بایگانی مطالب: میراث و فرهنگ
نمایش «طلبکارها» در خانۀ هنرمندان ایران
بیستمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم تئاتر «طلبکارها» اختصاص دارد.
شانس الحاق مرکز تاریخی همدان به «هگمتانه»
|پیام ما| شهر تاریخی «هگمتانه» در میان تپهای وسیع قرار گرفته که به آن «تپۀ هگمتانه» هم میگویند. باتوجهبه وسعت ۳۰ هکتاری، این تپه بهعنوان پهناورترین تپۀ باستانی در تمام ایران شناخته میشود؛ البته وسعت این منطقه با محاسبۀ بخشهای قدیمی، به بیشتر از ۳۵ هکتار هم میرسد. حدود ۱۰ هکتار از این شهر مالک شخصی داشت، اما در سالهای ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ خریدند و به شهر تاریخی اضافه کردند. معماری و نقشۀ منظم، معابری که سنگفرش شدهاند، آجرهایی مربعیشکل، شبکۀ آبرسانی بزرگ و باورنکردنی، حصاری طولانی و بزرگ و خیلی موارد دیگر، باعث شده تا شهر باستانی هگمتانه بهعنوان یک جاذبۀ گردشگری بزرگ و مهم در همدان شناخته شود. این شهر، زمانی اولین پایتخت ایران بود و از معدود شهرهای باستانی جهان است که همراه آتن در یونان، شوش در خوزستان و رم در ایتالیا هنوز پابرجا مانده است.
چگونه میتوان بهرهوری انرژی در ساختمانهای مدرن را بهبود بخشید؟
|پیام ما| در طول تاریخ معماری، بهرهوری انرژی و توجه به میزان انتشار دیاکسید کربن، بهعنوان موضوعی حاشیهای تلقی میشد. اما حالا در عصر تغییر اقلیم و کاهش منابع طبیعی، پایدارکردن ساختمانهای موجود و صرفهجویی در مصرف انرژی ضروری است؛ خواه ساختمانها مدرن باشند یا سنتی و بومی. اصطلاح «بهسازی» بهطور گسترده برای توصیف مجموعهای از پیشرفتها در یک ساختمان استفاده میشود تا نشاندهندۀ این باشد که ساختمان در برابر تغییر اقلیم انعطافپذیر و سازگار است.
نمایش یک مستند دربارۀ احیاء هنر خیمهشببازی
مستند «لعبتباز» به کارگردانی «پوریا نوری»، روز سهشنبه ۹ مرداد از ساعت ۱۵ در سالن «فردوس» موزۀ سینما نمایش داده میشود.
«الهام کردا» یک نمایش جدید را به صحنه میبرد
«الهام کردا» نویسنده و کارگردان، نمایش «خاطرۀ تحملناپذیر یک همهمۀ نامفهوم» را که محصول پایان دورۀ آموزشی مدرسۀ «این/جا میان شهر» است، روی صحنه میبرد.
رژهٔ بیسلیقگی روی لباس المپیکیها
مانتوی سفید، شلوار و مقنعۀ مشکی، کت سفید، شلوار و تیشرت مشکی؛ این لباس ورزشکاران ایرانی در رژۀ رسمی المپیک ۲۰۲۴ پاریس بود. نقش دوختهشدۀ پرچم ایران در کنار ۵ حلقۀ المپیک روی لباس، تنها نمادی است که خاستگاه لباسها را نشان میدهد. اما حاشیهسازشدن پوشش ورزشکاران در المپیک، برای اولینبار نبود که اتفاق افتاد. لباس کاروان ایرانی برای المپیک ریو ۲۰۱۶ و لباسهای بازیهای المپیک توکیو ۲۰۲۰ هم چنین سرنوشتی داشت؛ با این تفاوت که امسال حتی قبل از اعزام ورزشکاران، هیچ رونمایی رسمیای انجام نشد تا احتمالاً کمیتۀ ملی المپیک خود را از موج تکرار انتقادها در امان نگه دارد و اعزام آنان با این لباسها بدون رونمایی قبلی تبدیل به تیری شد که از کمان در رفته است.
هگمتانه جهانی شد
مرمت آینه کاری مقرنس عمارت شمس العماره کاخ گلستان
آجیدهدوزی؛ نقش زیبای دستدوز
صنایعدستی هر شهر سوغات همان دیار هم بود. البته تا قبل از اینکه پای چینیها به بازار صنایعدستی باز شود. مسافرانی هم که به کرمان سفر میکردند، با خود تکهای از هنر «آجیدهدوزی» را بهعنوان سوغات میآوردند. آجیدهدوزی، دوخت ریز و ظریف بر روی پارچهای دولایه با لایۀ نازكی از پنبه است که قدمت آن به روزگار هخامنشیان میرسد.
راه تعامل را باز کنید
نگاهی به سرگذشت تئاتر طی چند دهۀ گذشته، کافی است تا ببینیم هنوز آش همان است و کاسه همان. هنوز این هنر بهعنوان شغل در نظر گرفته نمیشود، بودجۀ مناسبی به آن تعلق نمیگیرد و سانسورها باعث شده تا برخی از هنرمندان این حوزه نتوانند به کار خود ادامه دهند. حاشیههای حوزۀ فرهنگ و هنر در دولت سیزدهم هم کم نبود؛ ممنوعالکاری برخی از هنرمندان، برگزاری جشنوارهها بدون حضور آنان و تصویب آییننامۀ عجیب، فقط بخشی از حاشیههای این دوران است. تئاتر هم از این جریان بینصیب نماند و چالشهایی را تجربه کرد. «حمیدرضا نعیمی» پیشکسوت و کارگردان تئاتر، دربارۀ این چالشها به «پیام ما» میگوید.
