معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست از تشکیل شورای اطلاع‌رسانی این سازمان برای جلب مشارکت عمومی و ارتقای آگاهی محیط زیستی خبر داد و همزمان بر تلاش برای کاهش آلودگی هوا در کلان‌شهرها و همکاری منطقه‌ای برای مهار آتش‌سوزی‌های تالاب هورالعظیم تاکید کرد.

از پنج ماه پیش که برگه‌های سرشماری مهاجران بی‌اعتبار شد، بیش از دو میلیون مهاجر افغانستانی ناگهان در وضعیت غیرمجاز قرار گرفتند. از آغاز امسال تاکنون، هشت هزار نفر از اتباع، کشور را ترک کرده‌اند و مسیرهای بازگشت در سه مرز میان ایران و افغانستان هنوز شلوغ است. براساس اعلام نماینده سازمان یونیسف در افغانستان، در میان این افراد، پنج هزار کودک بدون همراه نیز از مرز عبور کرده‌اند؛ کودکانی که برخی‌شان در خاک ایران به دنیا آمده‌اند و اکنون به سرزمینی بازگردانده شده‌اند که خاطره‌ای از آن ندارند و وضعیت اقامتشان مبهم است. سال گذشته، حدود پانصد هزار کودک مهاجر در مدارس ایران تحصیل می‌کردند، اما در افغانستان بسیاری از آنان دیگر قادر به ادامه تحصیل نیستند. آنچه در این میان به‌شدت مغفول می‌ماند، ابعاد انسانی ماجراست؛ تأثیرات عمیق روانی و اجتماعی که نه‌تنها کودکان مهاجر، بلکه همکلاسی‌ها و خانواده‌هایشان را نیز درگیر می‌کند. در کنار نادیده گرفتن حقوق کودک در جریان این رد مرزها، واقعیت‌های تلخ و پیامدهای انسانی چنین جابه‌جایی‌های اجباری‌ای کمتر دیده و شنیده می‌شود. در یادداشت پیش رو، یکی از معلمان از لحظات تلخ خداحافظی با این دانش‌آموزان نوشته است.

|پیام‌ ما| گرچه به‌نظر می‌رسد بیشترین خسارت پدیده پرتکرار گرد‌وغبار در کشور به حوزه سلامت باشد، اما اعداد تکان‌دهنده‌ای از خسارت‌های اقتصادی این پدیده در نشست «تاب‌آوری و اقدامات مؤثر در برابر گردوغبار» مطرح شده است. اعدادی که روایت اقتصادی سهمناکی دارند. کل خسارت اقتصادی سالانه بخش خانوار از پدیده ریزگرد در ایران ۱۹هزار و ۱۲۴ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ اعلام شده است که این عدد به‌ازای هر خانوار ۵.۶ میلیون تومان محاسبه شده است. همچنین، گزارش ارائه‌شده در این نشست می‌گوید مجموع خسارت اقتصادی یک دوره ۱۰ساله در کشور به ارزش پول امروز، چهار هزار و ۸۳ همت است. بااین‌حال، آنچه در این نشست بر آن تأکید شده است، علاوه‌بر اعداد و ارقام اقتصادی یک موضوع مهم است: «با وجود بیست سال سیاستگذاری در مورد مقابله با گرد‌وغبار، این سیاست‌ها کاملاً ناموفق بوده است.»

سازمان گردشگری ملل متحد در گزارش اخیر خود درباره عملکرد کشورهای مختلف در حوزه گردشگری، بیست کشور اول دنیا که بهترین عملکرد را در سه ماه نخست سال ۲۰۲۵ داشتند، معرفی کرد. در این فهرست ایران با ۱۴ درصد بهبود نسبت به مدت مشابه در سال گذشته میلادی، در رتبه نوزدهم قرار گرفته است. این گزارش توسط «انوشیروان محسنی بندپی» در نشست با فعالان گردشگری با تیتر «صعود ایران به جمع ۲۰ مقصد برتر گردشگری جهان» ارایه و در رسانه‌ها منعکس شد. اما درصورتی‌که مبنای اعلام این رشد ۱۴ درصدی آمارهای رسمی وزارت گردشگری باشد، باید به این نمودار و جایگاه ایران در آن، با دیده تردید نگریست؛ چراکه آمارهای این وزارتخانه سال‌هاست که پرابهام و بدون مبنای دقیق اقتصادی بوده است. بدون تعیین‌تکلیف حساب‌های اقماری نمی‌توان به هیچ آماری در هیچ بخشی از گردشگری اعتماد داشت و به دقت آن استناد کرد. ضمن اینکه مدیران ارشد این حوزه نیز نگاهی واقع‌بینانه به وضعیت موجود گردشگری ندارند. در آخرین مورد و نزدیک به بیست روز پس از آتش‌بس میان ایران و اسرائیل، معاون توسعه مدیریت وزیر گردشگری اعلام کرده است که به‌زودی تورهای ورودی وارد کشور خواهند شد. اما سؤال اینجاست که مبنای این ادعا کدام اطلاعات دقیق از وضعیت گردشگری کشور است؟ و منظور از گردشگران خارجی، کدام طیف از گردشگران است؟ درحالی‌که هنوز تعریف دقیقی از «گردشگر» در ساختار آماری این وزارتخانه وجود ندارد، چه طیفی از گردشگران قرار است وارد ایران شوند؟ گردشگران مذهبی؟ گردشگران درمانی؟ کسانی که برای خرید از بازارچه‌های مرزی وارد کشور و نامشان وارد فهرست گردشگران می‌شود؟ یا گردشگرانی که خیالشان بابت امنیت ایران آسوده است و چند روزی ایران را به‌عنوان مقصد سفر انتخاب می‌کنند؟ این مانور رسانه‌ای و خبری در شرایطی که بسیاری از فعالان بخش گردشگری از وضعیت موجود آسیب‌های جدی دیده‌اند، جای بحث دارد.

بی‌توجهی به سرمایه‌های انسانی در سازمان حفاظت محیط‌زیست را می‌توانیم در دو جنبه داخلی و بیرونی نگاه کنیم. سرمایه‌های داخلی، همان نیروهای درون سازمان هستند و سرمایه‌های بیرونی، افرادی که گرچه جزو کارکنان سازمان به حساب نمی‌آیند، اما دارای فعالیت و همکاری مرتبط با آن هستند. متأسفانه در هر دو بخش ما با چالش‌ جدی مواجه‌ایم. در مقوله سرمایه‌های داخلی برای مثال شاهدیم که جذب نیرو در سازمان حفاظت محیط‌زیست کمتر برپایه تخصص انجام می‌شود. نتیجه این وضعیت را در افت شدید کمی و کیفی حفاظت از مناطق چهارگانه، وضعیت آلودگی‌های محیط‌زیست و قانون‌­گریزی‌­ها در بحث پایش محیط‌­زیست و ارزیابی و آمایش سرزمین می‌­توان مشاهده کرد.

نگاهی به ضررهای زیست‌محیطی جام باشگاه‌ها

جنگ عواقبی دارد که به‌زودی فراموش‌شدنی نیست و قبل از آنکه فعالیت‌های مختلف تحت‌الشعاع قرار گیرد، روح و روان آدم‌هاست که درگیر فجایع جنگ می‌شود. جنگ تحمیلی دوازده‌روزه نیز نه‌تنها حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، امنیتی و ... کشور را تحت‌تأثیر قرار داد، بلکه تأثیر شگرفی بر حوزه فرهنگ و هنر و به‌ویژه تئاتر و نمایش گذاشت. درواقع جنگ تحمیلی، تئاتر ایران را با چالش‌های عمیق اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مواجه ساخت که آثار آن پس از جنگ نیز مشهود است.

شرایط طرح فروش اقساطی محصولات سایپا دیزل در تیر 1404 اعلام شد.