درباره «کارخانه قندِ کهریزک» که امسال ١٣٠ ساله شد

|پیام‌ما| سخنگوی دولت در نشست خبری روز سه‌شنبه، ۲۴ تیر، در پاسخ به خبرنگاران در مورد اینترنت طبقاتی و محدودیت‌های دسترسی که از سوی جامعه گزارش می‌شود و همچنین کارزاری که در این‌باره راه‌اندازی شده، اعلام کرد دولت با آزادی اینترنت موافق است، اما قبل از آن، اگر برای مثال خبرنگار نیاز به اینترنت آزادتری دارد، باید به او داد. امور را نمی‌توان معطل کرد تا مسائل حل شود؛ هرچند نگاه دولت دسترسی به اینترنت آزاد است. سخنگوی دولت همچنین در مورد رفع فیلتر «واتس‌آپ» بعد از جنگ دوازده‌روزه و واکنش‌های مخالف آن نیز توضیح داد: «دنبال محدودسازی اینترنت نیستیم، اما شرایط فعلی دست مخالفان را در راستای این اقدام دولت خوب پر کرده است. رویکرد دولت از زمان روی کار آمدن، اینترنت آزاد بود. دولت باوری برای اینکه اینترنت را قطع کند، ندارد؛ اما تعدادی از پهپادها از طریق اینترنت کنترل می‌شدند و نیاز بود برای حفظ امنیت مردم به اینترنت ملی مهاجرت کنیم. باید جریان اطلاعات را به‌گونه‌ای حفظ کنیم که روایت درست منتقل شود، اما بین امنیت مردم و آزادی انتشار اخبار کدام را انتخاب می‌کنید؟ این تصمیم برای امنیت و جان مردم گرفته شد. در غیر این‌صورت رویکرد دولت اینترنت آزاد است.» موضوع رفع فیلتر از اکانت‌های ارتباطی پیش از شروع جنگ تحمیلی دوازده‌روزه نیز یکی از مطالبات مردم و البته وعده‌های انتخاباتی رئیس‌جمهوری پزشکیان بود که محقق نشد.

|پیام ما|جنگ باعث شد بسیاری از شرکت‌ها در شرایط سردرگمی قرار بگیرند، کارمندانشان تعدیل شوند و مدیران بی‌خبر از آینده، مجبور به اتخاذ تصمیمات آنی و اضطراری شوند. در این وضعیت بحرانی، مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها به چالشی فراتر از کسب‌وکار تبدیل شده است؛ جایی که حفظ جریان تولید، حمایت از کارکنان و ایستادگی در برابر تهدیدها، به وظایفی حیاتی بدل می‌شود. در نشست «پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها در شرایط جنگ» که هفدهم تیرماه از سوی مدرسه توسعه پایدار با همراهی مرکز کسب‌وکار مسئولانه دانشگاه شریف برگزار شد، مدیران شرکت‌ها و فعالان حوزه مسئولیت اجتماعی از مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها در شرایط جنگ و تجربیات خودشان گفتند و نگاهی داشتند به جنگ هشت‌ساله و درس‌هایی که باید از آن آموخت. این گزارش گزیده‌ای است از صحبت‌های «هامون طهماسبی» مدیر مدرسه توسعه پایدار و فعال حوزه مسئولیت اجتماعی شرکتی، «محمدامین ثامنی» مدیرعامل شرکت ایمیکو، «نازیلا حقیقتی» مشاور اجتماعی آریاساسول و مدیر مسئولیت اجتماعی انجمن روابط‌عمومی ایران، «محمد شهرابی فراهانی» رئیس واحد جذب شرکت پالایش نفت آفتاب، «رضا ساکی» فعال اجتماعی و «حسین قوامی» مدیر ارتباطات، برند و مسئولیت اجتماعی گروه انرژی پاسارگاد.

عباسعلی یزدانی، عضو هیأت‌مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران، با اشاره به پیامدهای روانی حملات اخیر، راهکارهایی برای بازگشت به روتین زندگی و ترمیم زخم‌های روانی جامعه ارائه داده است. وی بر اهمیت ایجاد نشاط شخصی و خانوادگی و تقویت پیوندهای اجتماعی تاکید می‌کند.

رئیس جمهور با تاکید بر اینکه ما با مذاکره مشکلی نداریم، اما فجایعی که رژیم صهیونیستی در منطقه و کشور ما رقم زده وضعیت را بحرانی کرده است، گفت: امیدواریم پس از عبور از این بحران، باز بتوان به میز مذاکره بازگشت، البته این نیازمند یک شرط است: اعتماد به روند گفت‌وگو. نباید در میانه گفت‌وگو، مجدداً به رژیم صهیونیستی اجازه حمله داده شود و آتش جنگ آغاز گردد.

|پیام ما| گردشگری در بحران‌ها همواره نخستین بخشی است که در معرض آسیب قرار می‌گیرد و آخرین بخشی که احیا می‌شود و به چرخه فعالیت بازمی‌گردد. این قاعده‌ای جهانی است و بسیاری از فعالان این صنعت در کشورهای مختلف همواره آن را «صنعتی ترسو» می‌دانند که با کمترین تغییرات بیشترین آسیب‌ها را تجربه می‌کند. با توجه به این قاعده جهانی، گردشگری در ایران که حدود شش سال است به‌طور مستمر با انواع بحران‌های داخلی و خارجی و بین‌المللی مواجه بوده، نمی‌تواند شرایط مناسبی داشته باشد. حال به تمام این بحران‌ها مدیریت غیرتخصصی و نبود حمایت‌های لازم از فعالان این بخش را هم که اضافه کنیم، گردشگری ایران همین که تا امروز دوام آورده و ایستاده، مدیون فعالان و دغدغه‌مندانی است که از دل تمام بحران‌ها کورسوی امیدی جسته و به آن امید بسته‌اند تا گردشگری را در کشوری کهن با ظرفیت‌های قابل‌توجه، زنده نگه‌دارند. جنگ ۱۲روزه اما ضربه مهلکی به این بخش وارد کرد. از لغو پروازها تا بروز ناامنی و در کنار تمام آنها، شروع بازداشت گردشگران در شهرهای مختلف، تعطیلی سفارتخانه‌ها و هشدار به شهروندان کشورهای مختلف برای سفر به ایران، همه دست‌به‌دست هم داد تا گردشگری باز هم تن به رکودی اجباری و آسیب‌های اقتصادی قابل‌توجه بدهد. آمار رسمی و منسجمی از میزان آسیب جنگ به این بخش در دست نیست، اما آمارهای جسته و گریخته از سوی برخی منابع اعلام شده که نشان می‌دهد خسارات جبران‌ناپذیری هم به سرمایه اقتصادی و هم به سرمایه انسانی این بخش وارد شده است.

در عصر وانمود، واقعیت، قربانی است

|پیام ما| جنگ و دستگیری چند تبعه افغانستانی، اخراج اتباع غیرمجاز را کلید زد. حتی آنانی که از دل آتش جنگ و کابوس طالبان گریخته و به ایران پناه آورده بودند، حالا درگیر موجی شدند که زندگی‌شان را دوباره به لرزه انداخت. از آغاز این روند، ویدئویی در فضای مجازی دست‌به‌دست شد؛ مردی با صدایی لرزان و چشمانی اشک‌آلود می‌گفت: «من پاسپورت داشتم… پاسپورت من را پاره کردند.» این جمله، تلخی روزهای تلخ پناهجویانی را نشان می‌دهد که در جست‌وجوی امنیت، حالا در محاصره اضطراب و ناامنی قرار گرفته‌اند و نظرات متفاوتی درباره اخراجشان وجود دارد.

در تازه‌ترین گزارش اقلیمی که پروژه جهانی کربن و اقلیم (IGCC) منتشر کرده، وضعیت اقلیمی کره زمین با استناد به داده‌ها و تحلیل‌های علمی به‌شکلی جامع و نگران‌کننده ترسیم شده است. اطلاعات پروژه جهانی کربن و اقلیم (IGCC) به‌دلایل متعددی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، به‌ویژه برای سیاستگذاران، دانشمندان و عموم مردم که به‌دنبال تصمیم‌گیری در زمینه تغییراقلیم هستند. IGCC به‌طور منظم داده‌هایی ضروری مانند میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای، دمای جهانی، سطح آب دریا و بودجه کربن را به‌روزرسانی می‌کند. این اطلاعات برپایه منابع بین‌المللی مثل هیئت بین‌‌دولتی تغییراقلیم (IPCC) تنظیم شده‌ است و امکان پیگیری دقیق وضعیت اقلیمی روز را فراهم می‌کند. از جمله شاخص‌های بررسی‌‌شده در این گزارش می‌توان به سطح انتشار گازهای گلخانه‌ای، روند گرمایش سطح زمین و اقیانوس‌ها، افزایش تراز آب دریاها و کاهش بودجه کربن باقیمانده اشاره کرد.

هنوز آتش‌بس میان ایران و اسرائیل قطعی نشده بود و گمانه‌زنی‌ سیاستمداران غرب و شرق درباره آن به یقین نرسیده بود که بسیاری از کسب‌وکارها به فکر تعدیل نیرو افتادند؛ تعدیلی که برای برخی از کارمندان و کارگران از جنگ هم ترسناک‌تر بود. اما ریشه این تعدیل نیروها چیست؟ آیا صاحبان کسب‌وکار و سرمایه‌گذاران به این نتیجه رسیده‌اند که روزهای بدتری در راه است و دیگر نمی‌توانند به کارمندان و کارگرانشان حقوق دهند؟ آیا جنگ ۱۲روزه شرایط را دشوارتر از پیش کرده است؟ «محمد وصال»، اقتصاددان و مدرس دانشگاه شریف معتقد است مسئله تعدیل نیرو بیشتر انعکاسی از شرایط پیش از جنگ است و انعکاسی از نااطمینانی‌های قبل است. او می‌گوید: اخراج و کنار گذاشتن نیرو برای کسب‌وکارها زمانی توجیه دارد که کسب‌وکار در افق میان‌مدت و بلندمدت نخواهد کسب‌وکار فعلی را حفظ کند؛ زیرا اگر اکنون بخواهد افرادی را از کسب‌وکار بیرون کند و یک یا دو ماه دیگر دوباره بخواهد آنها را استخدام کند، هزینه استخدام و اخراج به‌قدری زیاد است که اصلاً توجیه ندارد. برداشت بنده آن است که برای روشن شدن مسائل چند هفته یا حتی چند ماه زمان لازم داریم. در بخشی از این گفت‌وگو او درباره اینکه سیاستگذار باید در شرایط فعلی دست به چه اقدامی بزند، توضیح داد.