سدهای تهران تنها دارای ۲۰ درصد از ظرفیت آب مورد نیاز هستند. بنابراین، احتمال جیره‌بندی آب وجود دارد

سخنگوی وزارت خارجه سفر وزیر خارجه به افغانستان را در ادامه مسیری عنوان کرد که از قبل شروع شده و اظهار امیدواری کرد که این سفر یک گام مهم در راستای رفع نگرانی‌ها و استفاده از ظرفیت‌ها برای ارتقای همکاری‌ها باشد.

|پیام‌ما| درحالی‌که توسعه آب‌شیرین‌کن‌‌ها با اما‌واگرهای محیط‌زیستی در سراسر جهان همراه است و به‌واسطه استقرار بیشترین تعداد این مجموعه‌ها در خلیج‌فارس، مکرر در مورد سوء‌عوارض آن بر دریا هشدار صادر می‌شود، اما معاون استاندار هرمزگان در مدرسه فصلی آب و محیط‌زیست از دولت درخواست کرده است که باتوجه‌‌به اینکه آب‌شیرین‌کن‌ها یکی از راهکارهای مهم در مدیریت منابع آبی و بهبود وضعیت اقتصادی هستند، به توسعه آنها در هرمزگان کمک کنند. این درخواست درحالی‌است که هم خلیج‌فارس بار قابل‌توجهی از حجم آب‌شیرین‌کن‌های دنیا را به دوش می‌کشد و هم دولت ایران در حال حاضر با انباشت بدهی از سال ۱۴۰۰ به آب‌شیرین‌کن‌ها روبه‌روست. با‌این‌حال به‌نظر می‌رسد پیش‌نگری‌های شرکت مدیریت منابع آب از ذخایر آبی این استان برای سال ۱۴۰۴ و همچنین گزارش‌های سازمان هواشناسی کشور از تداوم کم‌بارشی در این استان، این گزینه نه‌چندان صواب را پیش روی مدیران این استان قرار داده است.

سال ۱۳۹۸ و در ۱۵ بهمن قانون «قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالاب‌های کشور» به تصویب رسید. قانونی که براساس آن سازمان حفاظت محیط‌زیست موظف شد نیاز آبی اکولوژیکی تالاب‌ها را تعیین کند و وزارت نیرو براساس این نیازها، آب مورد نیاز را تأمین کند. پنج سال پس از تصویب این قانون نه‌تنها شرایط تالاب‌ها بهتر نشده بلکه شاهد خشکیدگی بیشتر این عرصه‌ها هستیم. در گفت‌‌و‌گو با «علی‌‌محمد طهماسبی بیرگانی»، مشاور رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست و دبیر ستاد ملی سیاستگذاری و هماهنگی مدیریت پدیده گردوغبار، از او درباره تأثیر خشکیدگی تالاب‌ها بر افزایش وسعت کانون‌های گردو‌غبار در کشور پرسیدیم، او در این گفت‌وگو امنیت اکولوژیک را زیربنای امنیت غذایی و... دانست و تبعات اقتصادی و اجتماعی خشک شدن تالاب‌ها را شرح داد.

رئیس حوضه آبریز کارون بزرگ گفت: بحران خشکسالی در حوضه آبریز کارون بزرگ با کاهش شدید بارش‌ها و تهدید جدی منابع آبی، نیازمند مدیریت فوری و هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول است.

در خبرها می‌شنویم تالاب صالحیه مجدداً خشکیده است، آن‌هم در فصل زمستان که انتظار می‌رود تالاب صالحیه از حیاتی نسبی برخوردار باشد. این اتفاق در شرایطی روی داده که این تالاب یکی از نقاط کانونی انتشار ریزگردهاست و گردوغبار حاصل از خشکیدگی تالاب صالحیه، استان‌های البرز، قزوین و تهران را متأثر می‌کند. به‌علاوه، اغلب مناطق کشور این روزها به‌شدت و به‌قدر کافی و وافی درگیر چالش آلودگی هوا هستند. در سال‌های گذشته بسیاری از تالاب‌های کشور خشکیدند. در این میان، اما نمونه‌هایی مانند «تالاب بین‌المللی کمجان» در استان فارس را داریم که اهالی روستای کمجان کمر همت به احیای آن بسته‌اند. سؤال اینجاست که چرا این تجربه در سایر نقاط کشور استفاده نمی‌شود؟ اگر تجربه احیای تالاب کمجان که با کنشگری و مشارکت مستقیم جوامع محلی بوده به دیگر تالاب‌های مشابه منتقل شود و بخش‌های دولتی ذی‌ربط نیز مسئولیت بسترسازی، فراهم‌آوری امکانات، هدایت‌گری و نظارت فنی را عهده‌دار شوند، می‌توان به روند احیای آنها امیدوار بود.