یمی از وجودمان را آب فراگرفته است و نیم دیگر آن از آسمان است. این را زنان و دخترانی در صفحه اینستاگرامشان نوشتند که برای رسیدن به عدالت اقلیمی تلاش می‌کنند. زنان و دختران جوانی از سراسر دنیا که تنها یک دغدغه مشترک دارند:« مبارزه با بحران اقلیمی زمین.» آن‌ها بارها پشت تریبون فریاد زدند، تظاهرات کردند و علیه حاکمان بی‌توجه به محیط زیست فریاد کشیدند، کتاب نوشتند، مقاله چاپ کردند، گفت‌وگو کردند و گاهی به همین دلیل مجرم شناخته شدند. آن‌ها می‌گویند بحران اقلیمی این روزها مساله فمنیست‌هاست. آن‌ها ۸ مارس، روز جهانی زن را مغتنم شمردند و در فضای مجازی خود از تاثیراتی که می‌توانند در کاهش آلودگی زمین داشته باشند، گفتند. از این‌که اگر دنیا به دست زنان بیفتد، از آلودگی‌اش کم می‌شود؟ دختران و زنان از برنامه جهانی «جمعه‌ها برای آینده» که یک جنبش دانش‌آموزی بود، کنشگری خود را آغاز کردند. از سن ۱۷ یا ۱۸ سالگی فهمیدند که گرم شدن ناگهانی هوا، آلودگی، ذوب شدن یخ‌های قطبی، بالا آمدن آب دریاها نشانه‌هایی از مساله بحران آب‌و‌هوایی است. روزهای پایان هفته با آن‌هایی که دغدغه مشترک داشتند به گفت‌وگو نشستند و گاهی حتی تلاش کردند تا رهبران سیاسی کشورشان را هوشیار کنند. این زنان داوطلب این روزها بیشتر از هرزمانی با هر رسانه‌ای که در اختیار دارند، می‌کوشند تا درباره تغییر اقلیم شفاف‌سازی کنند.

مبارزه با فرکینگ

یکی از این کنشگران، نیکی بکر(Nicki Becker)است. دختری جوان اهل آرژانتین که چندی پیش در اجلاس جهانی آب‌و‌هوای سازمان ملل به عنوان نماینده آرژانتین سخنرانی کرد. نیکی به سبب فعالیت‌های محیط زیستی‌اش در مندوزا به این اجلاس دعوت شده بود. او در بخشی از سخنرانی خود به Fracking اشاره کرد. روشی برای برداشت نفت و گاز که به آن «شکست هیدرولیکی» هم گفته می‌شود. مساله‌ای که به گفته بسیاری از فعالان محیط زیست کسی جز بکر نمی‌توانست درباره آن صحبت کند و اغلب کشورها به دلیل سیاست‌های ترامپ رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده در برابر آن سکوت کرده بودند.
پای فرکینگ اما بعدها به مناظره دو کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا، یعنی جو بایدن و دونالد ترامپ باز شد. این روش با این‌که باعث افزایش سطح اشتغال و کاهش قیمت حامل‌های انرژی در آمریکا شده بود اما اثرات محیط زیستی شدیدی به بار می‌آورد، دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در مقاله‌ای درباره این روش نوشته‌اند: «علاوه بر مصرف بالای آب در فرآیند فرکینگ، آب باقی‌مانده از فرآیند حفاری به طور بالقوه آلاینده آب‌های سطحی و زیرسطحی خواهد بود، در ابتدا انتقال مجدد این آب به عمق زمین، در جایی خارج از محدوده سفره‌‌‌‌‌‌‌‌های آب زیرزمینی، تنها راه‌حل امن برای خلاصی از اثرات زیست‌ محیطی نامطلوب آن به نظر می‌رسید اما عملیاتی شدن این راه‌حل باعث رانش زمین در برخی مناطق و ایجاد زلزله شد! (نظیر زلزله نوامبر ۲۰۱۱ در پراگ اوکلاهما) ذخیره‌سازی یا تصفیه این آب نیز به دلیل وجود برخی ترکیبات سرطان‌زا نظیر بنزن، بسیار پرهزینه و ناایمن است. در این بین مشاهده آلودگی در چاه‌‌‌‌‌‌‌‌های آب خانگی در مناطق مسکونی نزدیک سایت‌‌‌‌‌‌‌‌های حفاری، خاطرات تلخ و ترسناک بحران آبی شهر فلینت در ایالت میشیگان را برای مردم آمریکا زنده کرد؛ فاجعه‌ای که منجر به مرگ تعدادی زیادی از شهروندان و وقوع بحران اقتصادی در شهر شد. از دیگر سو اتفاقاتی مثل فوران چاه‌‌‌‌‌‌‌‌های گاز در فرآیند استخراج نیز، باعث آزادسازی حجم زیادی از گاز متان به عنوان یک گاز گلخانه‌ای به شدت آلاینده در هوا می‌شود.» بکر در سخنرانیش به تمام این اثرات اشاره کرد، او هنوز هم فرکینگ را رها نکرده و در صفحه مجازی خود تصاویری از تبعات این روش منتشر کرده است. او همچنین بنیان‌گذار لیگ عدالت اقلیمی در آرژانتین نیز است.

جهان سبز فیلیپین

میتزی جونل تن (Mitzi Jonelle Tan) دیگر کنشگر و فعال محیط زیست است. او ۲۲ ساله و اهل فیلیپین است و این روزها ساکن کلان‌شهر مترو مانیل است. فیلیپین یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها در حوزه تغییرات آب‌و‌هوایی است. میتزی در بیوگرافی‌اش خاطرات جالبی از نحوه علاقه‌مند شدنش به طبیعت نوشته. شاید جالب‌ترین آن خاطره ۹ سالگی‌اش باشد، وقتی از گازهای گلخانه‌ای شنیده بود و در خیابان جلوی غریبه‌ها را می‌گرفت تا با آن‌ها درباره اثرات گازهای گلخانه‌ای در آینده زمین صحبت کند. بزرگترها خاطره دیگری هم از او دارند، بعد از طوفان‌های سهمگین در فیلیپین هربار که او ویرانه بر جای مانده از خانه‌های تخریب شده را می‌دید، اشک می‌ریخت. اشک‌هایی که امروز به نیروی محرکه او در مسیر فعالیتش تبدیل شدند. او فعالیت رسمی کنشگرانه خودش را از سال ۲۰۱۷ آغاز کرد. با یکی از رهبران گروه بومی لوماد( گروه مسلمان و باستانی فیلیپین) گفت‌وگو کرد. او به میتزی درباره روش‌های مبارزه خودشان برای حفاظت از جنگل‌ها گفته بود و میتزی دریافته بود برای کنشگری محیط زیست به جمع نیاز است. او در سال ۲۰۱۹ با جمعی از جوانان رویداد جمعه‌ها برای آینده گفت‌وگو کرد و از همان زمان تاکنون تلاش کرده تا در مسیر رسیدن به جهانی سبز با رهبران گفت‌وگو و به مردم آگاهی‌رسانی کند.

حیوانات مستحق بحران نیستند

نکبویه هیلدا (Nakabuye Hilda) دیگر مبارز بحران اقلیمی است و عضو گروه جهانی Friday For Future. او اهل اوگانداست. او در اینستاگرامش یکی در میان تصویری از خودش تصویری با یک مقوای کاغذی منتشر کرده. مقوایی که روی آن نوشته شده، «مبارزه برای هر بحران اقلیمی.» علاقه مندی اصلی او اما به حیات وحش است از همین روست که تصاویری از حیوانات بومی آفریقا هم در صفحه اینستاگرامش دارد و از تاثیرات بحران اقلیمی روی آنها نوشته است، آخرین پست او جمعی شامپانزه در جنگل بوگوماست: «آن‌ها مستحق این نیستند که از بحرانی که خودشان در آن نقشی نداشتند، آسیب ببینند.» هشتگ ما را هم به شمار بیاورید، ابداع اوست. زیر تمام پست‌های صفحات مجازی‌اش آن را نوشته و از مردم خواسته تا حیوانات و جنگل‌ها را مانند انسان‌ها بشمارند.

۲۳ ساله‌ی مدافع توافق پاریس

لئونی برمر، ‌(‌Leonie Bremer) فعال محیط زیست دیگری در آلمان است. او ۲۳ سال دارد و ساکن کلن است. در صفحه اینستاگرام، خودش را مدافع حقوق حیوانات معرفی کرده و همواره از انفعال حاکمان سیاسی در موضوع بحران آب‌و‌هوایی شکایت می‌کند. او در یک برنامه تلویزیونی گفته که از نظرش در آینده مناطق از نظر داشتن بحران اقلیمی چند دسته‌اند:« خاکستری وجود ندارد، یا بقا هست، یا بقا نیست. »لئونی که در دانشگاه در رشته انرژی‌های تجدیدپذیر درس خوانده، بارها درباره توافق پاریس نیز سخنرانی کرده و گفته که «سازش‌ها منجر به انطباق با توافق‌نامه پاریس ننمی‌شود.» لئونی ماه پیش همزمان با دستگیر شدن دیشا راوی، تصویری از او را نیز منتشر کرده بود. راوی فعال محیط زیست جوانی در هند است که اوایل اسفندماه در جریان اعتراض کشاورزان به قوانین جدید دستگیر شد. لئونی همانند بسیاری دیگر از فعالان جوان محیط زیست به این دستگیری اعتراض کرده بودند و با هشتگی خواستار آزادی او از زندان شدند.