سمیه سعیدی
دکترای جامعه‌شناسی فرهنگی
سمیه سعیدی
28 تیر 1405
قدرت، ثروت و سرنوشت شوراهای روستایی
سمیه سعیدی
18 بهمن 1404
بازاری که اخطارها، از سوزاندن نجاتش نداد
خبر را که خواندم، بلافاصله شماره‌اش را در لیست مخاطبینم جست‌وجو کردم. در دل خداخدا می‌کردم جواب دهد. با صدایی گرفته و پربغض گفت: «سمیه‌جون دیدی چی شد؟! تمام مغازه‌ها سوختند.» اولین پرسشم نه درباره مغازه‌ها، بلکه درباره «ایلیا» و «کیان» است؛ پسران ۲۵ و ۲۰ ساله‌اش. می‌گوید: «خدا رحم‌مان کرده است، بچه‌ها زنده‌اند. آسیبی ندیده‌اند. حادثه تلفات جانی نداشت. ولی سمیه‌جون چهارپنج میلیاردمون رفت… .» بغضش ترکید و همان صدای گرفته زیر و بی‌رمق، کامل قطع شد. اتفاقات اخیر، پرپر شدن هزاران تن از جوانان و هموطنان آزاده‌ام، سوگواری مادران جان‌سوخته، قلب‌هایمان را شرحه‌شرحه کرده، گویی در مواجهه با هر خبر تلخ می‌توانیم دریادریا اشک بریزیم. بغضم شکسته شد. چند ثانیه‌ای فقط سکوت بود.