هشدار برای حوضه‌های آبریز غربی کشور

تأثیر پدیده ال‌نینو بر مدیریت سدها و تشدید سیلاب‌ها





تأثیر پدیده ال‌نینو بر مدیریت سدها و تشدید سیلاب‌ها

25 شهریور 1405، 15:25

مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران با هشدار نسبت به پیامدهای پدیده ال‌نینو بر رژیم هیدرولوژیکی کشور اعلام کرد: بر اساس داده‌های آماری، ۷۰ درصد از سیلاب‌های بزرگ حوضه کارون در سال‌های وقوع ال‌نینو رخ داده است. وی بر ضرورت گذار از مدیریت صرفاً سازه‌ای به سامانه‌های پیش‌بینی داده‌محور، جهت صیانت از ایمنی سدهای بزرگ غرب کشور و پایداری تولید برق‌آبی تأکید کرد.

ارتباط معنادار پدیده ال‌نینو با وقوع سیلاب‌های حدی

مهندس کامگار، مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، در سمینار تخصصی «ال‌نینو و پیامدهای احتمالاتی آن بر سیلاب‌ها و حالات حدی هیدرولوژیکی» اظهار داشت که ال‌نینو صرفاً یک شاخص اقلیم‌شناسی دوردست نیست، بلکه محرکی اثرگذار بر حوضه‌های آبریز غربی کشور محسوب می‌شود. به گفته وی، تمرکز بخش عمده نیروگاه‌های برق‌آبی و مراکز جمعیتی در این پهنه‌ها، لزوم تدوین سناریوهای اقلیمی پیش‌بینانه را دوچندان کرده است.

وی با استناد به مطالعات آماری سد کارون ۳ تشریح کرد: «از میان ۱۰ سیلاب بزرگ ثبت‌شده در این منطقه، ۷ مورد در سال‌های استقرار ال‌نینو رخ داده است. همچنین داده‌ها نشان می‌دهند ۲۹ درصد از این رویدادهای حدی در فروردین‌ماه و ۲۱ درصد در آذرماه به وقوع پیوسته‌اند؛ مسئله‌ای که بازه‌های زمانی اوج آماده‌باش را به‌دقت مشخص می‌کند.»

تحول در حکمرانی آب؛ از رویکرد سازه‌ای به مدیریت داده‌محور

تغییرات اقلیمی، الگوهای بارش و رفتار رودخانه‌ها را دچار ناپایداری کرده و ریسک رخدادهای حدی ناگهانی را بالا برده است. کامگار با اشاره به توسعه سامانه‌های پیش‌بینی و هشدار سیلاب با همکاری سازمان هواشناسی، تصریح کرد که کنترل مخازن بزرگ در حوضه‌های حساسی نظیر کارون، کرخه، دز، سیمره و زهره باید مبتنی بر مدل‌های ریاضی، پایش بارش بالادست و پیش‌بینی هوشمند رواناب‌ها تنظیم شود تا ظرفیت ذخیره‌سازی و پایداری سازه‌ها به حداکثر برسد.

تعادل اکولوژیک، حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار

مدیریت هوشمندانه سیلاب‌ها پیوندی ناگسستنی با محیط زیست و اصول توسعه پایدار دارد. ذخیره‌سازی مناسب رواناب‌های حدی، علاوه بر پیشگیری از خسارت‌های سنگین به زیست‌بوم و سکونتگاه‌های انسانی، امکان تأمین حقابه‌های زیست‌محیطی پایین‌دست و تولید بیشینه انرژی پاک برق‌آبی را بدون مصرف سوخت‌های فسیلی فراهم می‌آورد.

علاوه بر این، تضمین پایداری منابع آب در پهنه‌های زاگرسی، شریان حیاتی حیات روستایی، کشاورزی بومی و حتی رونق فعالیت‌های طبیعت‌گردی و گردشگری آبی در حاشیه دریاچه سدها به شمار می‌رود که حفظ آن مستلزم تاب‌آوری حداکثری در برابر نوسانات اقلیمی است.

به اشتراک بگذارید:





نظر کاربران

نظری برای این پست ثبت نشده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *