پیام‌ما، رسانه‌ای که برای طبیعت ، تاریخ و مردم می‌نویسد

رضا کیانیان، بازیگر شناخته‌شده ایرانی و هنرمند صلح‌طلب، در گفت‌و‌گویی با روزنامه «پیام ما»، از دغدغه‌های محیط زیستی و مسائل اجتماعی سخن گفت. او که همیشه به‌عنوان فردی تأثیرگذار در حوزه‌های مختلف شناخته شده است، این بار نیز با شجاعت و صراحت به موضوعاتی چون حفاظت از محیط زیست، حمایت از حقوق زنان و دغدغه‌های اجتماعی پرداخته است. در این گفتگو، کیانیان به کمپین‌های مختلفی که در آن‌ها مشارکت داشته، از جمله «من دریاچه ارومیه هستم» و «نجات یوزپلنگ»، اشاره کرد و توضیح داد که چگونه این تلاش‌ها باید به دغدغه‌ای همگانی تبدیل شوند. او همچنین به مسئله زنان در ایران پرداخته و با تأکید براهمیت احترام به حقوق زنان، از آن‌ها به‌عنوان نیرویی تأثیرگذار و مورد احترام در جامعه یاد کرد. کیانیان در این گفت‌وگو بارها بر لزوم امیدواری و تلاش برای ساختن آینده‌ای بهتر تأکید کرده و بیان داشت که همگان باید در برابر مسئولیت‌های اجتماعی خود احساس تعهد کنند. سخنان او به‌طور خاص نشان از تلاش بی‌وقفه او برای ایجاد تغییرات مثبت در جامعه داشت. در این گفت‌وگو پای صحبت‌های رضا کیانیان نشستیم و با او از دغدغه‌های محیط زیستی‌اش و تأثیر سینما بر آگاهی اجتماعی و فرهنگی گفتیم و شنیدیم. رضا کیانیان که همواره در برابر مشکلات زیست‌محیطی و اجتماعی ایستاده است، در این مصاحبه از تلاش‌های خود برای آگاهی‌رسانی و تغییر نگرش‌های عمومی صحبت کرد.

فاطمه مهاجرانی، اولین زن سخنگوی دولت در جمهوری اسلامی ایران، از چالش‌ها و نگاه‌های سخت‌گیرانه‌ای می‌گوید که زنان در عرصه قدرت با آن روبه‌رو هستند.

نوروز رسید. درحالی‌که ایران و جهان در میانه اخبار خوب و بد، تلخ و شیرین، پیروزی و شکست، کامیابی و ناکامی،آرامش و بحران، شادی و غم، اتحاد و تفرقه و رفاه و فقر قرار داشتند، نوروز همچنان با شکوه و جلال خود به قلب‌ها امید می‌بخشد. سال ۱۴۰۳، ایران با مشکلات فراوانی مواجه بود. طبقه متوسط ایران که روزگاری موتور اصلی پیشرفت و تحرک اجتماعی بود، در اثر تورم، بحران‌های سیاسی و اقتصادی، سقوط کرد. تحریم‌ها و نوسانات ارزی اقتصاد کشور را در شرایط بحرانی قرار داده است و بسیاری از ایرانیان احساس کردند که از چرخه اجتماعی و اقتصادی عقب مانده‌اند. اما باوجوداین، نوروز به‌عنوان نمادی از نو شدن و تجدید حیات از راه رسید و مردم ایران را دوباره به‌هم پیوند داد. فقط کافی است همین چند روز به جشن‌های پرشور و حرارت مردم ایران در شهرهای مختلف از جمله شیراز، بوشهر و به‌خصوص کردستان نگاه بیندازید که در شبکه‌های اجتماعی بسیار پربازدید شده است. مراسم نوروز در شهرهای مختلف کردستان به‌طرز هیجان‌انگیزی در حال برگزاری است. این مراسم که به‌طور سنتی از دیرباز در کردستان جایگاه ویژه‌ای داشته، در دو روز گذشته با شور و شوق فراوان برگزار شد. جمعیت پرشور ایران، در کنار هم به جشن و سرور پرداختند. یکی از برنامه‌های ویژه این مراسم، رقص‌های محلی کُردی بود که با موسیقی زنده، فضای جشن را جذاب‌تر می‌کرد. در بسیاری از شهرهای ایران، علاوه‌بر رقص‌های محلی و موسیقی سنتی، مسابقات و بازی‌های محلی نیز ترتیب داده شده بود. همچنین، در برخی از روستاها، مردم به آتش‌افروزی و پریدن از روی آتش پرداختند که نشان از احترام به سنت‌های باستانی و استقبال از سال نو داشت. این مراسم‌ها به‌طورکلی گواهی بر زنده بودن فرهنگ غنی و پرشور مردم ایران است.

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری از زمان آغاز به کار خود بر سیاست وفاق ملی تأکید کرده است؛ رویکردی که قرار بود به کاهش تنش‌های سیاسی، کاهش شکاف‌ بین جناح‌ها، ایجاد حداقل‌های تفاهم، همگرایی میان نهادهای مختلف حکومتی، توافق برسرمسائل اساسی کشور و بهبود شرایط اقتصادی منجر شود. اما در عمل، وفاق به توزیع قدرت میان گروه‌های مختلف بدل شد، بدون آنکه توافقی واقعی بر سر سیاست‌های کلان صورت گیرد. در سیاست‌ورزی، وفاق به معنای رسیدن به یک حداقل تفاهم برای پیشبرد امور کشور است. اما اگر این هدف محقق نشود، نتیجه آن چیزی جز ادامه نفاق، اختلاف و ناکارآمدی نخواهد بود. به‌ویژه در ایران که بحران‌های اقتصادی و سیاسی نیازمند راه‌حل‌های جمعی است، نبود وفاق نه‌تنها مشکلات را حل نمی‌کند، بلکه به تشدید آن‌ها نیز می‌انجامد. حالا که نزدیک به هشت ماه از شروع به کار دولت چهاردهم می‌گذرد، علت‌های شکست این سیاست را بهتر و ملموس‌تر می‌توان بررسی کرد.

از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد تنها سه کشور ایران، کره شمالی و میانمار در فهرست سیاه FATF قرار دارند. به کره شمالی و میانمار کاری نداریم، اما چرا ایران باید در کنار این دو کشور قرار بگیرد و چرا کشورمان به گروه ویژه اقدام مالی نمی‌پیوندد؟ علت لجبازی ایران چیست؟ چه چالش‌ها، نگرانی‌ها و دغدغه‌هایی مانع پیوستن ایران به FATF شده است؟ دلایل مختلفی از سوی برخی از مخالفان در محافل رسمی و غیررسمی ذکر شده که برخی از آنها را با هم مرور می‌کنیم. مخالفان پیوستن به FATF در ایران نگران هستند که شفاف‌سازی مالی، اطلاعات حساس اقتصادی و استراتژیک کشور را در اختیار کشورهای دشمن یا نهادهای بین‌المللی قرار دهد. آنها بر این باورند که این مدل شفاف‌سازی‌‌ها، می‌تواند مسیرهای مالی ایران را در شرایط تحریم، آشکار کند و برای اعمال فشارهای بیشتر علیه ایران مورد استفاده قرار گیرد. از نگاه برخی از گروه‌ها، مقررات FATF ممکن است دست ایران را برای حمایت از متحدان منطقه‌ای یا گروه‌های مقاومت کوتاه کند، چون این نهادها ممکن است از نظر FATF مصادیق تأمین مالی تروریسم تلقی شوند.

جشن سده امسال نیز به‌صورت محدود برگزار می‌شود. برخلاف وعده‌های قبلی، حضور گردشگران برای شرکت در این جشن کهن، امسال نیز ممنوع اعلام شده است. جشن سده نه‌تنها یک آیین مذهبی، بلکه یک جشن ملی با پیشینه‌ای چندهزارساله است که همه ایرانیان باید در آن شریک باشند، نه‌ تنها زرتشتیان. این محدودیت‌ها نه‌تنها گردشگران، بلکه تمامی ایرانیان را از تجربه یک جشن ملی بزرگ محروم می‌کند. ممنوعیت حضور گردشگران در جشن سده، یک ناامیدی بزرگ به‌شمار می‌رود که واقعاً نمی‌توان دریافت چه منطقی پشت آن وجود دارد؟ جشن سده نه‌تنها یک جشن ملی است، بلکه فرصتی برای اتحاد و همدلی مردم از اقشار مختلف جامعه فراهم می‌آورد. این جشن که بازتابی از تاریخ و فرهنگ ایرانی است، می‌تواند به تقویت روحیه ملی و تقویت ارتباطات اجتماعی کمک کند.

استارتاپ‌ها، شرکت‌های نوپا و خلاقی هستند که با ایده‌های جدید وارد بازار می‌شوند تا مشکلات روزمره رو حل کنند. این شرکت‌ها معمولاً با فناوری‌های نوین، مدل‌های کسب‌وکار متفاوت و سرعت بالا وارد عمل می‌شوند تا هم‌زمان با رشد سریع، تأثیر بیشتری روی جامعه بگذارند. استارتاپ‌ها به‌طورکلی به دنبال راحت‌تر کردن کارها هستند و می‌خواهند تجربه جدید و بهتری بسازند. مانند پلتفرم‌هایی که برای خریدوفروش فعالیت می‌کنند، خدمات حمل‌ونقل آنلاین می‌دهند، به محیط‌زیست کمک می‌کنند، راه‌حل‌های نوآورانه برای آموزش آنلاین ارائه می‌دهند، خدمات پرداخت دیجیتال فراهم می‌کنند، به مردم در اشتراک‌گذاری منابع کمک می‌کنند و به پشتیبانی از کسب‌وکارهای کوچک و محلی می‌پردازند، و به‌طورکلی سبک زندگی را تغییر می‌دهند و تجربه‌های جدیدی در اختیار کاربران قرار می‌دهند.

گفتن و نوشتن درباره آثار تحریم‌ها بر اقتصاد ایران شاید دیگر تکراری به نظر برسد، اما واقعیت تلخ این است که این فشارها همچنان کشور را در کام خود می‌کشد. کسب‌وکارها به‌سختی نفس می‌کشند و آینده‌ای مبهم پیش رویشان است. قیمت‌ها همچنان بالا می‌رود، سرمایه‌گذاری در کشور کم رنگ شده و روزبه‌روز تعداد بیشتری از مردم وارد دایره فقر می‌شوند. بسیاری از مردم کشورمان در مواجهه با مشکلات روزمره، به‌سختی برای بقا تلاش می‌کنند. در این شرایط، توسعه پایدار به یک آرزوی دست‌نیافتنی تبدیل شده است. تحریم‌ها نه‌تنها اقتصاد را فلج کرده، بلکه مردم را در تله ناامیدی گرفتار کرده‌اند. این روند، سنگینی روزافزون بر دوش کشور می‌گذارد و هر تلاش برای غلبه بر آن، به ناامیدی بدل می‌شود.

بررسی روش‌های اعتراض مسالمت‌آمیز مردم به مشکلات کشور

موضوع انتقال پایتخت از تهران به مکران چندروزی است که در حد یک ایده جدی مطرح شده است. در روزهای اخیر اظهارات مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، و فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، درباره انتقال پایتخت به منطقه‌ای در جنوب‌شرقی ایران نزدیک به سواحل دریای عمان، تبدیل به یکی از موضوعات داغ و مورد بحث در محافل عمومی شده است. این ایده در نگاه نخست ممکن است جذاب به‌نظر برسد، اما عملی شدن آن مستلزم بررسی عمیق و دقیق مشکلات و چالش‌های مختلف است. انتقال پایتخت گزینه‌ای است که در دهه‌های اخیر در ایران همواره به‌عنوان یک راه‌حل برای مشکلات فراگیر تهران مطرح شده است.