نزدیک به نیم‌قرن پیش زلزله‌ای با شدت ۷.۸ ریشتر عمق ۱۰متری طبس را لرزاند و هرآنچه را که روی خاک بود، بلعید. زندگی‌‌ها خاموش شد، سبزها زرد شدند و هنوز کسانی هستند که از سیاهی شب‌های روزنشده خراسان‌جنوبی می‌گویند. بااین‌حال امروز، چهارشنبه ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۳، از وزیر میراث خبر آمد که یکی از همان روستاهای زیرخاک‌رفته، یعنی اصفهک، به‌عنوان بهترین‌ دهکده جهانی انتخاب شده است. همه ما ققنوس را که پرنده‌ای افسانه‌ای است به عمر بلند و تولد بعد از مرگ می‌شناسیم و حالا می‌توان اصفهک و مردمش را در قامت پرنده‌ای نه افسانه‌ای و بلکه کاملاً حقیقی و عینی دید که تولد پس از مرگ را معنا کردند.

هرگونه تحلیل و نقدی در راستای هر موضوع و برنامه‌ای، نیازمند شناخت مولفه‌های علی و معلولی، تحقق و یا عدم تحقق یک برنامه است. این تصور که در یک شرایط برابر در دو سرزمین با موضوعی مشترک اتفاقی مشترک حادث می‌شود اشتباه است؛ به عبارتی ساده‌تر مولفه‌های حادث‌شدن موضوع و برنامه در حوزه علوم انسانی از جمله تغییرات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی و اقتصادی با مولفه‌های علوم پایه از جمله شیمی، ریاضی، فیزیک، کاملاً متفاوت است. به‌طور حتم در علوم پایه بر اساس داده‌های مشترک نتایج مشترک در همه حوزه‌های سرزمینی حاصل خواهد شد ولی در حوزه‌ علوم‌انسانی به‌رغم وجود داده‌های مشترک نتایج مشترک حاصل نخواهد شد، زیرا مولفه‌ها و عوامل حادث‌شونده متغیرهای پراکنده متعدد و عوامل پنهانی هستند که هرگز اجازه نمی‌دهد به‌رغم وجوه مشترک، اتفاق مشترکی بیفتد.

|پیام ما|طرح گردشگری آشوراده در هفته‌های اخیر دوباره خبرساز شده است. روز گذشته نماینده کردکوی در مجلس اعلام کرد علیه «شینا انصاری» در کمیسیون اصل ۹۰ مجلس طرح شکایت کرده است و او باید برای توضیح به نمایندگان به مجلس بیاید. همه‌چیز از نامه «حمیدرضا ظهرابی» مبنی‌بر توقف پروژه‌های آشوراده تا اطلاع ثانوی، شروع شد. واکنش‌ها به این نامه به‌اندازه‌ای بود که شینا انصاری در یادداشتی نسبت به آن واکنش نشان داد و استاندار و نمایندگان استان‌های مازندران و گلستان هم نسبت به این تصمیم سازمان حفاظت محیط‌زیست موضع تندی اتخاذ کردند و خواهان پس گرفتن این نامه شدند.

با شروع فصل بارش، نگرانی‌ها برای فرسایش خاک و ایجاد فرسایش‌های خندقی در قدیمی‌ترین نیایشگاه خشتی جهان که هنوز پابرجاست، شدت می‌گیرد. از سویی کمبود بودجه و نیروی انسانی متخصص برای پیشگیری از آسیب‌های این اتفاق در پایگاه جهانی چغازنبیل، ترس از بارندگی‌ها را بیشتر هم می‌کند.

در دنیای امروز، صنعت گردشگری به یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین بخش‌های اقتصادی تبدیل شده است. میلیون‌ها نفر هر ساله به مقاصد مختلف سفر می‌کنند و از زیبایی‌ها و جذابیت‌های طبیعی و فرهنگی جهان بهره‌مند می‌شوند. بااین‌حال، رشد فزاینده و گاهی غیرمسئولانه این صنعت، چالش‌های جدی زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی را به‌همراه داشته است. به همین دلیل، مفهومی تحت‌‌عنوان «گردشگری پایدار» به‌وجود آمد که به‌دنبال ایجاد تعادلی میان منافع اقتصادی، حفظ منابع طبیعی و فرهنگی، و بهبود شرایط اجتماعی جوامع محلی است. در این مسیر، یکی از مهمترین عوامل برای دستیابی به گردشگری پایدار، آموزش است.

بیش از چهار قرن از آن روزگار که شاه‌عباس در میان جنگل‌های انبوه هیرکانی اشرف، بهشهر کنونی در مازندران، کاخ‌ها و عمارت‌های خود را بنا کرد، می‌گذرد. شاه‌عباس که اشتیاق زایدالوصفی به مازندران، سرزمین مادری خود، داشت درکنار قصر اشرف یا چهلستون اشرف، کاخ صفی‌آباد و عمارت چشمه، عمارت باشکوهی دیگر در قلب جنگل‌های مازندران و بهشهر بنا کرد که آن را باغ عباس‌آباد می‌نامند. اگرچه دیگر از صدای سم اسبان و گام‌های نگهبانان قصر خبری نیست، قهقهه زنان حرمسرا خاموش شده و پرسه‌های خواجه‌های بخت‌برگشته حرم شاه لابه‌لای انبوه درختان باغ در دل تاریخ برای همیشه به فراموشی سپرده شده است و تنها ویرانه‌ای از آن عمارت باشکوه به‌جای مانده. اما اهمیت این باغ و سایر قصرهای اشرف برای شاه‌عباس به‌قدری بود که به‌گفته «دیوید بلو»، نویسنده کتاب «شاه‌عباس، پادشاه سنگدلی که به افسانه بدل شد»، در ۱۷سال پایانی سلطنت او به یکی از اقامتگاه‌های اصلی شاه‌عباس در مجموعه کاخ‌ها و باغ‌های اشرف تبدیل شد و او ماه‌های زمستان را به‌طور مرتب در آنجا سپری می‌کرد و با فرستادگان دولت‌های غربی در اشرف ملاقات داشت؛ به‌طوری که در آن سال‌ها فقط پنج بار دیدار کوتاه از اصفهان انجام داد!