پیام ما: دانیال توحیدی، ورزشکار تیم ملی قایقرانی ایران و فعال محیط زیست در ادامه‌ پروژه‌های محیط‌زیستی «فرزندان رود» که در گذشته در حوضه‌های دریای خزر ، سپیدرود اجرا شده بود طرحی برای پایش میدانی رودخانه ارس از سرچشمه‌های مرزی تا مصب مشترک با رودخانه کورا و پیوستن آن به دریای خزر اجرا می‌کند. قرار است این پایش، با مشارکت جوامع محلی، جمع‌آوری داده‌های اکولوژیک، مشاهده‌ میدانی زیستگاه‌ها، و ثبت منابع آلاینده انجام و گزارش آن به نهادهای ذی‌ربط ملی و منطقه‌ای ارائه شود.

اولین پروژه این فعال محیط‌زیست در سال 1392 با موضوع حفاظت از زیستگاه فوک خزری (دریای خزر) با قایق کایاک اوقیانوس از بندر ترکمن آغاز شد و بعد از طی کردن حدود ۷۰۰کیلومتر، تمام مسیر کرانه جنوبی دریای خزر در بندر آستارا به پایان رسید. «طی این ۳۸ روز، به صورت خودجوش مدلی تماما بر پایه مشارکت مردمی‌ساخته شد، حضور مردم (هر سه استان شمالی) در حمایت از سلامت دریای خزر و زیستمندانش باعث شد نهادهای دولتی اعم از سازمان محیط زیست، وزارت آموزش و پرورش، شهرداری‌های شهرهای شمالی،‌ نیروی دریایی ارتش و رسانه‌ها را همسو با این پروژه سراسر مردمی ‌شوند.»

به گفته توحیدی هرچند در ظاهر یک قایقران در دل دریای خزر پیش‌برنده پروژه بود اما بیرون از دریا بیش از صدها نفر، برای آگاهی رسانی وضعیت رو به زوال دریای خزر تلاش کردند. «در تمام طول پیمایش دریای خزر از شرق یه غرب، در تمامی‌مدارس استان‌های شمالی متوقف می‌شدیم و کودکان نوجوانان را از اهمیت گونه فوک خزری و ضرورت حفاظت از دریای خزر با برگزاری کارگاه‌های کاملا علمی ‌و تجربی آگاه می‌کردیم.»

پروژه ای که توحید در آن سال انجام داد، مورد توجه کنوانسیون تهران(کشورهای حاشیه دریای خزر) قرار گرفت. «دومین پروژه سال ۹۳ بود که بر اساس آن پیمایش دومین رودخانه طویل ایران(سپید رود) با قایق کایاک آب‌های خروشان انجام شد، این رود از دیوان دره کردستان سرچشمه می‌گیرد و با پیمودن ۷۶۰ کیلومتر از میان دره‌های عمیق، دشت‌های پست، جلگه‌ها و نهایت از دل تالاب بوجاق در استان گیلان وارد دریای خزر می‌شود کهکی از رودخانه‌های بسیار پر اهمیت حوضه آبریز دریای خزر است.»

این سفر حدود یک ماه به‌طول انجامید و تمرکز آن بیشتر روی مستندسازی آثار مخرب سدسازی، چاه‌های عمیق حاشیه رود، بهره‌برداری از بستر رودخانه(شن و ماسه) و وارد شدن فاضلاب‌های صنعتی و شهری بود. «در طول این مسیر کارگاه‌های متعددی برای کشاورزان، دامداران، جوامع بومی‌در مساجد روستاها برگذار شد تا تلنگری برای حفاظت از این رودخانه باستانی باشد. تمام این مسیر توسط تیم قایقران مستند و گزارش‌های آن در همایش‌ها و دانشگاه‌ها ارائه شد.»

به گفته توحیدی پروژه سال 1404 با موضوع پایش رودخانه اَرَس کهکی از رودخانه‌های مرزی کشور ایران با کشورهای همسایه(آذربایجان، ارمنستان و ترکیه) است. این پروژه قصد دارد با به کار گرفتن مدل مدیریت مشارکتی در راستای بهبود بخشیدن به این رودخانه فرامرزی، مسیری حدودا 1200 کیلومتری را با استفاده از ورزش قایقرانی در سه فاز به اجرا رساند. «در حالی که این پروژه کاملا از دل تجربه‌های دو پروژه پیشین (خزر و سپید رود) شکل گرفته، این بار قصد داریم با همراهی جامعه محلی، جامعه علمی، سازمان محیط زیست، وزارت ورزش ، وزارت نیرو، فدراسیون قایقرانی و جوانان علاقه‌مند ایران برای بهبود بخشیدن به این رودخانه طرح پایش اَرَس را کهکی از مهمترین میراث طبیعی کشور ایران و کشورهای همسایه است را عملیاتی کنیم.»

او این پروژه را ترکیبی از ورزش، کار علمی، حفاظت مشارکتی و بین نهادی می‌‌داند. «امید داریم که با بکار گیری از توان و انرژی جوانان سرزمین ایران، رودخانه ارس را به یک نمونه قابل تحسین در منطقه مبدل سازیم و این موفقیت را به دیگر رودخانه‌های سرزمین ایران تعمیم دهیم.»

به گفته او مهرماه شروع فاز اول این پروژه خواهد بود که با طی کردن مسافتی حدود ۴۵۰کیلومتر از (خط مرزی ایران و ترکیه )آغاز می‌شود و در شهر پارس آباد (خط مرزی ایران و آذربایجان) پایان میابد. عملیات پایش رودخانه دو الی سه ماه پیش بینی شده است. «قصد داریم به دور از تنش‌های سیاسی در منطقه با حفظ دیپلماسی محیط‌زیستی در راستای بهبود بخشیدن به روابط و مرزهای طبیعی مشترک، صدای صلح و محبت و دوستی در کشور ایران و منطقه باشیم.»