روز انتخاب نزدیک می‌شود، انتخابی سخت برای نوری قزلجه، وزیر جهادکشاورزی که باید همین روزها فردی را بر صدر یکی از معاونت‌های وزارتخانه متبوع خود بنشاند که خودش به‌اندازه یک وزارتخانه اهمیت دارد؛ زیرا مسئول حراست از ۱۳۵ میلیون هکتار عرصه طبیعی یعنی نزدیک ۸۲ درصد مساحت ایران است. اهمیت این انتخاب زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم در حال حاضر این سازمان به کشتی طوفان‌زده‌ای می‌ماند که از یک‌سو با کمبود و فرسودگی امکانات و نیروهای انسانی دست‌وپنجه نرم می‌کند و از سویی دیگر، طرف حساب زیاده‌خواهانی است که به‌دنبال بهره‌برداری هرچه بیشتر از طبیعت کشورمان هستند. به همین دلیل است که مطالبه اصلی فعالان منابع طبیعی، رعایت کامل اصل شفافیت توسط وزیر جهادکشاورزی و پرهیز از هرگونه لابی‌گری در دالان‌های این وزارتخانه در فرآیند رئیس آینده سازمان منابع‌طبیعی است؛ اگرچه شنیده‌ها حاکی از آن است برخی افراد خارج از سازمان، بیشتر از سایر گزینه‌ها به ریاست سازمان متولی حفظ طبیعت ایران نزدیک هستند.

به‌منظور دست‌یابی به جنگل‌های دایمیِ نزدیک به طبیعت، به دخالت‌های دیگری به‌غیراز دستورالعمل جنگل‌های کلاسیک نیاز است؛ دخالت‌هایی که بتوانند حتی محصول جنگل‌های کلاسیک را هم به‌تدریج به سمت‌وسوی جنگل‌های نزدیک به طبیعت سوق دهند و زمینه احیا سایر منابع جنگلی، به‌ویژه جنگل‌های تخریب شده را فراهم آورند

در روزهای انتخاب رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، جامعه حساسیت بسیار بالایی نسبت به این انتخاب نشان می‌داد. فعالان محیط‌زیست در شهرها و روستاهای مختلف به‌دقت اظهارنظرهای کاندیداها را دنبال می‌‎کردند و شاهد راه افتادن کارزارهایی هم در این زمینه بودیم. این روزها هم باز جامعه به‌شدت درگیر انتخاب مدیرانی است که «شینا انصاری» در قامت رئیس این سازمان و معاون رئیس‌جمهور خواهد داشت. این روزها انتصاب دیگری هم انجام می‌شود، فهرستی غیررسمی از کاندیداهای سازمان منابع‌طبیعی منتشر شده و وزیر جهادکشاورزی قرار است رئیس این سازمان را که متولی بیش از ۸۰ درصد خاک ایران است، مشخص کند. چرا جامعهٔ مدنی و رسانه‌ها نسبت به این موضوع حساس نیستند؟ در گفت‌وگو با «کیومرث سفیدی»، استاد دانشگاه محقق اردبیلی، از او در‌این‌باره پرسیدیم.

|پیام ما| با انتخاب وزیر وزارت جهاد کشاورزی و گرفتن رأی اعتماد توسط مجلس شورای اسلامی،‌ گام بعدی، انتخاب رئیس سازمان منابع طبیعی است. «پیام ما» از هفتۀ گذشته تاکنون، تلاش کرده تا دیدگاه کارشناسان مختلف را در زمینۀ مهم‌ترین چالش‌ها و اولویت‌های این سازمان پوشش دهد. در این شماره، دیدگاه دو کارشناس را منتشر کرده‌ایم؛‌ «مظفر شیروانی» مشاور بین‌المللی جنگل و محیط‌زیست و «شاهرخ جباری» کارشناس امور جنگل و منابع طبیعی.

نتایج یک پژوهش نشان می دهد

قتل‌های‌‌ سریالی درختان بلوط زاگرس‌ تک عاملی نیست. اینکه یک گزینه مثل آفت را متهم بدانیم و بعد با انواع و اقسام آفت‌کش‌ها به جان درختان بیفتیم و بقیهٔ گونه‌ها را هم از بین ببریم،‌ تنها پاک کردن صورت مسئله است. «رحیم ملک‌نیا»، عضو هیئت‌علمی‌ گروه جنگلداری دانشگاه لرستان معتقد است آنچه هر سال در زاگرس اتفاق می‌افتد‌، به رهاشدگی این عرصه‌ها برمی‌گردد. به‌گفتهٔ او، ما در ایران برنامهٔ بلندمدتی برای مدیریت زاگرس نداریم و آنچه انجام می‌شود طرح‌های مقطعی است که راه به جایی نمی‌برند.