در خبرها آمده است که درختان حاشیه رودخانه‌ها را برای جلوگیری از خسارت سیل قطع کرده‌اند. عکس‌هایی هم از اینجا و آنجا از جمله رودخانه تالار سوادکوه منتشر شده است که با نظارت ماموران منابع طبیعی نسبت به قطع درختان حاشیه رودخانه اقدام کرده‌اند.
در پی مطالبه و پرسش کنش‌گران محلی از مسئولان شهرستانی و استانی از طرف آنان پاسخ داده شده که این اقدام در پی درخواست امور آب و صورت‌جلسه ستاد بحران انجام شده و مجوز لازم از طرف معاونت امور جنگل سازمان منابع طبیعی صادر شده و قطع درختان کاملا بر اساس رعایت قوانین و مقررات بوده است.
در پیگیری‌های بعدی مسئولان آبخیزداری سازمان منابع طبیعی هم اعلام کرده‌اند که بستر و حریم رودخانه در حوزه وظایف امور آب است و آبخیزداری تنها در سرشاخه‌های رودخانه‌ها اقدام به ایجاد بندهای شاخه‌گیر می‌نماید و در این اتفاق هیچ نقش و نظر فنی نداشته است.
پرسش این است که اگر واقعا قطع درختان حاشیه رودخانه بر اساس درخواست و صورت‌جلسه انجام شده است پس تکلیف مهندسی رودخانه و مطالعات مربوط به آن چه جایگاهی دارد؟ اینکه می‌گویند وجود درختان حاشیه رودخانه از فرسایش کناری آن جلوگیری می‌کند مربوط به کدام مواقع است؟ و در صورت ضرورت قطع درخت در بعضی موارد آیا با یک فرمول می‌توان برای همه شرایط نسخه پیچید؟ و اساسا آیا نیازی به مطالعه سابقه بروز سیل، شیب رودخانه، جنس زمین و خاک، سن درختان و … برای هر مسیر نبوده و همان درخواست امور آب کافی است؟
حال که دوباره بحث سیل و خسارات آن به اخبار روز تبدیل شده است؛ و در مورد دلایل آن به ساخت و ساز در مسیر رودخانه اشاره شده تا جایی که درختان حاشیه رودخانه را هم جزو موانع حساب کرده و آن را قطع می‌کنند؛ جا دارد برای چندمین بار ظرف سال‌های اخیر درخواست چاره جویی برای پل‌های بزرگ‌راه محور سوادکوه تکرار گردد.
استحضار دارید که راه آهن تهران – گرگان با بیش از هفتاد سال قدمت از کوهستان‌های سوادکوه عبور می‌کند. اما تاکنون کمتر اتفاق افتاده که بر اثر بارندگی‌های شدید و بروز سیل، پل‌های این محور مسدود شده باشد. بسیاری از این پل‌ها علاوه بر شاهکار مهندسی یک اثر هنری نیز به شمار می‌رود مانند پل معروف به پل پیروزی در ورسک و پل‌های کمتر شناخته شده شوراب، اوریم و دوآب.
تاکنون چند بار در نشریات محلی و ملی از مقامات محترم به ویژه استانداری مازندران و فرمانداری شهرستان سوادکوه درخواست شده با اعزام گروه کارشناسی، پل‌های بزرگ‌راه محور سوادکوه در حد فاصل دو گل تا سرخ آباد را از نظر ظرفیت عبور آب در موارد طغیانی مورد چاره جویی قرار دهند چرا که کار از بررسی کارشناسی گذشته و تاکنون بارها پس از بارندگی شدید عبور و مرور در این محدوده از محور سوادکوه مختل شده و مردم ساعت‌ها در آنجا متوقف و سرگردان شده‌اند.
پرس‌و‌جوی اینجانب از سالمندان حاکی از وقوع سیل بسیار شدید در حوزه سله بن (بالادست پل‌های مورد نظر) در دهه‌های گذشته بوده است که اگر دوره برگشت آن فرا برسد یا باران سیل آسا در دیگر حوزه های بالادست اتفاق بیفتد با توجه به تردد این محور شاهد فاجعه‌ای بدتر از سیل گلستان سال 1380 خواهیم بود و خدای ناکرده تلفات احتمالی از صدها نفر هم متجاوز خواهد شد.
حال با توجه به تجربیات اخیر به مسئولان محترم باید گفت: برای جلوگیری از خسارت سیل دست کم پل‌های خوبی بسازید.