بایگانی مطالب برچسب: کمبود دارو

تلاطم در بازار دارو

بازار دارویی کشور همچنان در تلاطم است و قرار نیست به ثبات برسد. به‌گفته «هادی احمدی»، عضو هیئت‌مدیره انجمن داروسازان ایران، در حال حاضر کمبودهای دارویی به ۲۰۰ قلم رسیده و احتمال افزایش این کمبودها وجود دارد. پیش‌تر «حسینعلی شهریاری»، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، در نامه‌ای به رئیس‌جمهور نحوه تأمین اقلام دارویی توصیف کرده بود.

کمبود حیاتی

نقدینگی و ناترازی انرژی، زنجیره‌ تأمین دارو در کشور را دچار اختلال کرده است. هفته گذشته وزیر بهداشت از کاهش کمبودهای دارویی به ۹۰ قلم خبر داد، اما «بهمن صبور»، عضو هیئت‌مدیره انجمن‌های علمی تخصصی دارویی کشور در گفت‌وگو با «پیام ما» این کمبودها را حدود ۱۵۰ قلم اعلام کرد. بیشتر این داروها مربوط به درمان‌های بیمارهای سرطانی هستند.

خاموشی مرگبار

قطعی برق این روزها علاوه‌بر مشکلاتی که برای عموم مردم ایجاد کرده، موجب اختلال در برخی از خدمات درمانی هم شده است. بنا بر گزارش‌هایی که تا امروز به ما رسیده، بسیاری از بیماران در بخش‌های مختلف بیمارستانی و حتی افرادی که در خانه تحت‌درمان هستند، در مواردی به‌دلیل قطع ناگهانی برق تا پای ازدست‌دادن جانشان رفته‌اند. این شرایط بسیاری از فعالان حوزه سلامت را دچار نگرانی کرده است. قطعی برق نه‌تنها باعث استهلاک دستگاه‌ها و تجهیزات پزشکی می‌شود بلکه در درازمدت آنها را از کار می‌اندازد. این درحالی‌است که وزیر بهداشت در پاسخ به سؤال «پیام ما» درباره شرایط ایجادشده، از ارائه کمک‌های مالی به بیمارستان‌‌ها برای تهیه ژنراتور می‌‌گوید و تأکید می‌کند: «تا امروز در مورد اتفاق ویژه‌ ناشی از قطعی برق در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی گزارشی وجود نداشته است.»

هر صدایی در جنگ، رعدی بر جان کودکان اتیستیک

کودکان اتیسیک دنیا را با حساسیتی خاص می‌بینند و می‌شنوند؛ هر صدای ناگهانی برایشان مثل رعدی است که قلب کوچکشان را به تپش وامی‌دارد. برای این کودکان، که به ثبات و روتین زندگی‌شان تکیه کرده‌اند، جنگ دوازده روزه امنیتشان را سلب و تاریکی اضطراب را در دلشان بیشتر کرد؛ چراکه حتی گفتن اینکه صداهای بیرون، صدای «رعدوبرق» است هم بر بعضی از آنها اثری نداشت و دلهره‌شان را کم نمی‌کرد. «سید محمدعلی میری»، مدیر مطالبه‌گری انجمن اتیسم ایران، هم این موضوع را تأیید می‌کند و به «پیام ما» می‌گوید: «کودک اتیسیک صدای بمب را ده برابر بلندتر از ما می‌شنود و نگرانی‌‌اش هم بیشتر از یک فرد عادی است.»

زندگی در یک قدمی قحطی

«بچه‌هام بعد از خوردن اینها، استفراغ می‌کنند. بوی خیلی بدی می‌ده.» این را «ایمان رجب»، مادر شش فرزند می‌گوید که داخل چادری پر از مگس در شهر غزه نشسته و مشت‌مشت آرد الک می‌کند. این نصفه کیسه آرد را از داخل یک سطل زباله پیدا کرده است. کیسه پر از حشره است و آلودگی در آن موج می‌زند. اما همین هم امید ایمان برای سیرکردن فرزندان و زنده نگه‌داشتن آنهاست. او بار دیگر آرد را الک می‌کند تا نان درست کند.

سرگردانی بیماران در داروخانه‌های استان تهران

ماه‌های اخیر، موضوع کمبود دارو و افزایش سرسام‌آور قیمت آن به یکی از چالش‌های جدی در حوزه بهداشت و درمان استان تهران تبدیل شده است.

مسیر پر پیچ‌وخم مذاکره

گفتن و نوشتن درباره آثار تحریم‌ها بر اقتصاد ایران شاید دیگر تکراری به نظر برسد، اما واقعیت تلخ این است که این فشارها همچنان کشور را در کام خود می‌کشد. کسب‌وکارها به‌سختی نفس می‌کشند و آینده‌ای مبهم پیش رویشان است. قیمت‌ها همچنان بالا می‌رود، سرمایه‌گذاری در کشور کم رنگ شده و روزبه‌روز تعداد بیشتری از مردم وارد دایره فقر می‌شوند. بسیاری از مردم کشورمان در مواجهه با مشکلات روزمره، به‌سختی برای بقا تلاش می‌کنند. در این شرایط، توسعه پایدار به یک آرزوی دست‌نیافتنی تبدیل شده است. تحریم‌ها نه‌تنها اقتصاد را فلج کرده، بلکه مردم را در تله ناامیدی گرفتار کرده‌اند. این روند، سنگینی روزافزون بر دوش کشور می‌گذارد و هر تلاش برای غلبه بر آن، به ناامیدی بدل می‌شود.

دارو رسید، اما گران‌تر از همیشه

دوباره شال و کلاه کرده‌ و راهی خیابان شده‌اند. چند سال است مسیر خانه تا بلوار ایوانک را آمده و رفته‌اند؛ با پای پیاده، با ویلچر و با پلاکاردهای کوچکی در دست. یک خواسته بیشتر ندارند؛ زنده ماندن! در سرمای استخوان‌سوز ظهر روز دوشنبه، ۱۲۰ نفر برای چهارمین بار مقابل ساختمان وزارت بهداشت و درمان جمع شدند تا برای بار چندم از دارویی بگویند که جانشان به آن بسته است. داروی «ریسدیپلام» که پس از سال‌ها رفت‌وآمد و تجمع مقابل مجلس، وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو، تولید داخلی آن با نام «اورلیژن» به دست‌ بیماران SMA رسیده، آنقدر گران است که تهیه آن را سخت و اغلب غیرممکن ساخته.