|پیام ما| بیش از هزار و ۳۰۰ ساعت از قطعی اینترنت جهانی در ایران می‌گذرد تا هرروز رکورد این انسداد ارتباطی شکل تازه‌ای به خود بگیرد. باوجود اعلام آتش‌بس که انتظار می‌رفت پس از آن امکان دسترسی به اینترنت بین‌الملل برای تمامی شهروندان برقرار شود، اما نه‌تنها چنین اتفاقی نیفتاد بلکه ارائه «اینترنت پرو» به برخی از فعالان اقتصادی و کسب‌وکارها باعث شده تعداد کثیری از مردم از حق دسترسی به این حق بدیهی بیش از گذشته محروم و در تاریکترین انزوای ارتباطی رها شوند. به‌گونه‌ای که حالا نوع جدیدی از طبقاتی‌شدن اینترنت در حال شکل‌گیری است. باوجود اینکه معاون اول ریاست‌جمهوری و وزیر ارتباطات بر دسترسی برابر همگانی به اینترنت تاکید کرده‌اند، اما ارائه اینترنت پرو در تناقض با پیاده‌سازی چنین تصمیماتی است.

ایران از ۹ اسفند ۱۴۰۴ درگیر جنگ سوم شده است؛وضعیتی که بار دیگر پرسش‌های بنیادینی را درباره کیفیت شهرها، میزان تاب‌آوری کالبدی و اجتماعی آن‌ها، و نقش معماران و شهرسازان در مواجهه با بحران‌های کلان ، پیش روی کشور قرار داده است. در چنین شرایطی، معماری دیگر صرفاً یک هنر یا حرفه فنی نیست، بلکه به‌مثابه دانشی میان‌رشته‌ای، در پیوند با امنیت، اقتصاد، حافظه تاریخی و زیست‌پذیری شهرها معنا پیدا می‌کند. از این‌رو و با توجه به اینکه سوم اردیبهشت در ایران به عنوان «روز معمار» نامگذاری شده است، «پیام ما» در گفت‌وگو با «پیروز حناچی»، معمار، استاد دانشگاه و از چهره‌های شناخته‌شده حوزه معماری و شهرسازی، به بررسی نسبت معماری با مفهوم «شهر تاب‌آور»، دلایل گسست تاریخی در سنت شهرسازی ایران، نسبت پدافند غیرعامل با طراحی شهری، و در نهایت رسالت معماران در دوران پساجنگ پرداخته است. آنچه می‌خوانید، حاصل این گفت‌وگوست.

با وجود ادعاهای اخیر در فضای مجازی مبنی بر تأثیر منفی رادارهای نظامی بر بارش‌های ایران، متخصصان تأکید می‌کنند که هیچ مبنای علمی برای این نظریه وجود ندارد. دکتر حسین فرجامی از پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی، توضیحات علمی جامعی در خصوص فرآیندهای تشکیل بارش، عملکرد رادارها و عوامل اصلی مؤثر بر بارش در ایران ارائه داده و این ادعاها را رد کرده است.

از ابتدای سال جاری، بسیاری از واحدهای تولیدی و تجاری فعالیت خود را متوقف کرده و یا نیروهای خود را تعدیل کرده‌اند. جنگ چهل‌روزه، اگرچه خسارت‌های جانی و مالی بسیاری به جا گذاشت، اما ترکش‌های آن بر بازار کار تداوم دارد. این امر بر تعداد بیکاران کشور افزوده و از سوی دیگر فشار بر صندوق‌های تأمین اجتماعی را افزایش داده است، اگرچه یک کارشناس کارگری در گفت‌وگو با «پیام ما» معتقد است که به‌رغم افزایش تعداد بیکاران، تأمین اجتماعی قادر به پرداخت بیمه بیکاری است.

دنیای امروز تبدیل به جهانی ناپایدار شده است. ما در حال زیستن در دنیایی هستیم که مرز بین صلح و منازعه، ثبات و بحران، بیش از هر زمان دیگری لغزنده شده است. در این فضا سخن‌گفتن از پایداری و عمل به این سخن بیش از هر زمان دیگر به‌دقت و تهور نیاز دارد. دقتی از جنس شناخت ریسک‌های ESG برای صنایع که هر کدام برای جامعه حیاتی هستند و تهوری از جنس شنا در دریای مواجی که یک حرکت نادرست، اگر صنعت را به قعر خود نکشد ممکن است سال‌ها به پس بکشد. برای افسران پایداری؛ پایداری صرفاً معطوف به ارائه یک گزارش سالانه شیک برای جلب رضایت سرمایه‌گذاران نیست؛ بلکه در شرایط جنگ و بحران‌های ژئوپلیتیک و اجتماعی، به معنای «توانایی سیستم برای بقا، انطباق و تداوم خدمت» بازتعریف می‌شود. در این نوشتار، ماهیت سیاست‌ها و استراتژی‌های پایداری در شرکت‌ها در شرایط بحران‌های حاد، با تمرکز بر صنایع زیرساختی و انرژی بررسی شده است.

به بهانه ۲۲ آوریل، روز زمین

نوروز ۱۴۰۵ برای صنعت گردشگری، نوروزی متفاوت و دور از انتظار بود. تعطیلاتی که هر سال امید اصلی فعالان این حوزه برای جان‌گرفتن دوباره بازار سفر است، امسال نتوانست چرخ کند گردشگری را به حرکت جدی وادارد. سال گذشته برای جامعه، سالی پرتنش و همراه با بحران‌های پیاپی بود؛ از تجربه دو جنگ تا رخدادهای تلخ دی‌ماه، آن هم در فاصله‌ای کمتر از یک سال. در کنار این تحولات، فشارهای اقتصادی نیز باعث شد بسیاری از خانوارها سیاست صرفه‌جویی و کاهش هزینه‌ها را در پیش بگیرند؛ تصمیمی که اثر مستقیم آن در کاهش سفرهای نوروزی به‌وضوح دیده شد. نوروز امسال که هم‌زمان با فضای ناپایدار ناشی از جنگ تحمیلی سوم آغاز شد، الگوی سفر ایرانی‌ها را به شکل معناداری تغییر داد؛ تغییری که بیش از هر چیز، از احتیاط اقتصادی و نااطمینانی اجتماعی نشئت می‌گرفت.