|پیام ما| موضوع مدیریت آب علاوه‌بر اینکه در گرو مدیریت و عملکرد چندین بخش و دستگاه‌ قرار دارد، در ذات موضوعی چند بعدی است که گاه مسائلی مانند آبراهه‌ها و پهنه‌های آبی مشترک و فرامرزی آن را پیچیده‌تر می‌کند. مرزهایی که نه فقط حقوق آب را پیچیده‌تر می‌کنند، بلکه مباحث بنیادینی مانند عدالت آبی را به میان می‌آورد. کارشناسان این‌بار از این ابعاد درکُنِش صحبت می‌کنند که چگونه سیاست‌بازی به‌جای سیاست‌سازی در مؤثرترین دستگاه دخیل در مدیریت آبی کشور نه‌تنها ملغمۀ مدیریت امروز را ایجاد کرده است، بلکه گره احقاق حقوق داخلی و بین‌المللی ذی‌نفعان منابع آبی را کور می‌کند. این میان، آنچه قربانی می‌شود «عدالت آبی» برای همۀ شهروندان است. به نظر می‌رسد دولت چهاردهم با شعار «عدالت محوری»، نیاز مبرم به بازنگری در سیاست‌های داخلی و خارجی مدیریت منابع آب کشور دارد.

در ادامۀ شب‌های بخارا، شب «منظر تاریخی فرهنگی و طبیعی تیمره، میراثی در خطر» منطقه‌ای بین روستای «غرقاب» در شهرستان گلپایگان واقع در استان اصفهان و روستای «مزاین» در شهرستان خمین واقع در استان مرکزی که دارای سنگ‌نگاره‌های ارزشمند است، (یکشنبه، ۳۱ تیر) برگزار شد. در این نشست، «حکمت‌الله ملاصالحی» پژوهشگر «فلسفه باستان‌شناسی»، «علی عصار» عضو شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌های تاریخی (ایکوموس)، «محمدمهدی کلانتری» دبیر پویش ملی نجات بناها و بافت‌های تاریخی ایران و «علی دهباشی» سردبیر مجلۀ «بخارا»، در این نشست دربارۀ «تیمره» که مستعد ثبت در «یونسکو» است، صحبت کردند.

تیر ۱۳۸۷ در دولت «محمود احمدی‌نژاد» عملیات ساخت سد بابا حیدر که به «غدیر باباحیدر» هم معروف است آغاز شد. ۱۶ سال طول کشید تا در مرداد ۱۴۰۳ و در روزهای تحویل دولت «ابراهیم رئیسی» به «مسعود پزشکیان»،‌ این سد به ۹۵ درصد پیشرفت فیزیکی برسد و آمادۀ آبگیری شود. در این دورۀ ۱۶ ساله، «بابا حیدر» حاشیه‌‌های زیادی داشته که مهم‌ترین آن‌ها به نداشتن گزارش ارزیابی اثرات محیط‌زیستی برمی‌گردد. مخالفان می‌گویند مخزن سد در محل دپوی زبالۀ شهر باباحیدر قرار گرفته و همچنان ابهاماتی دربارۀ سلامت آب آن که قرار است برای شرب استفاده شود، وجود دارد؛ در مقابل موافقان پاسخ می‌‌دهند، گروهی می‌خواهند محیط‌زیست را دستاویز عدم آبگیری «بابا حیدر» کنند.

حوزۀ آب و انرژی، نیازمند دمیدن روح گفتمانی تازه است

«سعید راد» در ۷۹ سالگی هم، همچنان شمایل یک بازیگر خوش‌قامت و سوپراستار دهۀ ۵۰ سینمای ایران را حفظ کرده بود؛ بازیگری خوش‌چهره با چشمانی روشن که هنوز ورزش می‌کرد و زندگی سالمی داشت و حتی در روزهای کسالت‌اش، فرزندش گفته بود که بنا به ‌خواستۀ او تصویری از روزگار بیماری‌اش منتشر نشده است. «احمدسعید حق‌پرست راد» مشهور به «سعید راد»، زادهٔ ۴ آبان ۱۳۲۳ در تهران بود. بازیگری که در رشتۀ مهندسی منابع طبیعی از پردیس کشاورزی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود. او دیروز و در نخستین روز مردادماه، بعد تحمل ماه‌ها بستری‌بودن در بیمارستان از دنیا رفت.

چهل و ششمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو برای نخستین بار در کشور هند کار خود را آغاز کرد. در نشست‌های ده روزۀ این کمیته، قرار است از ایران نیز پرونده هگمتانه مورد بررسی قرار گیرد.

«در سراسر دنیا ما در هر دقیقه یک میلیون لیوان یک‌بارمصرف و دو میلیون کیسۀ پلاستیکی مصرف می‌کنیم و در هر دقیقه یک کامیون پسماند کامل از پلاستیک به اقیانوس ریخته می‌شود. رودخانه‌های دنیا به شریان‌های پلاستیکی تبدیل شده‌اند که به طرف دریا حرکت می‌کنند. یکی از رودخانه‌های آلودۀ دنیا «سیتاروم» در اندونزی است که حجم پلاستیک زیاد، بخشی از رودخانه را که به پایتخت شهر جاکارتا می‌رساند، مسدود کرده است.» این‌ها بخشی از توصیف‌های مستند «غرق‌شدن در پلاستیک» است که امروز یکم مردادماه، رونمایی و اکران شد.

تولید گندم در سال جاری به 15 میلیون تن رسیده است که بالاترین میزان تولید در تاریخ ایران است. با اینکه این رشد در تولید دستاورد کشاورزان است، تا الان فقط 30 درصد از پرداختی‌های گندمکاران انجام شده است.