بایگانی مطالب: محیط زیست
تشنگی شیراز، بهای تلهکابین غیرقانونی
پروژه تلهکابین، رستوران و کافیشاپ در ارتفاعات کوهستان دراک با گذشت بیش از یکسال همچنان تهدیدی برای محیطزیست و منابع آب شرب استراتژیک دو میلیون شهروند شیرازی است. گزارش ارزیابی محیطزیستی تلهکابین در کوهستان دراک که توسط شهرداری شیراز ارائه شده است، از دید متخصصان و اساتید دانشگاهی تفصیلی، سوگیرانه و دارای ایرادات علمی و فنی بسیار است؛ اما شهرداری شیراز بدون توجه به روند قضائی پرونده، با ارائه راهکارهای غیرعلمی برای این طرح و برگزاری جلسات متعدد و فرمایشی در تلاش برای دریافت موافقت از دستگاههای ذیربط و حتی ایجاد تأثیر در نظر مراجع قضائی است تا به هر نحوی پروژه تلهکابین را در کوهستان دراک عملیاتی کند.
در دامن طبیعت، در مرکز سیاست
|پیام ما| ارتباط هنر با محیطزیست، رابطهای فراتر از بازنمایی صرف طبیعت است؛ هنر بهعنوان ابزار قدرتمند آگاهیبخشی، انتقاد و کنشگری عمل میکند. هنرمندان با استفاده از مواد بازیافتی، اجراهای مشارکتی و رسانههای نوین، بحرانهایی مانند آلودگی، تغییراقلیم و مصرفگرایی را به زبانی احساسبرانگیز و قابلدرک ترجمه میکنند. این آثار نهتنها زیباییشناسی احیا و امید را نمایش میدهند، بلکه مخاطب را به تأمل وامیدارند و پلی میان دانش علمی و اقدام جمعی میسازند. بنابراین، هنر امروز نقشی حیاتی در شکلدهی به گفتمان محیطزیستی و ترویج مسئولیتپذیری اجتماعی ایفا میکند.
روانگسیختگی اقلیمی
مرور ۲۲ مطالعه جهانی نشان میدهد اختلالهای روانی و حتی رفتارهای خودکشی با افزایش دما و شدت رویدادهای اقلیمی افزایش مییابند، چنانکه هر درجه افزایش دمای محیط، احتمال خودکشی را حدود یک درصد بالا میبرد و موجهای گرما نرخ بستری روانی را تا ۶.۴ درصد افزایش میدهند. با وجود این شواهد، مطالعات انجامشده در ایران بسیار محدود است و به چند بررسی درباره نقش عوامل اقلیمی در خودکشی یا ارتباط تغییراقلیم با افسردگی ختم میشود.
ریههای کوچک، قربانی پنهانکاری بزرگ
روایت یک جنگل زخمی
حالا آتشی که به جان «الیت» افتاد، آرام و خاموششده بهنظر میرسد؛ آتشی که شنبه، دهم آبان، در یکی از یالهای جنگل «وشتاز» زبانه کشید و بخش زیادی از پیکره هیرکانی را سوزاند. منابعطبیعی همان روزها خبر اطفای حریق را اعلام کرد، اما زیر خاکستر هنوز جان داغی پنهان بود؛ جانی که دو هفته بعد، در شامگاه ۲۴ آبان، با وزیدن بادی ناگهانی دوباره بیدار شد و در یک شب یالها و درههای تازهای را در بر گرفت. منطقه حفاظتشده چهارباغ شعلهور شد و کسی نمیدانست گونههای جانوری این منطقه چه سرنوشتی دارند. در چنین روزهایی، روایت مستندسازانی چون «علی احمدیزرینکلایی» معنای دیگری پیدا میکند؛ کسی که ۱۰ سال میان مه و باران و برگهای بلند هیرکانی ایستاد تا «گنجینههای هیرکانی» را بسازد و پرندگان نایابی چون هما و گونههای دیگر مانند پلنگ و تولههایش را به تصویر بکشد. جنگلی که او روایت کرده بود، امروز زخمی است؛ زخمی از ترکیب بحران اقلیمی و کمبود تجهیزات و نیروی انسانی برای حفاظت.
فروپاشی، در یک قدمی شیراز و مهارلو
شیراز در انتظار فاجعه
«خوشا شیراز و وضع بیمثالش/ خداوندا نگهدار از زوالش». آن وقت که حافظ این شعر را سرود، تالاب «مهارلو» را با فاضلاب و انواع آلایندهها آلوده نکرده بودند. بدتر آنکه قرار است ضربه آخر را ساخت سد «تنگ سرخ» در بالادست آن بزند. سدی که مهارلو را خشک میکند و باعث میشود گردوغبار نمکی و آلوده آوار شود روی سر مردم و زندگیشان در شیراز، سروستان، حافظیه، سعدیه و ...
سازمان منابع طبیعی منحل نمیشود
توقف رسمی مصوبه شورای عالی اداری
آخرین نفسهای یخچالهای ایران
به مناسبت «روز جهانی کوهستان»
طبیعت با قانون عمل میکند، نه احساس
«طبیعت قصد انتقام گرفتن از ما را ندارد.» «علی قمی اویلی»، متخصص اکولوژی و میراث طبیعی معتقد است طبیعت، همانند هر سامانه پویا و حساس، وقتی با فشار بیش از ظرفیت روبهرو میشود، رفتارهای جبرانی از خود بروز میدهد؛ رفتاری که گاه در قالب سیلاب، خشکسالی، ریزگرد، فرسایش خاک، آتشسوزی یا تغییراقلیم مشاهده میشود. او در یادداشتی که برای «پیام ما» ارسال کرده، با برشمردن وضعیت تالابها، رودخانه و... نتیجه گرفته که راهکار، نه سرزنش طبیعت، بلکه اصلاح رفتار انسان و نخستین گام برای سازگاری، مدیریت پایدار و حفاظت از سرزمین است.
