با هدف حفاظت از اکوسیستم‌های دریایی و جلوگیری از کاهش شدید جمعیت کوسه‌ماهی‌ها و سفره‌ماهی‌ها، اتاق اصناف ایران طی ابلاغیه‌ای، طبخ و عرضه این گونه‌ها در تمامی رستوران‌ها و مراکز تهیه غذا را ممنوع اعلام کرد.

ایران به دلیل تغییرات اقلیمی و مدیریت ناکارآمد، اکنون در فاز بحران آب قرار دارد؛ به گونه‌ای که سرانه آب تجدیدپذیر از ۱۹ هزار مترمکعب در ۵۰ سال پیش به ۱۳۰۰ مترمکعب کاهش یافته است.

«پروژه آکواریوم در پارک کوهستانی دراک فاجعه‌ای محیط‌زیستی در دل فاجعه‌ای دیگر رقم می‌زند.» این را فعالان محیط‌زیست استان فارس می‌گویند که از سال گذشته نگران راه‌اندازی تله‌کابین در کوه دراک هستند. ماجرای راه‌اندازی تله‌کابین به تابستان سال گذشته برمی‌گردد. زمانی‌که شهردار خبر ساخت آن را داد، چون گزارش ارزیابی اثرات محیط‌زیستی وجود نداشت و شهرداری هم مالک عرصه نبود، ادار‌ه‌کل منابع‌طبیعی و آبخیزداری مانع ادامه کار شد و پرونده تخریب و تخلف شهرداری را به دادگستری شیراز فرستاد. این منع اما مانع ادامه کار نشد و شهرداری خبر از ارائه طرح برای نوشتن گزارش ارزیابی داد. گزارشی که با وجود تلاش فعالان تاکنون در اختیار آنها قرار نگرفته است. با وجود این وضعیت و مشخص نبودن شرایط راه‌اندازی تله‌کابین در یکی از مهمترین آبخوان‌ها، رویشگاه‌ها و زیستگاه‌های مرتفع‌ترین چکاد شهرستان شیراز، خبر از راه‌اندازی پروژه آکواریوم با زیربنای چهارهزار مترمربع و آوردن چند هزار جانور آب‌های شور و شیرین و اندمیک به میان آمده است.

مطالعات تغییر اقلیم خبر از پدیده‌ای جدید می‌دهد

توسعه ناپایدار گردشگری در حاشیه خلیج‌فارس به‌عنوان موضوعی چالش‌برانگیز به یکی از نگرانی‌های جدی در این منطقه تبدیل شده است. باوجود پتانسیل‌های فراوان، نبود برنامه‌ریزی‌های علمی و دقیق در مدیریت مقاصد گردشگری، سبب شده تا این صنعت نه‌تنها به اهداف توسعه پایدار نرسد، بلکه با مشکلاتی همچون افزایش قیمت‌ها، آلودگی محیط‌زیست و تغییر کاربری زمین‌ها مواجه شود. در بسیاری از موارد، گردشگری به طور غیر مدبرانه‌ای اجرا می‌شود و به‌جای بهره‌برداری از ظرفیت‌های محلی، آسیب‌هایی جدی به جوامع محلی و منابع طبیعی وارد می‌شود. برای بررسی این شرایط و چالش‌های موجود، با علی شادلو، مدرس و فعال گردشگری و محیط‌زیست، به گفت‌وگو پرداخته‌ایم. او در این مصاحبه به تحلیل و واکاوی دلایل ناکامی‌های موجود در عرصه گردشگری در حاشیه خلیج‌فارس و ارائه راهکارهایی برای دستیابی به توسعه پایدار می‌پردازد.

«گمان می‌­کنم مشابه بسیاری از نقاط دنیا اشکال مختلفی از حکمرانی در مناطق تحت حفاظت در کشور شکل بگیرد که قرق‌های اختصاصی یا همان حفاظتگاه‌ها نیز مدلی از آنها هستند.» «فرشته باقری» که سال‌هاست در حوزه قرق‌ها کار می‌کند، آینده را این‌چنین می‌بیند. در زمانه‌ای که فعالان حفاظتگاه‌های مردمی یا همان قرق‌های اختصاصی زیر تیغ آماج انواع اتهام‌ها هستند، حضور او به‌عنوان یک زن در این حوزه آیا مشکلات مضاعفی را برایش ایجاد کرده است؟ در گفت‌وگو با او علاوه‌بر این موضوع درباره کارایی قرق‌ها در ایران، مقایسه آن با اکوتوریسم و ... پرسیدیم.