کاپ 26 در حالی این روزها برگزار می‌شود که جهان بعد از نزدیک به دو سال همچنان درگیر تبعات کویید 19 است. بیماری که به انسان مدرن ثابت کرد با تمام داشته‌های علمی و تکنولوژیکی خود توان مقابله با یک موجود میکروسکوپی را ندارد و به اذعان دانشمندان همین مساله نیز ناشی از زیرپا نهادن قوانین طبیعت بوده و تاکنون قاچاق حیوانات و رعایت نشدن حریم اکولوژیکی گونه‌های حیات‌وحش توسط انسان جزء دلایل اصلی و منشا این بیماری نامبرده می‌شود. نمایندگان نزدیک به 200 کشور جهان در اجلاس گلاسکو حضور دارند و این به لحاظ سیاسی یکی از بی‌نظیرترین گردهمایی‌های سیاستمداران دنیا محسوب می‌شود که برای حل آنچه به عنوان اصلی‌ترین تهدید حیات بشر از آن نامبرده می‌شود در اسکاتلند گرد هم آمده‌اند.

آنها قرار است راه‌حلی برای نه متوقف کردن بلکه کاهش روند گرم شدن زمین و تغییرات اقلیمی بیابند اما به نظر می‌رسد در این بین تضاد منافع کشورها و گروه‌های مذاکره کننده با منافع زمین مانع از این امر می‌شود همانطور که این امر پیش از این نیز تحقق مصوبات اجلاس پاریس را تحت‌الشعاع قرار داده بود و این مساله از روزهای قبل از آغاز اجلاس گلاسکو و در گردهمایی گروه 20 نمایان شد.
قبل از برگزاری کاپ 26 (COP26) قدرت‌های بزرگ اقتصادی دنیا که از قضا حدود 70 درصد تولید گازهای گلخانه‌ای در دنیا نیز مربوط به آنهاست در ایتالیا گرد هم آمدند و غیراولویت‌دار بودن بحران تغییرات اقلیمی را در بیانیه پایانی خود که در آن هیچ اشاره‌ای به میزان و تعهدات مشخص آنها برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای نشده بود، به نمایش گذاشتند. این کشورها به علاوه بیش از 150 کشور دنیا که نقش کمتری در تولید متان و دی‌اکسیدکربن دارند اکنون در گلاسکو در حال چانه‌زنی برای به نمایش گذاشتن نقشی موجه و تاثیرگذار از خود در رسانه‌ها هستند تا شاید برای مدتی کوتاه مانع انتقاد دانشمندان و فعالان اقلیمی شوند و در نهایت در روزهای آینده از دستاورد بزرگ خود در این اجلاس قدردانی کنند و این را باید به عنوان فریب بزرگ قرن برای لاپوشانی کردن اتهاماتی دانست که نه تنها متوجه دولت‌ها بلکه متوجه سرمایه‌دارانی است که هرگونه کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی باعث کاهش سود آنها در بازارهای مالی می‌شود و از قضا سیاستمداران اغلب این کشورها نیز نه به عنوان نماینده مردم خود و لیدرهای بین‌المللی برای بهبود وضعیت اقلیمی در کره زمین برای انسان، بلکه به عنوان نمایندگان این سرمایه‌داران در حال ایفای نقش در گلاسکو هستند.
به نظر می‌رسد تمامی سخنرانی‌های تاثیرگذار، کمپین‌های بین‌المللی و هشدارهای جدی دانشمندان تنها اندک تلاش‌های صادقانه در حاشیه این اجلاس به شمار می‌رود و مساله اصلی که از قواعد نادرست نظام سرمایه‌داری و اقتصاد بین‌المللی و لطمات جبران‌ناپذیر آن به طبیعت نشات می‌گیرد همچنان بدون راه حل رها شده است. بسیاری از صاحب نظران این اجلاس را یک نمایش غیرقابل تحمل در برابر تهدیدی جدی می‌دانند و اندک تلاش‌ دولت‌ها را برای حل آن ناکافی و یک نسخه کلینیکی برای جدی‌ترین تهدید قرن حاضر برای حیات بشر می‌دانند ادعایی که بیشتر از هر پیش‌بینی دیگری نزدیک به واقعیت به نظر می‌رسد.گذاره‌های حقیقی در زیست‌بوم طبیعی زمین و شدت و روند تغییرات در آن به ما نشان می‌دهد که اگر موضوع مهم تغییرات اقلیمی جدی گرفته نشود شاید در دهه‌های آینده تبدیل به بزرگترین درس طبیعت برای ما انسان‌ها شود و این تغییر جزیی در زیست‌بوم کره زمین را که در طول حیات چند صد میلیون ساله آن اتفاق مهمی به شمار نمی‌آید، تبدیل به مهمترین اتفاق تاریخ زندگی بشر شود و تبعات سیاسی، امنیتی و اجتماعی آن نسل‌های آینده را مورد تهدید جدی قرار دهد.