بایگانی مطالب: هنر
پلاستیک در خونِ طبیعت
|پیام ما| فیلمها احتمالاً یکی از مؤثرترین راهها برای افزایش آگاهی در سطح جهانی هستند. مستند «یک اقیانوس پلاستیکی» (۲۰۱۶) ساخته نتفلیکس، یکی از تکاندهندهترین آثار درباره آلودگی پلاستیکی بهشمار میرود. این مستند از بیش از ۲۰ نقطه مختلف در جهان عبور میکند و در کنار به تصویر کشیدن وضعیت تلخ آبها، با زبانی ساده و دقیق به پیامدهای گوناگون این بحران میپردازد.
پلاستیک زبان هنر میشود
پلاستیک قرار بود زندگیمان را آسانتر کند، اما امروز به یکی از مخربترین تهدیدهای محیطزیستی تبدیل شده است. بطریهای رهاشده، کیسههای سرگردان، درپوشهایی که زیر آفتاب هم از بین نمیروند؛ حالا به زخمهایی خاموش بر تن طبیعت بدل شدهاند. اما در دل این بحران، گروهی از هنرمندان راه دیگری برای آگاهیبخشی درباره این آلودگی محیطزیستی برگزیدهاند. شعار روز جهانی محیطزیست در سال ۲۰۲۵، «پایان دادن به آلودگی پلاستیکی» است. هنرمندانی که سراغ خلق اثر با استفاده از پلاستیک رفتهاند، از زشتی زیبایی میسازند و از ویرانی هشدار. آثار آنان طیف گستردهای از آثار هنری را در بر میگیرد؛ از مجسمههایی عظیم پلاستیکی گرفته تا عکاسی و مستندسازی از آلودگی پلاستیکی در اقیانوسها.
سوگ مکرر
نگاهی به نمایش «عزادار» و گفتوگو با کارگردان اثر
سووشون؛ توقیف یا تبلیغات؟
سریال «سووشون» که قرار بود روایتگر رنج و مقاومت در روزگار آشوب باشد، خود گرفتار آشوب و حاشیه تمامنشدنی شده است. توقیف و همزمان از دسترس خارج شدن نماوا، پلتفرم میزبان این سریال، آخرین ماجرایی بود که سووشون با آن درگیر شد. اتفاقی که چندی پیش سریالی دیگر در یک پلتفرم شبکه نمایش خانگی هم با آن مواجه شد و حالا این پرسش پیش میآید آیا چنین روندی در پخش و توقف، گامی حسابشده در مسیر یک کمپین تبلیغاتی پرسروصدا برای سریالی است که حاشیههایش از خود روایت جذابتر شدهاند؟
کن ۷۸؛ درخشش سینما میان سیاست و بحران
سینما، فرهنگ، مد؛ مثلثی درخشان بر صحنه کن ۲۰۲۵
آن تنهایی پرهیاهو
«جعفر پناهی» دستهایش را بالا برد و پشت سرش گره کرد. برای دقایقی با لبخندی به پهنای صورت، نشسته بر صندلی، نظارهگر تشویق بیوقفه دیگران شد. انگار که خستگی سالها فیلمسازی در خفا را پشت سرش گره زد و دور انداخت. او برای فیلم «یک تصادف ساده» جایزه نخل طلای هفتادوهشتمین جشنواره فیلم کن را از دستان «کیت بلانشت» و «ژولیت بینوش» دریافت کرد. جایزهای برای دومینبار در تاریخ سینمای ایران و درست بیستوهشت سال پس از اینکه «عباس کیارستمی» برای فیلم «طعم گیلاس» این نخل طلا را با خود به ایران آورد. هرچند که همان بیستوهشت سال پیش هم مسئولان وقت در برابر این جایزه بزرگ سکوت کردند.
جرمشان این است؛ تولد!
«با افتخار میگویم که هم فرزندخوانده هستم و هم نامشروعم.» اینها آغاز صحبتهای «سیده فاطمه حسینی عزآبادی(احسانی)» زن شصتسالهای بود که مدتی پیش در فضای مجازی دستبهدست شد. او در این ویدئو از سرنوشت تکاندهندهاش گفت که باوجود فرزندخواندگی تا سالها بهدلیل نامشروعبودن از جمعهای مختلف طرد شده است. اما پس از ۴۲ سال جنگیدن برای بازگرداندن هویتش، بهواسطه طرح شکایت توانست با آزمایش دیانای ثابت کند که فرزند پدرش است. درنهایت، بهدلیل آزار روانی که احسانی در طول این سالها به دوش کشید، یک قاضی حکم داد که پدر موظف است ۴۰ درصد دیهاش را پرداخت و در روزنامه رسمی از او عذرخواهی کند. روایت احسانی مشابه روایت فیلم کوتاهی است که روز سیام اردیبهشتماه در خانه اندیشمندان علوم انسانی اکران شد. «یادداشتهای زیرزمینی» ساخته «عباس شکوری» و با بازی «رضا کیانیان» براساس یکی از پروندههای واقعی این قاضی فیلمساز است. در برنامه اکران این فیلم که تلنگری است به قوانین موجود درباره فرزندان نامشروع، احسانی بار دیگر سرگذشتش را روایت کرد، شکوری از دلیل ساخت این فیلم گفت و «هادی وحید»، دکترای فلسفه و حقوق و استاد دانشگاه، درباره لزوم تغییر قوانین سخنرانی کرد.
از زبالهها به شاهکارها
|پیامما| در دل کپنهاگ، در مرکز معماری دانمارک، نمایشگاهی با نام «بازآفرینی» گشایش یافته که در آن، بازیافت و استفاده مجدد از مصالح، راهی برای مقابله با بحرانهای اقلیمی است. این نمایشگاه با تکیه بر قدرت تغییرات فرهنگی، از مفاهیم سنتی زیبایی فاصله میگیرد؛ جایی که هر قطعه از مواد دورریختهشده، داستانی تازه از فرصتهای بیپایان برای ساخت آیندهای پایدارتر را روایت میکند.
بازی مالیاتی در هالیوود
تعرفههای پیشنهادی ترامپ چه تأثیری بر هالیوود خواهند داشت؟
