بایگانی مطالب برچسب: جامعه
کودکان شیرخوارگاهها دوباره آواره جنگی شدند
شیرخوارگاه آمنه روز نهم اسفند و بعد از حمله اسرائیل و آمریکا تخلیه شد. خبر را «حمیدرضا الوند»، مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی کشور، اعلام کرد. وضعیت در سایر مراکز نگهداری از کودکان هم آشفته است. بچههای «مهرطه» ابتدا به دماوند رفته و حالا ۲۵ دختر ساکن این مؤسسه بین مربیان تقسیم شده و با آنها راهی شهرهایی غیر از تهران شدهاند. «سیدحسن موسوی چلک»، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور به «پیام ما» میگوید: «اجازه جابهجایی به ۳۴ شیرخوارگاه و ۷۰۰ مرکز نگهداری کودکان در سراسر کشور داده شده تا اگر در نزدیکی مراکز حساس قرار دارند، جابهجا شوند و به نقاط امن بروند.»
بیمار و بیپناه زیر موج انفجار
بیمارستانها و مراکز درمان و همچنین پایگاههای امدادی در تمامی جنگها بهعنوان مناطق بیطرف و امن شناخته میشوند، در طول سه روز از جنگ رژیم اسرائیل و آمریکا علیه ایران، پنج بیمارستان، دو پایگاه اورژانس تخریب و یک مرکز توانبخشی هلالاحمر آسیب دیدهاند.
در روزهای جنگ ضرورت همدلی برای عبور از بحران
جنگ آغاز شده است؛ رخدادی که تنها به خطوط درگیری محدود نمیماند و آثار آن به سرعت در لایههای مختلف جامعه گسترش مییابد. صدای انفجار شاید در نقطهای مشخص شنیده شود، اما بازتاب آن در ذهن و روان میلیونها نفر طنین میاندازد. تجربههای تاریخی نشان میدهد که جنگ، پیش از آنکه یک رویارویی صرفاً نظامی باشد، یک وضعیت اجتماعی پیچیده است؛ وضعیتی که در آن میزان انسجام و همبستگی ملی، نقشی تعیینکننده در کاهش آسیبها ایفا میکند.
پرپر شدن شکوفههای میناب
من مادرم، مادری که هر روز صبح لقمه صبحانه دخترکش را با عشق در کوله پشتیاش میگذاشت و دخترک شاد و شیطانش را راهی مدرسه میکرد؛ من مادرم، مادری که با عشق مادرانهاش او را میبوسید و میبویید اما غافل از آنکه این آخرین دیدار مادرانه من است. این آخرین بوسههای مادرانه من بر گونه و پیشانی دخترکم است؛ آه از این غم و از آن صبحی که به جای زنگ تفریح، آخرین نفسهایت با صدای بمب فرو نشست.
جنگ شد
|پیام ما| «بچهام مدرسه است...حالا چه خاکی به سر کنم؟» زنی از خانهاش در محدوده «هفتتیر» جیغ میزد و از مردم کمک میخواست. صدای انفجار از هر طرف پایتخت به گوش میرسید. حدود ساعت ۹:۳۰ صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴، هنوز بچهها مدرسه بودند که آمریکا و اسرائیل به ایران حمله کردند و بسیاری دیگر از شهرها با موجی از حملات روبهرو شدند. شورایعالی امنیت ملی هم از پاسخ کوبنده ایران خبر داد. این آغاز تحولاتی تکاندهنده در منطقه است: آغاز جنگ.
ایران در آتش دلها کنارهم
جامعه تنهایان
وقتی گروه، نجاتدهنده است
زیست اجتماعی، حس تعلق به قبیله و حمایت از گروه، مفاهیم مشترکی در ناخودآگاه و حافظه جمعی بشر هستند. اگرچه توسعه زندگی شهرنشینی و افزایش سرعت آن در سایه اینترنت بیشازپیش فردیت را گسترش میدهد، اما کماکان نیاز به حضور در گروه یک نیاز غیرقابلانکار است. در شرایط بحرانی که بقا تهدید شده و موجودیت افراد در معرض خطر است، عضویت در گروه و شنیدهشدن است که به آدمی اطمینان میبخشد. با توجه به وضعیت تعلیق و یأس فزایندهای که بهدنبال وقایع دیماه در جامعه ایران وجود دارد، گروههای متعددی بهصورت مستقل و عامالمنفعه اقدام به برگزاری گروهدرمانی حمایتی کردهاند. «رانه»، یکی از مراکز خصوصی در تهران است که با برگزاری جلسات گروهدرمانی حمایتی در راستای ایفای مسئولیت اجتماعی و همراهی با مردم دردمند عمل میکنند.
