دیروز روز جهانی مالاریا بود
کرمان در معرض بیماری مالاریا
بررسی ها از منابع مختلف جهانی بهداشت و سلامت نشان می دهد ساکنان سه استان جنوب شرقی کشور بیشتر در معرض ابتلا به بیماری مالاریا هستند. به گزارش سلامت آنلاین، ساکنان سه استان هرمزگان، سیستان و بلوچستان و کرمان در مناطق جنوب شرقی کشور بیشتر معرض بیماری مالاریا هستند. بر اساس اطلاعات پایگاه اینترنتی «خدمات ملی اسکاتلند» که اطلاعات بسیاری درباره مسافرت به کشورهای سراسر دنیا ارائه می کند، در قسمتی نیز اطلاعات مربوط به پوشش بیماری مالاریا در ایران ارائه شده که بر اساس آن، استان های هرمزگان، سیستان و بلوچستان و کرمان در خطر ابتلا به بیماری مالاریا هستند. بر اساس اطلاعات مندرج در پایگاه NHS، مناطق جنوب شرقی در سطح «ریسک بالا» قرار داشته و توصیه های ضدمالاریا به مسافران و ساکنان این مناطق انجام شده است.
اما در مورد بقیه مناطق و استان های کشورمان، چنین توصیه هایی نمی شود. زیرا این مناطق تحت «ریسک پایین» این بیماری قرار دارند. داده های این پایگاه اینترنتی حاکی از آن است که کشور ما از غرب و شرق در احاطه کشورهای مالاریاخیز قرار گرفته است. کشورهای عربستان سعودی، عراق، ترکیه، آذربایجان، افغانستان و پاکستان مستعد ابتلا به مالاریا هستند. اما کشورهای ارمنستان، قطر، عمان، امارات، کویت و ترکمنستان در معرض این خطر نیستند. این اطلاعات توسط سازمان بهداشت جهانی هم مورد تایید قرار گرفته است. بر اساس آمارهای سازمان جهانی بهداشت، ۱۲۴۳ نفر ایرانی در سال ۲۰۱۴ به بیماری مالاریا مبتلا شدند که خوشبختانه هیچ کدام از این موارد به مرگ بیمار منجر نشده است.
تعداد مبتلایان به مالاریا در سال ۲۰۰۰ در ایران، ۲۰ هزار نفر بوده است. این تعداد در سال ۲۰۰۳ به اوج خود در ۱۵ سال گذشته رسیده و به حدود ۲۴ هزار نفر در این سال افزایش یافته است. از آن تاریخ تا سال ۲۰۱۴ به کمترین مقدار خود رسیده و تعداد ۱۲۴۳ نفر در این سال به بیماری مالاریا مبتلا شدند. نکته جالب در تاریخ معاصر بهداشت کشورمان این است که تعداد مبتلایان به مالاریا در سال ۱۳۰۳، «۴ تا ۵ میلیون نفر» بودند.
بر اساس نوشته های دکتر ژیلمور، فرستاده وقت سازمان جهانی بهداشت به ایران، «حداقل ۷۵ درصد جمعیت کشور» در مناطقی زندگی می کردند که «به شدت مالاریاخیز» بوده است. در آن سال، حدود ۴۱ درصد از کل مرگ‌ و میر سالانه کشور در اثر مالاریا بود. به مرور زمان و اقدامات مربوط به ریشه کنی و مبارزه با این بیماری در سال های ۱۳۲۹ تا ۱۳۷۶، باعث شد تا شاهد کاهش مبتلایان به این بیماری در سال های اخیر باشیم.