابی دارد، اما صورتجلسه این گزارش امضا نشده و بدون تعهد لازم از پیمانکار طرح اجرایی شده است. نکتهای که باز هم مدیر محیطزیست نوشهر مقصر آن را تنها شهرداری میداند. هرچند شهرداری تقصیر اصلی ماجرا را برعهده دارد و در دادگاه باید پاسخگو باشد، اما محیطزیست و شرکت پیمانکار هم باید درباره کمکاری سالهای گذشته جوابگو باشند.
انسولین قلمی؛ همراه کوچک با تغییر بزرگ
انسولین قلمی، دارویی حیاتی که زندگی میلیونها بیمار دیابتی را متحول کرده، نیازمند سیاستگذاریهای مؤثر برای تأمین مستمر است
سکوت پازلهای داستان درمان
آنتیبیوتیکها؛ ناجیان دیروز، قاتلان امروز
پلاستیک، دشمن زمین
|پیام ما|سال ۱۹۵۰ میزان تولید پلاستیک در جهان دو میلیون تن بود، ۷۳ سال بعد یعنی در سال ۲۰۲۳ این عدد با یک رشد چشمگیر به ۴۵۰ میلیون تن رسیده است. پلاستیک زندگی ما را تغییر داده، از این ماده ارزان برای تهیه لوازمخانگی، بستهبندی مواد غذایی، ساختوساز و ابزار پزشکی بهره میگیریم. مشکل اصلی درباره پلاستیکها به پس از مصرف بازمیگردد. اغلب آنها بازیافت و یا به شکل درستی نگهداری نمیشوند و چالش جدی برای سلامت انواع و اقسام گونهها و خاک ایجاد میکنند. سالانه ۱۵۰ میلیون تن زباله پلاستیک به شکل غیرتخصصی از بین برده شده و بهاندازه میزان تولید پلاستیک جهان در سال ۱۹۵۰ یعنی دو میلیون تن تنها وارد اقیانوس میشود. کشورهای توسعهیافته برای حل این معضل حجم بالایی از زبالههایشان را به کشورهای جهان سوم میفرستند، همان مناطقی که مردم با انواع و اقسام مصائب ناشی از فقر دستبهگریبان هستند.
نظام سلامت و بحران نابرابری
آیا وزارت بهداشت از وظیفه مدیریت بیماریهای غیرواگیر شانه خالی میکند؟
نبرد با موشها
|پیام ما| وجود موشها بهعنوان یکی از جوندگان موذی سبب ایجاد آسیبهای اقتصادی شده و برای سلامت انسان و بهداشت عمومی خطرآفرین است. بررسی وضع موجود کشور در زمینه تقنینی و مدیریت جامع یکپارچه جوندگان موذی و همچنین ارزیابی دیدگاه عمومی درباره عملکرد دستگاههای متولی و مقایسه آن با روند بهکارگرفتهشده در نمونههای بینالمللی میتواند زمینه را برای رفع ایرادهای موجود در برنامهریزیهای آتی کشور فراهم کند. بر همین اساس، دفتر مطالعات زیربنایی (گروه محیطزیست) مرکز پژوهشهای مجلس بهتازگی گزارشی با عنوان «بررسی چارچوب تقنینی و مدیریت جامع یکپارچه جوندگان موذی (موش) در ایران و نمونههای بینالمللی» منتشر کرده و در این گزارش ضمن استعلام از دستگاههای متولی درباره آسیبهای مربوط با ازدیاد جوندگان موذی در کشور، به ارزیابی نظرات و سنجش سطح آگاهی عمومی پرداخته است. نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که تقریباً در کل کشور با ازدیاد حداقل یکی از گونههای موش و به فراخور آن افزایش احتمال ابتلا به بیماریهای مشترک انسان و حیوان روبهرو هستیم. علاوهبراین، ارزیابی آگاهی و سنجش افکار عمومی نشانگر سطح آگاهی و رضایت پایین عمومی از مدیریت معضل هجوم جوندگان موذی در کشور است. در گزارش حاضر راهکارهایی در حوزههای تقنینی نظیر اصلاح راهنمای مهار جمعیت موش در محیطهای شهری و احصای خلأهای قانونی موجود در مسیر مدیریت جامع جوندگان موذی توسط دستگاههای متولی و تدوین لایحه پیشنهادی توسط دستگاههای اجرایی، شامل اصلاح و ارتقای شیوه جمعآوری پسماند عادی و افزایش سطح پوششدهی و اتصال به سیستم فاضلاب پیشنهاد شده است.
جرعههای مرگ
درباره تراژدی توزیع الکلهای صنعتی سمی که زندگی مردم را به بازی میگیرد
نسخه سبز پزشکان اروپایی برای آینده
|پیام ما| شبکهٔ جدیدی که دربارهٔ تغییراقلیم در اروپا فعالیت میکند، سعی دارد گروهی از پزشکان را برای آمادگی با بیماریها و آسیبهای سلامتی ناشی از تغییراقلیم آماده کند. «گرمازدگی»، «تب دنگی» و «مالاریا» و راههای مقابله و درمان آنها از جمله بیماریهایی هستند که در این شبکهٔ جدید بهطور تخصصی به پزشکان کارآموز آموزش داده میشوند. علاوهبراین، شبکه آموزشهایی را در زمینهٔ نقش گرمشدن زمین در سلامتی انسان ارائه آموزش میدهد. این اقدام در جهت سازگاری با شرایط جدید اقلیمی انجام میشود؛ شرایطی که بهگمان برخی اقلیمشناسان، در حال ورود به وضعیت ناشناخته و غیرقابل پیشبینی است.
تأسیس سازمان سلامت غذا ضامن کیفیت مواد غذایی
«امروزه بهجای آنکه مواد غذایی داروی جسم ما باشند، متأسفانه داروهای شیمیایی به غذای ما تبدیل شدهاند. باید سازمان سلامت غذا بهجای سازمان غذا و دارو راهاندازی شود، تا کیفیت مواد غذایی افزایش یابد. اگر دولت بخشی از یارانههای کود و سموم به کشاورزان را در اختیار تولیدکنندگان محصولات ارگانیک قرار دهد، جامعه و محیطزیست سالمتری خواهیم داشت.» اینها بخشی از صحبتهای «سید رضا نورانی» رئیس هیئتمدیرۀ انجمن ارگانیک ایران بود که در نشست خبری مرتبط با برگزاری «همایش کشاورزی ارگانیک» مطرح شد.
حال ناخوش بیمارستانها
|پیام ما|مدتی است موضوع ساختمانهای ناایمن مورد بحث و توجه افکار عمومی است. تعدادی از این ساختمانها بهعلت حوادثی که ایجاد کردند، بهعنوان یک خاطرۀ تلخ در یاد شهروندان باقی ماندند. اما داستان بیمارستانهای ناایمن و پرخطر فرق میکند. بیمارستانها از اماکن خدماترسان درمانی هستند که اگر بهموقع ایمنسازی و تعمیر نشوند، موجب بروز حوادث جبرانناپذیر میشوند. بهخوبی مشخص است که بیماران تحت درمان، امکان و توان فرار بهموقع از محل آتشسوزی یا خسارتدیدۀ بیمارستان را ندارند. هفتم شهریور جاری، بیمارستان ۷۸سالۀ «لولاگر» بهصورت داوطلبانه و البته پس از چندین با اخطار سازهای و ناایمنی، تعطیل شد. بااینحال شهروندان هر منطقه و ناحیۀ تهران، نیازمند امکانات درمانی و بیمارستانی هستند؛ بنابراین باید مشخص باشد این بیمارستانها با چه روند و چه مدتزمانی ایمنسازیشان طول میکشد؟
مخمصه «حلقهدره»
افزایش تولید پسماند و نگرانیهای حاصل از خسارات اكولوژیكی، بهعنوان یكی از چالشهای مطرحشده در حوزۀ محیطزیست و مدیریت شهری مطرح است؛ شهر كرج از این قاعده مستثنی نیست. طبق نتایج حاصل از بررسیها، حجم پسماند تولیدی در سطح كرج، همواره روند افزایشی داشته و باتوجهبه هزینههای انجامشده در این زمینه، آسیبهای اجتماعی، اقتصادی و محیطزیستی آن هنوز برقرار بوده و تا رسیدن به نقطۀ مطلوب، فاصلۀ زیادی دارد. مطابق آمار سازمان مدیریت پسماند، روزانه حدود ١٥٠٠ تن میزان پسماند ورودی مرکز دفع و پردازش «حلقهدره» است که ۷۰۰ الی ٧٥٠ تن بهعنوان پسماند تولیدی شهر كرج است. در این میان منازل مسکونی، مهمترین منبع تولید پسماند را به خود اختصاص دادهاند. پسماند «تر» با بیشترین سهم حدود ٧٠٪ و پس از آن پلاستيک و كاغذ بهترتیب با حدود ١٢٪ و ٦٪، در رتبههای بعدی، بیشترین سهم را در تشکیل زبالههای جامد شهری به خود اختصاص دادهاند. بیش از ٩٠٪ پسماندهای تولیدشده در شهر كرج در مركز دفع و پردازش حلقهدره منتقل و در نهایت دفن میشود. افزون بر دفن غیربهداشتی و انتشار بوی نامطبوع، مركز دفع حلقهدره با معضلاتی مانند فقدان زیرساختهای مناسب نسبت به میزان پسماندهای ورودی، بهسرانجامنرساندن عملیات عمرانی و زیرساختی در محل دفع، محدودبودن ظرفیت باتوجهبه دفن حداكثری پسماندهای ورودی، عدم رعایت فاصلۀ مناسب با مناطق مسکونی و فرودگاه «پیام» كه در حداقل فاصلۀ استاندارد جانمایی شده است، مواجه است.
