بایگانی مطالب: جامعه
فرار از فقر به چاه مرگ
صدای ضجههای زنان میآید. اما خیلی دورتر از جایی که مرد با من تلفنی صحبت میکند. اتفاق عجیب و دردناک بود. روستای «بساط بیگی» از توابع شهرستان «کوهدشت» هفت نفر از فرزندانش را در کمتر از یک ساعت در یک چاه آب از دست داد. جوانترین جانباخته ۲۹ سال سن داشته است. دو خواهر همزمان شوهر از دست دادهاند. یک روستا عزادار است. آخر برای چه؟ برای بیآبی مزارع. کدام مزارع؟ مزارع کشت خشخاش. کجا اتفاق افتاد؟ چاهی متروکه و البته ممنوعه که حفرش از همان ابتدا غیرقانونی بود. در چاه چه میکردند؟ دنبال آب بودند. «مردم ناچارند اینجا خشخاش بکارند. اینجا محرومیت مطلق است. یک لیوان آب اگر اضافه بیاید، میریزند پای مزارع خشخاش. رفته بودند چاه را احیا کنند که دچار گازگرفتگی شدند. یکی پس از دیگری برای نجات رفتند. هیچکس زنده بیرون نیامد. نیروهای امدادی وقتی رسیدند که همه مرده بودند. اینهم از بدبختی ماست.» اینها را آقای «طرهانی» میگوید که دو شوهرخواهر و دوستان و بستگانش را در حادثه جمعه «بساط بیگی» از دست داده است. حادثهای که میگوید اگر در این محرومیت شدید نبودیم، اتفاق نمیافتاد: «آدم بدبخت محکوم است به بلا و مصیبت.»
پادکست ۲۰ اردیبهشت
پشت صحنه ویدئو افراطیترین مینیمالیست جهان
چرا قربانی کردنِ لذتهای روزمره، 5/4 میلیون بازدید گرفت؟
شایعات «روسی» علیه هندوانه «ایرانی»
|پیامما| یک نماینده مجلس دوما در روسیه با انتشار یک ویدئو از مسکو، موضوع آلودگی محصولات کشاورزی ایران به نیترات را به دغدغهای فراگیر میان کاربران شبکههای اجتماعی و حتی بیشتر از آن، تبدیل کرد. ویدئویی که مدعی آلودگی هندوانههای ایرانی به ماده خطرناک «نیترات» بود. سازمان استاندارد ملی ایران، اتاق بازرگانی مشترک ایران و روسیه، اتحادیه ملی محصولات کشاورزی و بسیاری کارشناسان این ادعا را رد کردند و گویا نتایج مطالعات علمی نیز مؤید سلامت هندوانههای ایرانی است. براساس مطالعه مؤسسه «تحقیقات آب و خاک ایران»، محصولات جالیزی در ایران از جمله هندوانه حدود ۵۰ واحد کمتر از حد مجاز نیترات مورد تأیید هم در ایران و هم در روسیه دارند. بااینحال، کارشناسانی هستند که هشدار میدهند جایگزین نشدن سموم و کودهای نسل جدید و سازگار با محیطزیست همواره یکی از تهدیدات مواد غذایی و کشاورزی ایران هستند که میتوانند منجر به آلودگی آنان شوند. مانند آنچه پیشتر برای محمولههای سیبزمینی و فلفلدلمهای کشور رخ داد؛ برگشت بهدلیل مشکلات کیفی.
همدلی با والدین؛ شناوری ساعات کاری تصویب شد
هیات وزیران با تصویب اصلاحیهای در تاریخ 17 اردیبهشت 1404، ساعات کاری والدین شاغل دارای فرزند زیر شش سال در دستگاههای دولتی را شناور کرد.
بیحجابها را ضددین نکنیم
چند روز پس از ارسال گستردهی پیامکهای حجاب همچنان این موضوع، قانون عفاف و حجاب و سرانجام آن یکی از موضوعات مهم و پربحث فضاهای سیاسی و اجتماعی در ایران است. مسعود پزشکیان که هنوز یک سال از عمر دولتش نگذشته، با شعار وفاق دولتی تشکیل داد که بهزعم خود از دعواهای سیاسی و تنشهای اجتماعی دوری کند و با رواداری بیشتر رضایت بخشهای مختلف جامعه را تأمین کند. او در میان مخالفان سیاسی خود هم به فردی دیندار شهره است و همین شهرت و صفت موجب شده است تا بسیاری از افراد طیف مخالف هم با او نرمخوتر برخورد کنند و صداقت رفتاری او را درک کنند. اما او با همین نگاه و نگرش معتقد است اجرای قانون عفاف و حجاب در جامعه ممکن است تنشی را ایجاد کند که هزینه سنگینی در پی داشته باشد. پزشکیان بهتازگی در برابر نمایندگان مجلس خبرگان که روحانیون برجستهای هستند نیز این طرز فکر و نگرشش را تشریح کرده است.
جوانها میدوزند، زمین نفس میکشد!
«آیا طراحان جوان در ایران میتوانند در مسیر مد پایدار حرکت کنند؟» این پرسشی بود که در جمع انجمن طراحان پارچه و لباس ایران مطرح شد؛ سؤالی که دبیر انجمن، آن را بهانهای برای اشاره به یکی از دغدغههای جدی این نهاد دانست: «ما بهطور مستمر در حال برگزاری نشستها و سمینارهایی برای ترویج فرهنگ مد پایدار هستیم تا طراحان و مصرفکنندگان را با اهمیت استفاده از مواد پایدار و تولید مسئولانه آشنا کنیم.» او از برنامههایی گفت که قرار است بستری برای حمایتهای مالی و مشاورهای از طراحان جوان فراهم کند؛ برنامههایی که اگر بهدرستی اجرا شوند، میتوانند مد پایدار را از یک شعار، به واقعیتی در صنعت پوشاک ایران تبدیل کنند.
پادکست ۱۶ اردیبهشت
خون بی رنگ خونسرخیها
«خونسرخ» نام یک روستاست؛ روستایی در مجاورت اسکله شهید رجایی که قرار بود سالها قبل از مکان فعلی جابهجا شود و کمی آنسوتر دوباره زندگی را از سر بگیرد. اما این اتفاق هیچوقت نیفتاد. ظهر روز انفجار بندر شهیدرجایی، این روستای همسایه در تمام بخشهای عمومی و مسکونی خسارت دید. تقریباً خانهای از روستا نبود که در امان مانده باشد. بااینحال، اهالی میگویند هیچ مسئول دولتی برای برآورد خسارت آنان به روستا سر نزده است و فقط یک نماینده مجلس شورای اسلامی بدون دیدار با اهالی، یک شماره واتساپ در اختیار شورای روستا گذشته است که تصاویر ویرانیها را برایش ارسال کنند. خونسرخیها میگویند فراموش شدن بخشی از زندگی آنان است. سالهاست که آلودگی کارخانه آلومینیوم، نیروگاه و کارخانه کشتیسازی نیز بهسمت این روستا روانه میشود.
پادکست ۱۵ اردیبهشت
