بایگانی مطالب برچسب: جنگ
دیپلماسی در سایه بدبینی؛ روایت اندیشکدههای غربی از مذاکرات ۶ فوریه در مسقط
در حالی که نگاهها به پایتخت عمان دوخته شده تا میزبان دور جدیدی از مذاکرات حساس میان ایران و ایالات متحده باشد، محافل کارشناسی و اندیشکدههای غربی با دیدگاهی آمیخته به شک و تردید به این رویداد مینگرند.
آخرین روزنههای اتصال به جهان
اینترنت در ایران دیگر مثل گذشته نیست و نمیدانیم چه زمانی بهشکل سابق برمیگردد. از ۱۸ دی، یعنی ۲۵ روز پیش، اینترنت بهطور کامل قطع شد و چند روزی است که کاربران با ویپیانهای پراختلال و تحت کنترل میتوانند این محدودیت را دور بزنند. ارتباطات روزمره مختل شده و خسارت کسبوکارها هر روز روی هم تلنبار میشود. دفعه پیش در جنگ دوازدهروزه به همین وضع دچار شده بودیم، اما به گواه کارشناسان حوزه فناوری، اینبار از همه تجربههای پیشین سختتر است؛ سایه جنگ بر سر ماست و دور نیست که درصورت حمله، آخرین روزنههای اتصال به جهان مسدود شود.
داستانی از تلاش و پایداری
نگاهی به کتاب «چرخ خیاطی» که روایتی از امید در دل تاریکیهای مهاجرت است
بهشت زهرا چرا دوباره توسعه مییابد؟
|پیام ما| سایه جنگ هنوز از سر ایران کم نشده، ناو آمریکایی در نزدیکی دریای جنوب لنگر انداخته است. مادران و پدران بسیاری بعد از اعتراض خون بار دیماه، بهدنبال رد و نشانی از جگرگوشههایشان گورستانها را گز میکنند. ویدئوهایی از فضای بهشت زهرا از طریق تلفنهای همراه دستبهدست میشود. در یکی از همین روزها که مردم یک چشمشان به آسمان است و یک چشمشان به اخبار، دو نقلقول از رئیس سازمان بهشت زهرای تهران، توجهها را به خود جلب کرد: «مجموعهای در کنار عروجیان در سه هزار مترمربع در حال آمادهسازی است که فضای نگهداری موقت متوفیان را به ما میدهد.» و «در سناریوهای احتمالی تجاوز زمینی یا هلیبرن، موضوع ساماندهی موقت جنازه متجاوزان به کشور از جمله سربازان آمریکایی، محل نگهداری و دفن موقت تا زمان تعیینتکلیف نهایی بهمیزان پنج هزار قبر آماده شدهاند.»
ایرانِ پریشان
«زندگی معمولی» بسیاری از ایرانیها در هفتههای اخیر مختل شده. نمونهاش «مریم»، «محسن»، «تینا»، «فاطمه»، «مهدی» و «پریرخ»! آنها عزیزی را از دست ندادهاند، بهشت زهرا و کهریزک نرفتهاند، ناچار نبودند هر لحظه خبرها را دنبال کنند، بهجز یک نفرشان بقیه برای پستهایشان در شبکههای اجتماعی مورد بازخواست قرار نگرفتهاند. با اینهمه همان تصاویر و فیلمهای محدودی که از اشک و خون و عزاداری دیدهاند، آنها را از پا درآورده است. بروز بیرونی آن هم شده درد و عود کردن بیماری!
لزوم هوشیاری بینالمللی در مواجهه با میراث ایران
|پیام ما| گروهی از متخصصان موزه در (IMPD) و فعالان میراثفرهنگی در روزهای اخیر نامهای هشدارآمیز منتشر کرده و از موزهها، خانههای حراج، دلالان و مجموعهداران خصوصی در سراسر جهان خواستهاند در قبال هر شیء با منشأ فارسی/ایرانی یا با پیشینه محتمل ایرانی، دقت و بررسی حرفهای مضاعف را به کار گیرند. این نامه در ظاهر یک هشدار حرفهای خطاب به موزهها و بازارهای جهانی هنر است؛ اما در روزهایی که این نامه منتشر میشود، میتوان گفت مخاطب اصلی آن ایران است. در شرایطی که بیثباتی سیاسی و فشارهای ساختاری، خطر قاچاق و خروج غیرقانونی اشیای تاریخی را بهطور معناداری افزایش میدهد، این هشدار تنها یک توصیه نیست، بلکه بازتاب نگرانی عمیقتری است. این نگرانی که میراثفرهنگی در دورههای بحران بیش از هر زمان دیگری در معرض غارت، انتقالهای شتابزده و مشروعسازی در بازارهای رسمی جهانی قرار میگیرد.
«اکوساید»، جنایتی که مجازات ندارد
برای دههها، جنگ در حقوق بینالملل داستانی انسانی بود؛ روایت سربازان، غیرنظامیان، اسرا و شهرها. اگر جنگلی میسوخت یا رودخانهای آلوده میشد، کسی آن را مسئلهای حقوقی نمیدانست. بااینحال، جنگهای قرن بیستم آرامآرام این نگاه را تغییر دادند و مفهومی بهنام «اکوساید»، در حقوق بینالملل مطرح شد. البته اکوساید یا بومکشی محدود به دوران جنگ نیست و تخریب محیطزیست به دست شرکتهای بزرگ و درون یک کشور نیز رخ میدهد. اما پس از گذشت ۵۰ سال از مطرح شدن این مفهوم، بهدلیل آنکه قانونیشدن اکوساید بهنفع کشورهای پیشرفته و شرکتهای بزرگ چندملیتی نیست، هنوز که هنوز است چندان مورد توجه قرار نگرفته. در قوانین ایران هم قانونی مختص به این امر وجود ندارد و فقط یک ماده قانونی بهطور کلی به جرائم محیطزیستی میپردازد.
بالاگرفتن جنگ لفظی تهران و واشنگتن
|پیام ما| همزمان با تشدید لحن تهدیدآمیز دونالد ترامپ و ادعای حرکت «ناوگان عظیم» نظامی بهسوی ایران، مقامهای رسمی کشورمان با تکرار مواضع پیشین، هرگونه مذاکره تحت فشار را رد کرده و بر مخالفت منطقه با تهدید نظامی آمریکا تأکید میکنند؛ موضعی که نشان میدهد تهران، برخلاف فضاسازیهای رسانهای واشنگتن، همچنان دست بالا را در میدان دیپلماسی حفظ کرده است.
