اگرچه از «حذف ارز ترجیحی» به‌عنوان یک اصلاح و جراحی اقتصادی یاد می‌شود که می‌تواند به معیشت مردم کمک کند، اما شوک تورمی ناشی از آن، تأثیرات منفی اقتصادی و اجتماعی به‌همراه دارد و تا جایی پیش رفته که خرید اغلب کالاها برای بسیاری از افراد به آرزویی محال بدل شده است؛ به‌طوری‌‌که گمانه‌زنی‌ می‌شود با اجرای این سیاست ارزی، میزان خط فقر برای خانوار شهری عددی کمتر از ۶۰ میلیون تومان نباشد.