بایگانی مطالب برچسب: توسعه پایدار

اصطلاح توسعهٔ پایدار (Sustainable development) نخستین بار توسط باربارا وارد در اعلامیهٔ کوکویاک دربارهٔ محیط زیست و توسعه به‌ کار رفت.
بدنبال آن پس از گزارش‌های باشگاه رم و بنیاد هامرشولد به تدریج توسعهٔ پایدار در طی سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ و از زمانی که اتحادیهٔ بین‌المللی برای حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN-82)، راهبردهای جهانی از محیط زیست و منابع طبیعی با هدف کلی دستیابی به توسعهٔ پایدار را از طریق حفاظت از منابع حیاتی (زنده) را ارائه کرد، مورد توجه جدی و اساسی اندیشمندان و متفکران توسعه قرار گرفت.

۹۰ درصد پنل‌های خورشیدی قابل بازیافت است

مشاور ریاست سازمان ساتبا در حوزه مدیریت بحران و پدافند غیرعامل اعلام کرد بیش از ۹۰ درصد اجزای پنل‌های خورشیدی قابل بازیافت است و برنامه‌ریزی مشترکی برای مدیریت پایان چرخه عمر این تجهیزات در حال انجام است؛ همزمان ظرفیت نیروگاه‌های خورشیدی کشور از ۴۲۰۰ مگاوات عبور کرده است.

پیشرفت ۶۰ درصدی تعمیرات ۱۰۵ هزار مگاواتی نیروگاه‌های حرارتی

سرپرست معاونت راهبری تولید شرکت برق حرارتی اعلام کرد برنامه تعمیرات و بهینه‌سازی ۱۰۵ هزار مگاواتی نیروگاه‌های حرارتی با پیشرفت فیزیکی بیش از ۶۰ درصد در حال اجراست و با تکمیل آن، واحدهای نیروگاهی با آمادگی حداکثری وارد دوره اوج مصرف سال ۱۴۰۵ خواهند شد.

هشدار درباره تکرار آتش‌سوزی در تالاب هورالعظیم در تابستان ۱۴۰۵

معاون محیط طبیعی اداره‌کل حفاظت محیط زیست خوزستان با هشدار نسبت به احتمال تکرار آتش‌سوزی‌های تالاب هورالعظیم در تابستان پیش رو اعلام کرد: با وجود آبگیری ۶۰ تا ۶۵ درصدی این تالاب، حجم فعلی آب برای جلوگیری از خشکی و مهار آتش‌سوزی‌های گسترده کافی نیست و تأمین مستمر حق‌آبه ضروری است.

نصب ۵۳ هزار نیروگاه خورشیدی در روستاهای کشور

معاون سرمایه‌گذاری سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) اعلام کرد تاکنون حدود ۵۳ هزار نیروگاه خورشیدی مقیاس کوچک در روستاها و مناطق کمتر توسعه‌یافته کشور نصب شده است؛ اقدامی که با مشارکت مردم و نهادهای حمایتی شتاب گرفته است.

تدوین سند «سند منطقه‌ای سازگاری با پسروی خزر»

معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست از تدوین سند «سند منطقه‌ای سازگاری با پسروی خزر» با هدف ایجاد چارچوب همکاری مشترک میان کشورهای ساحلی، تقویت تبادل داده‌های پایشی، تعریف پروژه‌های مشترک و بهره‌گیری از ظرفیت‌های مالی و فنی بین‌المللی خبر داد.

آلودگی هوا؛ بحران اول محیط‌زیست کشور

معاون رئیس‌جمهور و رئیس اعلام کرد آلودگی هوا به‌ویژه در کلانشهرها و با اولویت مهم‌ترین چالش محیط‌زیستی کشور است و با وجود تصویب قوانین و اقدامات متعدد، به‌دلیل اجرا نشدن بخشی از تکالیف قانونی توسط دستگاه‌ها، این بحران همچنان پابرجاست.

تیشه زدن بر بنیان «پایداری اجتماعی»

مدرسه در وضعیت غیرعادی

در روزهایی که خیابان، مدرسه، خانه و محل کار همگی تحت‌تأثیر بحران‌های پی‌درپی‌اند، تعطیلی مدارس هم یکی دیگر از نشانه‌های بی‌ثباتی در جامعه شده است. «ما نمی‌توانیم برنامه‌ریزی داشته باشیم.» این جمله‌ای است که هم معلم‌ها تکرارش می‌کنند و هم خانواده‌هایی که هر روز صبح منتظرند ببینند مدرسه تعطیل است یا نه. گفت‌وگو با چند معلم و مادر شاغل نشان می‌دهد اثر این تعطیلی‌ها فقط به آموزش محدود نمی‌شود؛ بلکه پای تجربه‌ای از زندگی در نگرانی، خستگی و نارضایتی دائمی در میان است.

مثلث ویرانی؛ قزوین، الموت و تنکابن

|پیام ما| از سال ۱۳۸۲ که نخستین بار صحبت از ساخت بزرگراه قزوین-الموت-تنکابن به میان آمد، بارها مسئولان کمبود اعتبارش را بزرگ کردند و گفتند طرح ملی است اما بی‌پول! در همه این سال‌ها اما وقتی صحبت از تبعات منفی طرح، آسیب‌های محیط‌زیستی و تخریب‌های گسترده‌اش به میان آمد، نهادهای متولی در سکوت‌ ماندند. هنوز این پرسش از سازمان حفاظت محیط‌زیست با جدیت مطرح است که چطور گزارش ارزیابی طرح‌ها، آن‌هم طرحی به این بزرگی منتشر نمی‌شود و فعالان می‌گویند نمی‌دانند با چه گزارشی قرار است جنگل‌های هیرکانی بیش‌ازپیش برای ساخت جاده از جا کَنده شوند و جاده از کنار سرشاخه‌های رود سه‌هزار بگذرد؟ این جاده قرار است جمعیت بسیاری را به شمال روانه کند؛ شمالی که همین حالا با سیل مهاجران اقلیمی روبه‌روست و حالا در روزهایی که هیچ‌چیز در کشور عادی نیست و هنوز زخم اعتراضات و غم کشته‌شدگان گریبان مردم را رها نکرده، قرار است برای ادامه کار ۴۰ میلیارد تومان از محل مالیات شهرستان تنکابن برای سرعت‌بخشی به این پروژه اختصاص یابد و استاندار مازندران هم گفته اعتباری از محل مولدسازی برای تسریع در اجرای این طرح در نظر گرفته شود.

راه‌آهن زاهدان به چابهار؛ یک پروژه از پیش شکست‌خورده

سهم کودکان ما از بحران‌‌ها

تالاب‌های ایران؛ میراثی در آستانه نابودی

تالاب‌ها فقط پهنه‌هایی از آب و نی‌زار نیستند؛ آن‌ها قلب تپنده تنوع زیستی، معیشت محلی و فرهنگ‌های ریشه‌دار در بسیاری از مناطق ایران‌اند. اما امروز، کاهش منابع آب، آلودگی و مدیریت ناپایدار، این اکوسیستم‌های حیاتی را به مرز فروپاشی کشانده است. علیرضا وهاب‌زاده، کارشناس و فعال محیط‌زیست، در گفت‌وگو با روزنامه «پیام ما» از پیامدهای زیست‌محیطی و اجتماعی زوال تالاب‌ها می‌گوید؛ از مهاجرت جوانان و فراموشی آیین‌ها و غذاهای بومی گرفته تا گردشگری بی‌ضابطه‌ای که به‌جای نجات تالاب‌ها، فشار بیشتری بر آن‌ها وارد کرده است. این گفت‌وگو نگاهی دارد به چالش‌ها و راهکارهای بهره‌برداری پایدار از تالاب‌ها؛ مسیری که می‌تواند هم به حفاظت از طبیعت کمک کند و هم به تداوم زندگی و فرهنگ جوامع تالابی.