جوان‌باوری و جوان‌یاوری از صدر اسلام در آموزه‌های دینی ما به وضوح و برابر مستندات تاریخی مشهود بوده است. آن‌جا که پیامبر رحمت و مهربانی، جوانان را باور می‌کند و در تمام غزوات، پرچم را به دست سردار جوان سپاهش، حضرت علی (ع) می‌سپارد و این اتفاق در میان تمام نخبگان زبانزد می‌شود و مورخان از آن یاد می‌کنند.
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 42، امام (ره)، سربازان خود را فرزندانی معرفی می‌کند که در گهواره‌ها هستند و در سال 57 با تکیه بر همین جوانان انقلابی، انقلاب اسلامی شکل می‌گیرد و به پیروزی می‌رسد و بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی نیز همین جوانان در راس مسئولیت‌های کلیدی قرار می‌گیرند و باز همین نوجوانان و جوانان انقلابی در هشت سال دفاع مقدس، از فرماندهی گردان تا فرماندهی لشگر حماسه‌ها می‌آفرینند.
بعد از رحلت حضرت امام راحل، رهبری معظم انقلاب هم در اکثر رهنمودهای خود، به استفاده از جوانان در مسئولیت‌های مهم و کلیدی اشاره کرده و غافل نشدن از جوانان و بهره‌مندی از نقطه‌نظرات آنان را مورد تاکید جدی قرار می‌دهند و روسای جمهور در دولت‌های مختلف نیز به پیروی از منویات رهبر انقلاب، بهره‌مندی از ظرفیت‌های جوانان را یک فرصت برای پیشبرد امور عنوان می‌کنند. خوشبختانه در دولت سیزدهم استفاده از جوانان نخبه و متخصص، در دستور کار عملیاتی دولت قرار گرفته است. درست ساعاتی پس از تشکیل جلسه با تشکل‌های دانشجویی کشور، شاهد دستور قاطع رئیس جمهور مبنی بر بهره‌مندی از مشاوره‌ جوانان در مدیریت‌های عالی، میانی و عملیاتی بودیم.
با توجه به مباحث پیش گفته، حال، سوال این است که نظام اجرایی چقدر به بهره‌مندی از جوانان و فعالان علمی کشور تن داده و آن را عملی کرده‌ است؟
مگر نه اینکه امثال همین جوانان، دفاع مقدس را اداره کردند. مگر نه اینکه، صنایع موشکی، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی، هسته‌ای، پزشکی و … توسط همین جوانان به سرانجام رسیده است؟
سوال بعدی این است، آیا نظام اجرایی توانسته به نحو مطلوبی به مطالبات این جوانان پاسخ دهد؟ درخواست‌ها، مطالبات، گلایه‌ها و دغدغه‌های نخبگان و فعالان علمی کشورمان، حاکی از آن است که به درخواست‌ها و پیشنهادات جوانان توجه جدی و کافی صورت نپذیرفته است. امید می‌رود با دستور اخیر ریاست محترم جمهور، جناب آقای دکتر رئیسی که پیرو مطالبه‌ی صریح فعالان علمی-دانشجویی کشور، صادر شد؛ شاهد عملیاتی شدن دستور ایشان باشیم.
موفقیت در این امر خطیر و حصول نتیجه‌، نیازمند بهره‌مندی بهینه و بجا از جوانان متخصص و شایسته در حوزه‌های تخصصی خود است. استفاده از نیروهای جوان باید با بررسی دقیق کارشناسی و حساسیت ویژه‌ای دنبال شود تا جوانان بنا به شایستگی‌های تخصصی، فنی و علمی در جای خود قرار گیرند. در این صورت است که کارایی، اثربخشی و بهره‌وری لازم را شاهد خواهیم بود و این نکته‌ مهم، مطالبه‌ای‌ است که فعالان جوان علمی کشور آن را تا نیل به این هدف مقدس، قویا دنبال می‌کنند.
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست