طرح صیانت از حقوق عامه در مقابل حیوانات مضر و خطرناک در حالی در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شده است که ایرادات فراوانی به آن وارد است. تصویب این طرح نه تنها کمکی به رابطه انسان و حیوانات و دغدغه‌های احتمالی طراحان آن نمی‌کند که می‌تواند زمینه‌ساز مشکلات بسیار زیادی در این حوزه باشد.
احتمالاً مسائل مربوط به حضور حیواناتی مثل سگ در محیط‌های شهری و مسکونی از دلایل شکل‌گیری این طرح بوده است. راست این است که حیوانات در ایران، همچون سرپرستان و حامیانشان از نداشتن قانون و مقرراتی مشخص در خصوص حمایت و شرایط نگهداری از آنها رنج می‌برند.

قوانین مشخصی که علاوه بر تامین شرایط زیست سزاوارانه برای حیوانات، سرپرستان آنها را ملزم به نکاتی در خصوص شرایط نگهداری و نحوه حضور آنها در محیط‌های عمومی کند. استفاده از نظرات کارشناسان برای تصویب قوانین مشخص در این خصوص ضامن تامین حقوق شهروندان و حیوانات خواهد بود.
همانطور که حامیان حقوق حیوانات بارها هشدار داده‌اند لزوم تصویب مقررات سختگیرانه برای جلوگیری از ورود، تکثیر و تجارت هرگونه حیوان ضروری است. همچنین با توجه به روند رو به رشد نگهداری از حیوانات خاص و خطرناک مثل انواع مار، میمون، کروکدیل و گربه‌سانان بزرگ مثل ببر و شیر، منع هرگونه ورود، تجارت و نگهداری آنها باید در دستور کار قرار بگیرد.
فراوانی حیوانات خطرناک نام برده شده در این طرح در مقایسه با حیوانات اهلی مثل سگ و گربه شاید یک در هزار نباشد. بزرگترین مشکل این طرح دقیقاً همینجاست؛ جایی که صحبت از منع نگهداری و حمل و نقل این چندین میلیون حیوان شده است. این دو حیوان با سابقه بیش از بیست هزار سال همزیستی با انسان شاید پرتعدادترین حیوانات خانگی در ایران باشند. نخستین پرسش این است اساساً بر اساس چه میزانی حیواناتی مثل خرگوش، گربه و سگ خطرناک و مضر نامیده شده‌اند؟ (در ارائه آمار از عبارات نسبی استفاده شده چون هیچ اطلاعات دقیقی در این خصوص وجود ندارد.)
مشخص نیست در صورت اجرای این طرح چه سرنوشتی در انتظار حیوانات خانگی خواهد بود. اگر در خانه‌ها بمانند که باید منتظر شمار زیادی شکایت و پرونده قضایی بر علیه سرپرستانشان بود. اگر به هر شکلی در شهر و طبیعت رها شوند که یک فاجعه محیط ‌زیستی در پیش خواهد بود. ضمن اینکه نبود اجازه حمل و نقل آنها سبب نبود دسترسی آنها به خدمات دامپزشکی و بروز مشکلات بهداشتی برای حیوانات و سرپرستان آنها خواهد شد. مشاهده می‌کنید در هر کدام از این ۳ حالت بسیاری از شهروندان و حیوانات با بحران و مشکل جدی مواجه خواهند شد. هزینه‌های روانی و افزودن مشکلی بر مشکلات فراوان این روزهای مردم نیز بخش دیگری از ماجراست. بیکاری هزاران دامپزشک که برای رسیدن به این شغل گاهی بیش از ده سال تحصیلات دانشگاهی داشته‌اند بخش دیگری از گرفتاری‌های این طرح برای شهروندان خواهد بود.
فارغ از اینکه چه معیاری در مضر یا خطرناک نامیدن برخی حیوانات لحاظ شده باید گفت اساساً منع نگهداری از این حیوانات وجه دقیق مذهبی ندارد، تا آنجا که برای مثال در خصوص نگهداری از حیوانی مثل گربه نه تنها منعی وجود ندارد که پیامبر اسلام (ص)، بودن گربه در خانه را رحمت و باعث برکت می‌دانستند.
آنچه درباره توجیه این طرح در مورد مشکلات بهداشتی این حیوانات آمده کاملاً غیردقیق و پراشکال است. گویا اطلاعات عمومی کوچه بازار برای بررسی تخصصی این بخش مورد استفاده قرار گرفته است. تنها نگاهی به سابقه چندهزارساله زیست انسان و این موجودات و همچنین همزیستی هموطنانمان در روستاها و شهرها با این حیوانات موید این نکته است که در صورت رعایت ساده‌ترین نکات بهداشتی، مسائل این بخش کاملاً قابل پیشگیری و مدیریت است.
در مجموع با توجه به کلیات این طرح باید گفت، تصویب احتمالی این طرح سبب بروز مشکلات بسیار برای انسان‌ها و حیوانات خواهد شد. مشکلاتی که در ابعاد حقوق حیواناتی، محیط زیستی، بهداشتی، روانی و اقتصادی قابل توجه خواهد بود. ضمن اینکه نگاه حاکم در این طرح می‌تواند زمینه کلی افزایش حیوان‌آزاری در سطح جامعه را افزایش دهد. در روزهایی که مشکلات محیط زیستی ایران از نابودی منابع آبی تا فرونشست زمین، فرسایش خاک، آلودگی هوا، جنگل‌زدایی در کنار مشکلات مرتبط با حیات وحش در مناطق حفاظت‌شده نیازمند توجه سریع و جدی است، وجود چنین طرح‌هایی حاصلی جز اتلاف زمان و سرمایه‌های مادی و اجتماعی حاصلی نخواهد داشت.