اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

۱۷۰ میلیون بازدید برای یک مطالبه عمومی

در چهار روز ابتدایی آذرماه، فضای مجازی ایران صحنه طوفانی کم‌سابقه بود. موضوع آلودگی هوا واکنشی گسترده و پرشمار را رقم زد نزدیک به ۹۱ هزار محتوای مستقل، تولید شده توسط ۳۵ هزار منبع مختلف، که روی هم حدود ۱۷۰ میلیون بار دیده شدند. این حجم از توجه در بازه‌ای چنین کوتاه، حکایت از آن دارد که این موضوع از حوصله بحث‌های تخصصی خارج شده و به مبحث داغ‌ همگانی تبدیل شده است. این گزارش براساس پایش داده‌های شش پلتفرم اصلی در بازه زمانی مشخص تهیه شده و بازتاب‌دهنده الگوهای گفتمانی افکار عمومی است.

حقابه، مصداق آب در هاون کوبیدن است

نزاع بر سر حریم «الیت»

یک هفته بعد از خاموش‌شدن آتش جنگل‌های منطقه حفاظت‌شده «چهارباغ»، یک‌بار دیگر نام این منطقه بر سر زبان‌ها افتاده. این‌بار با ویدئویی از خانه‌های قدیمی و ساخت‌وساز جدید اطراف رودخانه «الیت». خانه‌هایی در حریم رود که بعد از سیل پرتلفات سه سال قبل این منطقه، آنها هم مورد تهدیدند. محلی‌ها اما می‌گویند بعد از سیل، قولِ دادن زمین به آنها بی‌نتیجه مانده و آنها سرگردان‌اند و مجبور به ماندن. مسئولان هم می‌گویند این خانه‌ها اغلب مجوز ساخت ندارند و پیگیر گرفتن حکم قضائی برای خانه‌هایی هستند که نباید در حریم رود و آن‌هم در منطقه حفاظت‌شده ساخته می‌شد.

تغییر مسیر پلاستیک

امکان حذف ۹۷ درصدی آلودگی بسته‌بندی‌ها تا سال ۲۰۴۰

جدال با آتش بی‌سوادی

نابرابری‌های آموزشی و تحصیل در کلاس‌های بدون سقف و نیمکت، او را مصمم به مدرسه‌سازی کرده است. این دغدغه‌ها باعث نشد «مهرداد الطافی» آتش‌نشان، از جدال با شعله و گدازه‌ها کنار بکشد، اما از میان لهیب آتش، پنجره‌ای به‌سوی امید و تغییر آینده کودکان ایران ترسیم کرده تا اثبات کند می‌توان از پشت جهنم سوزان محرومیت‌ها به بهشت دانایی رسید.

فوتبال دیگر معنای جمعی نمی‌سازد

فوتبال ایران با وضعیت رهاشدگی و نادیده‌انگاری از سوی جامعه مواجهه شده است. زمانی برای تماشای فوتبال خیابان‌ها و استادیوم‌ها پر می‌‌شد و شور، هیجان و همبستگی جمعی خلق می‌کرد، اکنون حتی مسابقات مهم، مانند دربی یا قرعه‌کشی جام‌جهانی از سوی مردم بی‌اهمیت شمرده می‌شوند. «محمدمهدی فرزبد»، جامعه‌شناس، معتقد است این رهاشدگی اجتماعی نه صرفاً کاهش علاقه، بلکه نشانه گسست در حافظه‌جمعی و بازسازی معناهای مشترک اجتماعی است.

ماندگان و خرسان۳ در سفر رئیس‌جمهور

دانشگاه آخرین سنگر آبرودار