«سود پرستاری به زیانش نمی‌ارزد. برای همین است که خیلی‌ها شغلی که سال‌ها برایش زحمت کشیده‌اند را ترک می‌کنند، ترجیح می‌دهند در اسنپ و مشاغل آزاد کار کنند یا حتی خانه‌نشین شوند. بهترین حالت این است که مهاجرت کنند.» این را «مسعود»، پرستاری که ۱۲ سال در یکی از بیمارستان‌های قائمشهر فعالیت می‌کند، به «پیام ما» می‌گوید. تجربه این پرستار تنها یک روایت فردی نیست، بلکه بازتابی از وضعیت بسیاری از پرستاران ایرانی است که سال‌هاست با مشکلات ساختاری دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند؛ از حقوق ناعادلانه و اضافه‌کاری‌های ارزان و اجباری گرفته تا فشار کاری و نبود امنیت. همین مشکلات، سال گذشته به یکی از بی‌سابقه‌ترین اعتراضات تاریخ پرستاری ایران انجامید؛ اعتراضاتی که در بیش از ۵۰ شهر کشور، با تجمع یا اعتصاب پرستاران همراه بود. از طرفی در سال‌های اخیر، آمارهای نگران‌کننده‌ای از مهاجرت پرستاران ایرانی منتشر شده که تأییدی بر وجود بحران در نظام پرستاری کشور است. در ادامه این گزارش، به مناسبت روز جهانی پرستار با گروهی از پرستاران گفت‌وگو کرده‌ایم که هر کدام در نقطه‌ای از ایران مشغول به کارند، اما روایت‌هایشان نشان می‌دهد که مشکلاتشان نه فردی، که ساختاری و مشترک است.

معاون دادستان کل کشور، خواستار ارائه مکتوب اولویت‌های مشکلات پرستاران و حضور نماینده سازمان نظام پرستاری در کارگروه سلامت داستانی کل کشور شد.

در روزهای اخیر، تصاویری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است که الهه کاظمی، پرستار بیمارستان لقمان حکیم تهران را در حال اغما نشان می‌دهد. ظاهراً این پرستار به دلیل فشار کار شدید و خستگی مفرط، از پنج روز پیش تاکنون در کما به سر می‌برد.

رییس هیات مدیره نظام پرستاری اصفهان، از دو شغله بودن اکثر نیروهای پرستاری در کشور برای تأمین هزینه‌های زندگی خبر داد.

عضو شورای عالی نظام پرستاری، یکی از مهم‌ترین خواسته‌های پرستاران را اصلاح روند اجرای قانون تعرفه گذاری دانست و گفت: تعرفه‌های پرستاری به صورت سلیقه‌ای و با تأخیر ۹ تا ۱۲ ماهه پرداخت می‌شود.

انتقاد کمک‌پرستاران از آزمون استخدامی تامین اجتماعی:

رئیس شورای عالی نظام‌پرستاری مطرح کرد:

وحید زمان‌زاده، رییس شورای عالی نظام پرستاری گفت:

دبیر انجمن پزشکان کودکان ایران: