7.2 درصد جمعیت پرندگان ایران در فهرست سرخ

بر اساس گزارش سرشماری ملی پرندگان آبزی و کنارآبزی زمستان ۱۴۰۰، به طور کلی در طی سرشماری مشخص شد که حدود ۷.۲ درصد از کل جمعیت پرندگان آبزی و کنارآبزی متعلق به فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) هستند. فهرست سرخ گونه‌ها، مرجع بررسی وضعیت حفاظت گونه‌های زنده در جهان است و هدف از تهیه آن آگاهی‌بخشی درباره وضعیت جانوران و کمک به جامعه جهانی در توقف روند انقراض گونه‌هاست.
به گزارش سازمان حفاظت محیط زیست، بر اساس گزارش ملی سرشماری پرندگان آبزی و کنارآبزی زمستان ۱۴۰۰، تعداد ۴۴۶ سایت در سراسر کشور مورد آماربرداری قرار گرفت و ۱ میلیون و ۴۷۸ هزار پرنده از ۱۳۸ گونه پرنده آبزی و کنارآبزی مهاجر شمارش شد که از این تعداد، حدود ۳۹ هزار و ۲۷۵ پرنده متعلق به فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) شامل پلیکان پا خاکستری، غاز پیشانی سفید کوچک، اردک سرحنایی، اردک مرمری، اردک سرسفید، درنای سیبری و تلیله بزرگ در سایت‌های مختلفی از کشور، مشاهده و گزارش شدند. به طور کلی در طی سرشماری سال ۱۴۰۰، در حدود ۷.۲ درصد از کل جمعیت پرندگان آبزی و کنار آبزی متعلق به فهرست سرخ IUCN بودند.
بیشترین جمعیت پرندگان آبزی و کنارآبزی مهاجر فهرست سرخ IUCN متعلق به گونه اردک سرحنایی با جمعیت ۲۷ هزار و ۷۸۴ پرنده و کمترین جمعیت مربوط به دو گونه درنای سیبری (یک قطعه) و تلیله بزرگ با جمعیت ۴۴ پرنده بود.
در طی دوره سرشماری، استان‌های گیلان، مازندران و گلستان میزبان بیشترین جمعیت و استان‌های البرز و یزد میزبان کمترین جمعیت پرندگان آبزی و کنارآبزی مهاجر بودند.
همچنین استان‌های هرمزگان، بوشهر و خوزستان به ترتیب بالاترین نسبت تنوع پرندگان آبزی و کنارآبزی مهاجر را در بر گرفته و کمترین درصد تنوع پرندگان آبزی و کنار آبزی مهاجر از استان‌های قزوین، فارس و کهگیلویه و بویراحمد گزارش شده است.
بر اساس نتایج به دست آمده، بیشترین جمعیت پرندگان متعلق به گروه غازها، قوها و اردک‌ها با جمعیت ۶۶۵ هزار و ۸۱۰ پرنده و کمترین جمعیت متعلق به گروه اسکوآها و گروه لک‌لک‌ها، اکراس‌ها و کفچه‌ نوک به ترتیب با جمعیت ۱ و ۲ هزار و ۴۹۳ پرنده بود.
در بررسی مربوط به نرخ رشد جمعیت پرندگان زمستان‌گذران، گروه لک‌لک‌ها، اکراس‌ها و کفچه‌نوک بیشترین نرخ رشد و گروه کاکائی‌ها و پرستوهای دریایی کمترین نرخ رشد را نشان می‌دهند.
مجموع مساحت سایت‌های سرشماری کشور در سال ۱۴۰۰، معادل ۶.۱۵۲۴۵۴۱ هکتار بود که در حدود ۸.۷۰ درصد از این وسعت، مورد سرشماری قرار گرفته و پوشش داده شد.