بنابر اعلام سخنگوی سازمان اورژانس کشور، از سوم تا هشتم مرداد ۱۴۰۳، تعداد ۳۴۳ نفر به علت گرمازدگی راهی مراکز درمانی شده اند.

معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش گفت:حدود ۵۰ هزار نفر در این مرحله موفق به کسب حدنصاب علمی برای حضور در مرحله دوم شدند.

بیانیه انجمن جامعه‌شناسی ایران در ارتباط با خبر پلمب ساختمان

|پیام ما| چند روزی از آغاز رسمی المپیک ۲۰۲۴ در فرانسه می‌گذرد. در کنار انتقادها به طراحی لباس کاروان ایران در این رویداد که می‌توانست نمایشی از میراث فرهنگی ایران برای جهانیان باشد، اتفاقات خوبی هم رقم خورده؛ از جمله نمایش نقاشی عصر صفوی ایران در افتتاحیه و همچنین راهی‌شدن فرش تبریز به این رویداد ورزشی.

یکی از کاندیداهای ریاست سازمان حفاظت محیط‌زیست، «اطهره نژادی» دانش‌آموختۀ رشتۀ مدیریت محیط‌زیست در مقطع دکتری است. او مدتی دبیر کمسیون امور زیربنایی دولت در دولت دوم حسن روحانی و مدتی هم معاون برنامه‌ریزی و هماهنگی معاونت زنان و خانوادۀ ریاست‌جمهوری بوده است. انتقادهایی به این کاندیدا دربارۀ اشراف اندک به موضوع محیط‌زیست طبیعی و ناآشنایی با ساختار سازمان حفاظت محیط‌زیست وارد شده است. ما با او دربارۀ برنامه‌هایش، نقدهای واردشده و موضوعات مرتبط با محیط‌ طبیعی گفت‌وگو کردیم. او در پاسخ به سؤالی دربارۀ استیلای دیدگاه امنیتی بر فعالیت‌های رایج حفاظتی، این‌گونه پاسخ داد که شاید برخی مناطق را اشتباه انتخاب کرده‌ایم که نمی‌توانیم به‌تنهایی مسئولیت حفاظت آن‌ را داشته باشیم و باید در آن‌ها تجدیدنظر کنیم. این درحالی‌است که در خلال مصاحبه، بارها تأکید شده که این نگاه معطوف به منطقۀ خاصی نیست و یک نگاه کلی است.

برای دومین‌بار پیاپی در ماه گذشته، «گزنک» در بخش لاریجان شهرستان آمل، دچار سیلاب شد؛ سیلابی که بنا به اعلام دفتر مدیریت بحران استانداری مازندران، ناشی از ذوب و جاری‌شدن برف‌های دماوند بود. گرچه به‌نظر این اتفاق در اثر گرمای چند روز اخیر اتفاق افتاده است، اما نه فقط تیرماه سال گذشته، سه مرتبۀ دیگر از سال ۱۳۹۶، این سیلاب در درۀ گزنک و بخش لاریجان اتفاق افتاده است. بااین‌حال‌، سازمان‌های دولتی متولی، هیچ پایشی بر وضعیت برف‌چال‌ها یا یخچال‌های این قله و کوه ندارند و با وجود تکرار هرسالۀ سیلاب، به‌نظر هربار از وقوع آن غافلگیر می‌شوند. سیلاب اخیر خوشبختانه خسارت جانی نداشته است، اما هیچ‌کس نمی‌داند چه زمانی درۀ گزنک سیلابی خانمان‌برانداز بر اهالی آوار می‌کند؛ چرا که حتی مرکز تحقیقات آب کشور وابسته به وزارت نیرو هم آن را پایش و مطالعه نمی‌کند. به‌نظر، مخاطرات دماوند مانند رازی سربه‌مهر خواهند ماند که هرازگاهی از «گزنک» به بیرون درز پیدا کرده و هشدار می‌دهد؛ هشداری که جدی گرفته نمی‌شود.

تلفن بیمارستان که زنگ می‌خورد، صدای تلفن گویا می‌گوید: «شما با بیمارستان تهران کلینیک تماس گرفته‌اید.» سپس تعدادی از شماره‌های داخلی را اعلام می‌کند تا تماس‌گیرندگان با آن به بخش‌های مختلف درمان بیمارستان متصل شوند. شمارۀ داخلی بخش اورژانس را می‌گیرم؛ کارشناس بخش اورژانس از فعال‌بودن آن خبر می‌دهد. از بخش جراحی و دیگر بخش‌ها می‌پرسم؛ پاسخ می‌دهد: «نه فعلاً جراحی نداریم. همۀ بخش‌ها به‌جز اورژانس، تعطیل است.» می‌پرسم چه زمانی فعال می‌شود؟ می‌گوید: «به ما گفته‌اند، سه ماه دیگر!» این روزها بخش بهداشت و درمان از عدم نظارت و کارکرد درست رنج می‌برد. بخش دولتی و خصوصی هر دو در زنجیرۀ زیان‌دهی گرفتار شده‌اند و از بیماران تا مراکز درمانی و بیمه‌ها، بیماری مزمن و بزرگی به نام ناکارآمدی را تجربه می‌کنند؛ بیمارستان «تهران کلینیک» یکی از آن‌هاست. بیمارستان خصوصی که مانند دیگر بیمارستان‌های خصوصی در سال‌های اخیر با مشکلات عدیده دست‌وپنجه نرم کرد و تنها راهکار التیام‌بخش برای جبران این ناکارآمدی، تنها یک چیز بود؛ تعدیل نیروی انسانی و کادر درمان.