بایگانی مطالب برچسب: میراث فرهنگی
هشدار درباره تهدیدهای جدی منظر جهانی ساسانی فارس/ کاوشهای نیمهتمام و فرسایش تزئینات تاریخی
مدیر پایگاه منظر باستانی ساسانی فارس با تشریح مهمترین تهدیدها و چالشهای این مجموعه جهانی اعلام کرد که فرسایش تزئینات معماری، کاوشهای نیمهتمام، مشکلات حقوقی در عرصه و حریم آثار و تکمیلنشدن مسیرهای گردشگری از جمله مسائل جدی این میراث جهانی است. او همچنین از اجرای طرحهای حفاظتی و مرمتی در بخشهایی از مجموعههای تاریخی مانند بیشاپور، فیروزآباد و سروستان خبر داد.
روستای هزارساله «ریاب» گناباد در مسیر ثبت جهانی یونسکو
رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گناباد از قرار گرفتن روستای تاریخی ریاب بهعنوان یکی از کهنترین روستاهای گلی ایران در مسیر ثبت جهانی در فهرست میراث ناملموس یونسکو خبر داد و گفت این روستا با کسب بالاترین امتیاز در میان هشت روستای منتخب کشور، شانس بالایی برای ثبت جهانی دارد.
ایران گرینلند یا ایسلند نیست؛ غرامت تمام خسارتهای واردشده به میراث فرهنگی را باید بگیریم
حکمتالله ملاصالحی، اندیشمند و استاد باستانشناسی، با هشدار درباره ماهیت بیسابقه جنگها و فناوریهای عصر جدید تأکید کرد که مواریث تاریخی صرفاً اشیای موزهای نیستند، بلکه «امتداد وجود انسان» محسوب میشوند و تخریب آنها بهمعنای ضربه به انسانیت است. او با انتقاد از سکوت نهادهای مسئول و «ناظران منفعل» در برابر تهدید میراث بشری، خواستار محکومیت جدی این تخریبها، پیگیری حقوقی بینالمللی و دریافت غرامت تمام خسارتهای واردشده به مراکز فرهنگی ایران شد.
آغاز پروژه ملی «این روزهای ایران» برای بازتعریف تصویر ایران در جهان
معاون گردشگری کشور از آغاز طرح ملی «این روزهای ایران» با هدف ارائه روایت اصیل از زندگی مردم، فرهنگ و تمدن ایرانی در سطح جهانی خبر داد. این طرح بر تولید محتوای ویدئویی توسط هنرمندان بومی تکیه دارد و تلاش میکند تصویری واقعی و بدون واسطه از ایران معاصر را در عرصه بینالمللی منتشر کند.
بازارهای خاموش، خانههای روشن
در روزهایی که سفر رنگ میبازد و بازار صنایعدستی خاموشتر از همیشه است، اقامتگاههای بومگردی در گوشهوکنار ایران همچنان چراغ اقتصاد محلی را روشن نگه داشتهاند. این فضاهای کوچک و خودمانی، دیگر فقط محل اقامت نیستند؛ ویترین زندهایاند برای هنر، معیشت و امید. اما سایه ناامنیهای منطقهای و رکود گردشگری، این چراغها را تهدید میکند و زنجیرهای را که خلاقیت روستایی به درآمد تبدیل میکند، در آستانه گسست قرار داده است.
دوگانه آوار و آوازه
درحالیکه آمارها از پتانسیل بالای ایران برای جهش در بازار گردشگری پسابحران حکایت دارند، سایه تنشهای نظامی و آسیب به برخی زیرساختهای میراثی، تصویر «ایرانِ امن» را در رسانههای جهانی با چالشی بیسابقه روبرو کرده است. ثبت ملی ۱۳ هزار و ۵۰۰ مکان آسیبدیده تحت عنوان «مکان - رویداد» و پیشنهاد معرفی «کاخ گلستان» بهعنوان نماد تابآوری تمدنی، نشان میدهد که دستگاههای متولی به این درک رسیدهاند که در دنیای امروز، «جنگ روایتها» بهاندازه حفاظت فیزیکی از بناها اهمیت دارد. اما پرسش اصلی اینجاست: آیا دیپلماسی فرهنگی ما توانِ تبدیلِ «تصویر تخریب» به «محرک همبستگی جهانی» را دارد؟
گلوگاه جهانی جنگ و تجارت
|پیام ما| نامش این روزها بیش از همیشه در خبرها تکرار میشود. خلیجفارس چند ماهی است که جولانگاه جنگندهها و موشکها و ناوها شده؛ اما این اولینبار نیست که این منطقه میدان جنگ میشود و جایی برای طمعورزی قدرتها. خلیجفارس قرنها گلوگاهی بوده برای تجارت و جنگ، برای قدرتطلبی و نمایش قدرت، برای آمدن و رفتن قدرتطلبانی که هرگز در این منطقه ماندگار نبودهاند.
بحــران پشت درهای بسته هتلها
هتلداری در ایران قصه پر فراز و نشیبی دارد؛ از کاروانسراهای قدیمی شروع شده و در دوره قاجار با هتلهای مدرن ادامه پیدا کرده است، اما امروز حال و روزش خوب نیست. این صنعت در یک دهه گذشته ضربههای سختی از تحریم، کرونا و دو جنگ اخیر خورده و دیگر رمقی برایش باقی نمانده است. تازهترین خبرها میگویند فقط در تهران هشت هزار نفر از کارکنان هتلها شغلشان را ازدستدادهاند و از پایتخت تا شهرستانهای مختلف، مدیران هتلها یا مجبور به تعدیل نیرو شدهاند یا با چنگودندان کارشان را سرپا نگه داشتهاند. زیرا نه مسافری مانده، نه پروازی و نه امیدی به آینده نزدیک.
جنگ روی ریـــــــــلها
کاخ گلستان، میدان نقشجهان، باغ چهلستون و راهآهن سراسری، میراث جهانی ایران بودند که در چهل روز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران دچار آسیبهای جدی شدند. در این میان، راهآهن سراسری تنها اثر جهانی ایران بود که به طور مستقیم هدف حمله قرار گرفت و ۲ پل تاریخی در محدوده ثبت جهانی شبکه ریلی آسیب دیدند. هرچند تعمیر اضطراری ظرف چند روز انجام و تردد از روی این پلها برقرار شد، اما از منظر میراثفرهنگی، همچنان موضوع مرمت این سازهها که دارای ارزشهای تاریخی و مهندسی هستند، محل چالش است.
مرثیهای برای کاشیهای ۴۵۰ ساله
در پی حملات اخیر به شهرهای ایران، گزارشهایی از آسیبدیدن زیرساختهای فرهنگی، علمی و همچنین تعدادی از بناهای تاریخی کشور منتشر شده است. این موضوع از منظر حقوق بینالملل فرهنگی و کنوانسیونهای مرتبط با حفاظت از میراثفرهنگی در زمان مخاصمات مسلحانه، اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا طبق اسناد بینالمللی از جمله کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه و پروتکلهای الحاقی آن، اموال فرهنگی از جمله بناهای تاریخی، موزهها، مراکز علمی و آموزشی باید در زمان جنگ از هرگونه حمله یا استفاده نظامی مصون بمانند.
در بازسازی تهران، رد جنگ را پاک نکنیم
ایران از ۹ اسفند ۱۴۰۴ درگیر جنگ سوم شده است؛وضعیتی که بار دیگر پرسشهای بنیادینی را درباره کیفیت شهرها، میزان تابآوری کالبدی و اجتماعی آنها، و نقش معماران و شهرسازان در مواجهه با بحرانهای کلان ، پیش روی کشور قرار داده است. در چنین شرایطی، معماری دیگر صرفاً یک هنر یا حرفه فنی نیست، بلکه بهمثابه دانشی میانرشتهای، در پیوند با امنیت، اقتصاد، حافظه تاریخی و زیستپذیری شهرها معنا پیدا میکند. از اینرو و با توجه به اینکه سوم اردیبهشت در ایران به عنوان «روز معمار» نامگذاری شده است، «پیام ما» در گفتوگو با «پیروز حناچی»، معمار، استاد دانشگاه و از چهرههای شناختهشده حوزه معماری و شهرسازی، به بررسی نسبت معماری با مفهوم «شهر تابآور»، دلایل گسست تاریخی در سنت شهرسازی ایران، نسبت پدافند غیرعامل با طراحی شهری، و در نهایت رسالت معماران در دوران پساجنگ پرداخته است. آنچه میخوانید، حاصل این گفتوگوست.
قنات جهانی گوهرریز ۴ ماه پس از تخریب همچنان مدیر ندارد
بیتوجهی وزارتخانه میراثفرهنگی به میراث جهانی کرمان
