بایگانی مطالب برچسب: کشاورزی هوشمند

آغاز هوشمندسازی و به‌کارگیری انرژی‌های تجدیدپذیر در مزارع آبزی‌پروری ایران

سازمان شیلات ایران با هدف افزایش بهره‌وری، کاهش مصرف انرژی و کاهش اثرات زیست‌محیطی، اجرای طرح‌های هوشمندسازی مزارع، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و روش‌های آبزی‌پروری کم‌کربن را در دستور کار قرار داد.
آغاز هوشمندسازی مزارع آبزی‌پروری در کشور

احداث نیروگاه‌های خورشیدی بدون تغییر کاربری اراضی کشاورزی

سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) با هدف حفاظت از اراضی حاصلخیز، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی را به سمت مدل‌های «دو منظوره» هدایت می‌کند. معاون سرمایه‌گذاری ساتبا تأکید کرد که احداث نیروگاه نباید موجب تغییر کاربری زمین‌های مستعد کشاورزی شود.
احداث نیروگاه‌های خورشیدی بدون تغییر کاربری اراضی کشاورزی

بحران آبخوان‌های یزد

با میانگین بارش کمتر از ۹۵ میلی‌متر در سال، استان یزد به شدت به منابع آب زیرزمینی وابسته است. محمدعلی فهیمی، رئیس گروه مطالعات آب‌های زیرزمینی یزد، هشدار می‌دهد که برداشت‌های فراتر از توان اکولوژیک آبخوان‌ها، منجر به فرونشست زمین در ۹ دشت استان و نفوذ آب‌های شور شده است؛ بحرانی که اگر با رویکرد «توسعه پایدار» و مدیریت دقیق مصرف مهار نشود، زیرساخت‌های حیاتی استان را با خطر نابودی مواجه خواهد کرد.
فرونشست و بحران آب در یزد

نبرد تازه بر سر سفـــره

تنظیم بازار کالاهای اساسی در ایران سال‌هاست میان دو نقطه در نوسان است؛ یا بازار با مازاد عرضه روبه‌رو می‌شود و تولیدکننده زیان می‌بیند، یا کمبود و افزایش قیمت، دولت را به مداخله وادار می‌کند. در این میان، ابزارهای سیاست‌گذاری نیز تقریباً ثابت مانده‌اند؛ قیمت‌گذاری، واردات، ممنوعیت یا آزادسازی صادرات، توزیع ذخایر راهبردی و تشدید نظارت. با این حال، تجربه بازار مرغ، گوشت، برنج، روغن، شکر و حتی لبنیات نشان داده است که این مداخلات، اغلب زمانی آغاز می‌شوند که بازار از تعادل خارج شده و هزینه بحران، هم بر دوش تولیدکننده و هم بر دوش مصرف‌کننده افتاده است. این تجربه، پرسشی را پیش روی سیاست‌گذاران قرار داده است: آیا مسئله اصلی، کمبود ابزارهای تنظیم بازار است یا نبود تصویری دقیق از آنچه در زنجیره تأمین کالاهای اساسی رخ می‌دهد؟

راهکاری طلایی برای کاهش سموم و افزایش درآمد شالیکاران

ترویج الگوی کشاورزی تلفیقی «اردک - برنج» در شالیزارهای گیلان، با هدف ارتقای امنیت غذایی و کاهش وابستگی به سموم شیمیایی در دستور کار قرار گرفت. این روش نه تنها با استفاده از ظرفیت‌های طبیعی، بهره‌وری زمین را افزایش می‌دهد، بلکه با حذف هزینه‌های جانبی، معیشت شالیکاران را در مسیر توسعه پایدار تقویت می‌کند.