معابر اصلی و بزرگراه‌های اصلی کلان‌شهرها تاریک شدند، پلیس از تصادفات احتمالی در این تاریکی‌ها می‌گوید و زنان از ناامن شدن خیابان‌ها برای تردد. بیش از یک قرن پیش و قبل از اختراع برق اما وضعیت معابر و خیابان‌ها تاریک‌تر از چیزی بود که اکنون ما تجربه‌اش می‌کنیم. رفته رفته دانشمندان به تکاپو افتادند، ادیسون و تسلا دست به کار ساخت جریان مستقیم و متناوب برق شدند و لامپ‌های الکتریکی هم پس از آن ایجاد شد. خیابان‌ها رفته رفته روشن شدند. روشنایی کم کم به شرق کره زمین هم رسید و دیگر کمترین نقطه‌ای است که شب‌ها در تاریکی مطلق فرو رود. شب‌های روشن این روزها جزویی از سبک زندگی ما شده است. از همین رو زمانی که خیابان‌ها و معابر با توجیه صرفه‌جویی در مصرف انرژی و کاهش مصرف مازوت کم نور شدند، اعتراضات بالا رفته است. گروهی اما هستند که از این تاریکی البته در حد معقولش استقبال می‌کنند، دسته اول منجمان و عکاسان آسمان شب‌اند که روشنایی شهرها حق استفاده از آسمان شب را از آن‌ها سلب کرده است. این گروه البته ماجرا را تنها محدود به منجمان نمی‌دانند، آن‌ها معتقدند که حق دسترسی به آسمان شب حق همگانی است. فعالان آسمان تاریک در همه نقاط دنیا می‌گویند که اگر مصرف انرژی در خیابان‌ها بهینه شود، احتمال استفاده از حامل‌های انرژی و آلودگی هوا که این روزها گریبان بسیاری از شهرها را گرفته هم کمتر خواهد شد. انجمن بین‌المللی آسمان تاریک سال گذشته طی آماری اعلام کرده بود که 30 درصد از چراغ‌های خیابان‌ها اتلاف انرژی دارند این یعنی 21 میلیون تن تولید کربن‌دی‌اکسید. برای جبران این مقدار اما باید حدود 875 درخت کاشت. عددی که به نظر نشدنی می‌آید.

آلودگی نوری اما تاثیرات گسترده‌ای بر روی سلامت انسان‌ها و سایر جانداران محیط‌زیست نیز دارد. ترشح نشدن ملاتونین در بدن یا قتل عام پرندگان یا حتی درختان از جمله آثار این آلودگی‌های نوری است. برای حل آن اما باید چه کرد؟ حامد میرزاخلیل، منجم آماتور و فعال حوزه مقابله با آلودگی نوری از ضرورت نورپردازی درست در شهرها و خانه‌های مسکونی می‌گوید و اشکان اعتماد متخصص ساختمان‌های سبز در یک گفت‌وگوی اینستاگرامی بر ضرورت سبز شدن خانه‌های مسکونی تاکید می‌کند. در ادامه بخش‌هایی از این گفت‌وگویی اینستاگرامی را می‌خوانید.
ساختمان‌های سبز، آسمان شب را به انسان بر می‌گردانند
اشکان اعتماد در ابتدای این گفت‌وگو یکی از مزایای ساختمان‌ها سبز را در بحث آلودگی نوری می‌داند. او می‌گوید: یکی از معیارهایی برای ساختمان‌های سبز وجود دارد، که البته معیار و ضابطه داوطلبانه است، بحث کاهش آلودگی نوری است. این آلودگی به دو قسمت تقسیم می‌شود. یکی مقابله با آپ لایتینگ است یعنی نوری که به سمت بالا می‌رود، کنترل شود، هدف این معیار استفاده از آسمان شب که طبیعت فراموش شده شهرنشینان است. اما مقصود دیگر از این معیار کاهش اثرات بر محیط‌زیست و انسان است. اما مبارزه با آلودگی نوری دقیقا از چه سالی آغاز شد؟ اثرات مخرب این آلودگی نوری بر سلامت انسان چیست و ساختمان‌ها یاحتی تابلوهای شهری باید چه ویژگی داشته باشند تا برچسب آلودگی نوری نخورند، پرسش‌هایی بودند که در ادامه به آن‌ها پاسخ داده شده است.