|پیام ما| در پی حمله تروریستی و جنایتکارانه رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان در بامداد روز جمعه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، که منجر به شهادت جمعی از فرماندهان نظامی، دانشمندان هسته‌ای و شهروندان غیرنظامی از جمله زنان و کودکان شد، جمهوری اسلامی ایران با عملیات بی‌سابقه و حساب‌شده «وعده صادق ۳»، قدرت بازدارنده و توانمندی نظامی خود را به جهان اثبات کرد. این عملیات که در شب پربرکت عید غدیر و با رمز مقدس «یا علی بن ابی‌طالب(ع)» انجام شد، نه‌تنها یک پاسخ نظامی، بلکه پیامی روشن درباره تغییر معادلات امنیتی منطقه و خط‌قرمزهای جمهوری اسلامی ایران بود.

ایران چند روز است که چشم روی هم نگذاشته، صداهای مکرر آسمانش را فتح کرده‌ و خواب را از چشم این سرزمین گرفته است. نگرانی، دیگر پنهان‌کردنی نیست. نگرانی از فردای این سرزمین؛ سرزمینی که قرار است بماند و این روزها را روایت کند برای فرزندانش. ایران ما ملتهب است و در میان این التهاب بخشی از جامعه در کنار تمام دلنگرانی‌هایشان وظیفه دیگری هم دارند و آن حفظ میراث و فرهنگ ایران‌زمین است. میراثی که از دل حوادث عبور کرده و مانده تا به امروز ما برسد و وظیفه ماست تا آن را برای آیندگان حفظ کنیم. اما در میان این هیاهو چطور باید حافظ این میراث بود؟ پیش‌از‌این، پاسخ این سؤال در دنیا داده شده است. دنیایی که جنگ بخشی جدانشدنی از آن است، به حفظ مواریث سرزمین‌ها فکر کرده و برایش راه‌کارهایی پیدا کرده است. از جنگ جهانی دوم تا جنگ اخیر اوکراین، بودند و هستند کسانی که زیر آتش و خون وظیفه والاتری برای خود تعریف کردند و آن حفظ نشانه‌های تمدنی برای نسل‌های بعدی است. در کنوانسیون‌های متعدد بین‌المللی بارها به موضوع مصون ماندن مراکز فرهنگی و تاریخی از آتش جنگ اشاره شده است. هرچند برای جنگ‌افروزانی که مرزی برای جنون نمی‌شناسند و بیمارستان و مدرسه را زیر آتش می‌گیرند، حمله نکردن به مراکز فرهنگی و تخریب میراث تاریخی محلی از اعراب ندارد. بااین‌حال، پروتکل‌هایی برای مواجهه با آثار تاریخی و فرهنگی در رویارویی‌های نظامی تدوین شده است و کشورهای بسیاری آن را پذیرفته‌اند.

|پیام ما| حمله نظامی رژیم صهیونیستی به خاک جمهوری اسلامی ایران، صحنه‌ای از نقض فاحش حقوق بین‌الملل و واکنش‌های گسترده جهانی را رقم زد. در مرکز این تحولات، «سید عباس عراقچی»، وزیر امور خارجه ایران، با تأکیدی قاطع بر حقانیت مواضع کشورش و غیرقانونی بودن این تجاوز، اعلام کرد: ادامه مذاکرات هسته‌ای با آمریکا در شرایط ادامه «وحشی‌گری» رژیم صهیونیستی، غیرقابل توجیه است.

اردیبهشت امسال، یک ماه قبل از اینکه به‌جای پرنده، در آسمان پهپاد و موشک پرواز کند، «فاطمه نیازمند» با کلاس ششم خداحافظی کرد. با مانتویی سبز و مقنعه سفید پشت بادکنک‌های سفید و صورتی ایستاد و جلوی دوربین لبخند زد. برای آینده خیالات زیادی داشت، مثل باقی کودکان یک روز خواب دکتر شدن می‌دید و یک روز دوست داشت معلم باشد. آخرین تصویر او در جشن فارغ‌التحصیلی‌اش حالا در گروه‌های تلگرامی دست‌به‌دست می‌شود. نه دکتر شد و نه معلم. او یکی از ۲۰ کودکی است که در شهرک شهید چمران در خیابان نوبنیاد تهران کشته شد.

|پیام‌ما| تلاش برای جلب توجه و تجمیع توان کارشناسی و مالی بین‌المللی به‌نفع احیا و حفاظت از جنگل‌های زاگرس در ایران مهمترین محور همایشی با عنوان «همکاری‌های بین‌المللی: درس‌آموخته‌ها و بهترین تجربیات در مدیریت جنگل‌های زاگرس» بود که با هماهنگی وزارت امور خارجه و با حضور سازمان‌های مرتبط با مدیریت این اکوسیستم در ایران، نماینده هماهنگ‌کننده سازمان ملل متحد در ایران و رئیس دفتر منطقه‌ای برنامه عمران ملل متحد برگزار شد. برنامه‌ای که جهان را به نجات زاگرس فراخواند و این اقدام را یک مسئولیت بین‌المللی عنوان کرد. تشکیل صندوق مالی ویژه مدیریت زاگرس نیز یک از پیشنهادات کلیدی این نشست بود.

جهان قول داده بود تا سال ۲۰۲۵ کار کودکان را پایان دهد. پس چرا هنوز ۱۳۸ میلیون کودک کار می‌کنند؟

در دهکهانِ کهنوج، گروهی از مردم سال‌ها است نگران پیامدهای محیط‌زیستی فعالیت معدن کرومیت هستند و به روش‌های گوناگون اعتراض خود را اعلام کرده‌اند. گزارش رسمی دادگستری در سال ۱۳۹۹ نیز به‌وجود آلودگی و تهدید این معدن برای سلامت عمومی اشاره کرده است. باوجوداین، فعالیت معدن بدون جلب رضایت مردم دوباره آغاز شده است. در سال ۹۹ یکی از اعضا شورای شهر دهکهان به کرمان نو گفته بود: «این معدن که در طرح هادی روستا نیز بوده، بدون رضایت اهالی شروع به فعالیت کرده و یکسال بعد از بهره‌برداری برخی درختان باغ‌های میوه دهکهان خشک و باعث نگرانی مردم شده‌اند. پس‌ازاین، موضوع مردم به‌دلیل خشک‌ شدن درختان و نگرانی از به خطر افتادن سلامت خود و اعضای خانواده، از طریق دادگستری شاکی شدند و با دستور قاضی، کارشناس رسمی دادگستری مأمور به بررسی موضوع شد. درنهایت، با توجه به نامه آزمایشگاه و بررسی‌های میدانی مشخص شد علت خشک شدن درختان، فعالیت معدن بوده و از سوی دادگستری دستور به عدم فعالیت آن و کسب مجوز دوباره محیط‌زیست داده شد.»