روستاییان اطراف محل دفن زباله سراوان، سه سال قبل که مقابل این دفنگاه روزها و روزها بست نشستند تا زباله‌ای به جنگل وارد نشود. آنها می‌گفتند صدایشان به جایی نمی‌رسد و خسته از بو، شیرابه، حشرات و کوه صدمتری زباله‌اند. وعده‌های بسیاری به آنها داده شد. مانند سال‌های قبل‌تر که تابلوی روزشمار برای جابه‌جایی و حل مشکل این دفنگاه نصب شده بود و نتیجه‌اش هیچ بود. در نهایت طرح‌هایی مانند جابه‌جایی زباله به شهرهای دیگر مانند رودبار مطرح شد و طرح دیگر این بود که روستاهای اطراف زباله‌هایشان را به سراوان نیاورند و خودشان مدیریتش کنند. سوزاندن زباله در روستاها و تلنبار شدن آنها در ورودی و اطراف جاده‌ها مشکل جدید منطقه شد تا در نهایت در روستای سالکده چند سال قبل زباله‌سوزی کوچک نصب شد که نظارتی بر آن وجود نداشت و بعد هم روستای لسکوکلایه در کیاشهر زباله‌سوز کوچک‌مقیاس اما این بار جدید و با نظارت نصب کرد. واکنش‌ها به راه‌اندازی این زباله‌سوز کم نبوده و موافقان و مخالفان روبروی هم صف کشیده‌اند. عده‌ای آن را فناوری‌ای مناسب در شرایطی می‌دانند که مدیریت زباله‌ها در گیلان به فاجعه بدل شده و این کار می‌تواند با مشارکت جامعه محلی تفکیک را نهادینه کند و عده دیگر این زباله‌سوزها را بدون پروتکل دانسته و نگرانی‌هایی برای ایجاد آلودگی آنها در آینده دارند.

در استان‌­های ساحلی شمال، آتش زدن باقی­مانده محصولات در زمین­‌های زراعی یک روش سنتی رایج بوده است. با پیدایش پسماندهای مصرفی و افزایش تدریجی آن­ها و نبود گزینه‌های جایگزین مدیریت پسماند، همچنان سوزاندن به‌عنوان اصلی‌ترین راهکار مورد استفاده روستاییان قرار می­‌گرفت. ازآنجاکه پسماندهای روستایی همواره حاوی مقدار زیادی چوب و پوشال نیز بود، زباله­‌های مصرفی مانند بسته‌­های پلاستیکی هم به این ترکیب اضافه می‌­شد و در خانه­‌ها سوزانده می‌­شد. در دهه­ ۸۰، زمانی که سطل­‌های زباله به روستاها آورده شد، اگرچه بخش عمده­‌ای از زباله‌­ها در این سطل­‌ها جمع­‌آوری و انتقال می‌­یافت، اما همچنان مقدار زیادی زباله که بیش از ظرفیت انتقال بود، به‌دلیل مشکلات این سیستم انتقال نمی‌­یافت و توسط دهیاری‌­ها سوزانده می‌­شد. اکنون سوزاندن زباله در محل­ه‌های متعدد و خانه‌­های روستایی به یک راهکار تثبیت‌شده تبدیل شده است. افزایش میزان حجمی و وزنی زباله‌­های روستایی، این آتش­‌ها را به شعله‌­های بزرگتری تبدیل کرده که حالا خود، یک معضل جدید است.