تحصیل در چین به عنوان یکی از گزینه‌های جذاب برای دانشجویان بین‌المللی در سال‌های اخیر به شدت رونق گرفته است. چین نه تنها با دانشگاه‌های معتبر و برنامه‌های تحصیلی متنوع شناخته می‌شود، بلکه فرهنگ غنی، هزینه‌های مناسب، و فرصت‌های شغلی بعد از تحصیل نیز از دیگر مزایای آن به شمار می‌آید.

تالاب بین‌المللی شادگان، دوباره مورد هجوم تخریب‌گران قرار گرفته است. این‌بار در تخلفی آشکار و در سکوت خبری، ۱۴ هزار هکتار از مساحت این تالاب را کم کرده‌اند تا راه برای ساخت پتروپالایش شادگان و توسعۀ کارخانۀ فولاد شادگان باز شود؛ این اقدام را باید آخرین ضربۀ دولت سیزدهم بر پیکر تالاب بین‌المللی شادگان دانست که پیش از این با ندادن حقابه، لرزه‌نگاری‌های شرکت نفت، طرح گردشگری و ساخت زائرسرای غیرقانونی، ضربه‌های مهلکی بر این تالاب نیمه‌جان وارد کرده بود.

«مگر در ایران گوزن زرد داریم؟»،‌ «میش‌مرغ آیا واقعاً اسم یک گونه است؟»،‌ «آهوها همان جفت گوزن‌ها نیستند؟»،‌ «با مرگ پیروز، یوزها در ایران منقرض شدند؟» این‌ها سؤالاتی است که کارشناسان حیات‌وحش، بارها در نمایشگاه‌ها و برنامه‌های مختلف شنیده و به آن پاسخ داده‌اند. چرا جامعۀ ایرانی همچنان اطلاعات محدودی دربارۀ گونه‌های حیات‌وحش خود دارد؟ آیا اشکال از سازمان حفاظت محیط‌زیست است یا باید سایر نهادها هم باید وارد فرآیند آگاهی‌بخشی می‌شدند؟

سال‌ها پیش سروده بود، «من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم» و چه پیش از بازایستادن قبلش از تپش، حوالی ساعت ۲۳ روز جمعه نهم شهریورماه و چه پس از آن، همین غزل‌هایش بود که میان دوستدارانش جریان داشت. «محمدعلی بهمنی» در حالی از دنیا رفت که میان شاعران معاصر خود، به‌عنوان غزل‌سرای صاحب نوآوری و ترانه‌سرایی خاطره‌ساز برای چند نسل شناخته می‌شد و تأثیر نوآوری‌های او در کنار هم‌نسلانش در غزل معاصر را، شاید بتوان تا سال‌‌ها بعد هم دید.

در سال‌های اخیر، پرسش «چگونه می‌توانیم از مـحیـط‌زیسـت حـفاظت کنـیـم؟» ذهـن بـسـیـاری را بـه خـود مـشــغـول کـرده و بـه راه‌حــل‌هـای متعـددی از جـمـله قـوانـیـن سخت‌گیرانه تا اصلاحات آموزشی منجر شده است؛ هرچند این پاسخ‌ها مزایای خود را دارند و عمدتاً بر «فرهنگ‌سازی» تأکید می‌کنند، اما باید توجه داشت که «فرهنگ‌سازی» مفهومی پیچیده و چندوجهی است؛ فرآیندی بلندمدت اسـت کـه نـیـازمـنـد تـلاش‌هـای مـداوم و محرک‌های قـوی بـرای اجرا و اثرگذاری­‌ست. بااین‌حال، در زمینۀ حفـاظت از محیط‌زیست، شاید بهتر باشد تمرکز خود را از هدف انتزاعی «فـرهـنگ‌سـازی» بـه‌سـوی هـدف عـملی‌تر «تغییر رفتار» معطوف کنیم.

پانزدهم تیرماه ۱۴۰۳، سیلاب تابستانی در هوای آفتابی در روستای «گزنه» در نزدیکی دماوند، موجب خساراتی در این دره شد. در سال‌های اخیر، همین محل در ۱۰ شهریور ۱۳۹۷ در نتیجۀ ذوب‌شدن یخچال‌های دماوند در درۀ گزنه و شهر گزنک با سیلاب، متحمل خسارات زیادی شد و در ۱۷ مرداد ۱۴۰۱ نیز سیل دیگری از ذوب‌شدن بخشی از یخچال‌های دماوند، موجب خسارت شد. جریان سیل و سرازیرشدن حجم زیاد رسوب با شیب تند منطقه، سیلاب‌های یخچالی و جریان‌های لاهار یا جریان واریزه‌ای را پدید می‌آورد.

خبر تازه این است که در دولت چهاردهم، مأموریت جدیدی برای جنگل‌های زاگرس تعیین و تعریف شده است.همه بارها شنیده‌ایم که: جنگل‌های زاگرس شش میلیون هکتار مساحت دارد، ۴۰ درصد آب کشور از زاگرس تأمین می‌شود، زیر تاج درختان جنگل، زراعت می‌شود، خشکیدگی بلوط، اکوسیستم آن را به نابودی کشانده است، زغال‌گیری و قاچاق چوب، همچنان ادامه دارد، همه‌ساله آتش حتی به مناطق حفاظت‌شده‌اش رحم نمی‌کند و بالاخره طرح‌های عمرانی جنگلش را می‌بلعد و البته این هم شنیده شده که دولت، زاگرس را فراموش‌ نکرده و به فکرش هست!

مدیریت زاگرس از نکات عجیب و مبهم در سازمان منابع طبیعی است. در استراتژیک‌­ترین عرصۀ طبیعی کشور، هرازگاهی طرح و برنامه‌­ای سر بر می‌­آورد و بعد از هیاهویی بسیار، در سکوت کنار گذاشته می‌­شود.

انتشار تصاویری از پیکر «میرمحمد موسوی» جوان لاهیجانی در غسالخانۀ لنگرود که نشانگر ضرب‌و‌جرح و کبودی‌هایی در ناحیۀ شانه و کمر او بود، موجب حساسیت‌های عمومی دربارۀ این واقعه شد. برخی از منابع محلی دربارۀ جزئیات حادثۀ کشته‌شدن این فرد که گفته می‌شود متهم اهل شهر لنگرود است، در رسانه‌های محلی گیلان گفته‌اند: این فرد به منزل پدری خود در روستای بارکوسرای لاهیجان رفته و در یک نزاع در قهوه‌خانه شرکت می‌کند و پس از تماس حاضران با پلیس و حضور آن‌ها، دستگیر می‌شود. پلیس گیلان در ابتدای انتشار این ویدئو و آثار ضرب‌وشتم و کبودی‌های منتشرشده که در ویدئو قابل مشاهده است، مدعی شد احتمالاً این نزاع حاصل زدوخورد بین متهم و محلی‌ها باشد. بااین‌حال برخی گمانه‌ها بیان می‌کنند، احتمالاً متهم در زمان بازداشت، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. بازداشت ۵ افسر پلیس، به گمانه‌زنی دربارۀ ضرب‌وشتم متهم در کلانتری قوت بخشیده است.

سه دهۀ پیش که صنایع لبنی و بستنی چوپان کار خود را آغاز کرد، هنوز بحث «مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها» به شکل امروزی باب نبود. اما از همان ابتدا، شرکت چوپان با تأکید ویژه بر کیفیت بالای محصولات و تلاش برای ارائۀ محصولات لبنی سالم با بهترین مواد اولیه، فارغ از معادلات سود و زیان، اولین زیربنای تفکر مسئولانه نسبت به‌ سلامت جامعه را در مسیر پیش‌روی خود ایجاد کرد و تا امروز نیز با همین رویکرد به فعالیت خود ادامه داده است. چوپان در ادامۀ راه خود و در پی تغییرات ساختاری‌رویکردی که در دو سال گذشته در آن ایجاد شده، واحدی مجزا برای کار در حوزۀ مسئولیت اجتماعی تأسیس کرد تا تمام تأثیرات مثبت و منفی مجموعه را در تمام مراحل زنجیرۀ تأمین و تولید مواد لبنی بررسی کند. اگرچه مسئولیت اجتماعی شرکتی تعهدی به کل جامعه و محیط‌زیست است، اما چوپانی‌ها تصمیم گرفتند در ابتدا اقدامات خود را از توانمندسازی و آموزش نیروهای داخلی به‌عنوان اولین ذی‌نفعان بلاواسطۀ خود و همچنین بهبود شرایط شرکت آغاز کنند. بااین‌وجود، آن‌ها تعهد خود به حوزه‌های اقتصاد، اجتماعی و محیط‌زیست را نیز از یاد نبردند و برای کار در این حوزه‌ها نیز برنامه‌ریزی‌های بلندمدتی انجام داده‌اند. در همین ارتباط با «لیلا صادقی‌تبار»، رئیس واحد پایداری و مسئولیت اجتماعی شرکت چوپان به گفت‌وگو نشستیم. او در این گفت‌وگو دربارۀ فعالیت‌های دوسالۀ واحد پایداری و مسئولیت اجتماعی چوپان و برنامه‌های آیندۀ این شرکت برای مدیریت پسماند، کاهش مصرف انرژی و راه‌اندازی کمپین‌های آموزشی برای مصرف‌کنندگان صحبت کرد و از انتشار اولین گزارش پایداری چوپان که به‌نوعی اولین گزارش پایداری در شرکت‌های صنایع غذایی در ایران به شمار می‌رود، خبر داد.