پزشک خانواده، طرحی که ۲۰ سال میان وعده و واقعیت سرگردان مانده است، روزی قرار بود یکی از برنامه‌های توسعه‌ای ایران باشد و مسیر درمان را تغییر دهد و ضمن کاهش هزینه‌های مردم، عدالت را به خدمات سلامت نزدیک‌تر کند، اما آنچه باقی ماند، مجموعه‌ای از طرح‌های پایلوت، جلسات، بخشنامه‌ها و وعده‌هایی بود که هر دولت، اجرای آن را به دولت بعد می‌سپرد. اکنون طراح اولیه این برنامه، در جایگاه رئیس‌جمهور، بار دیگر آن را از بایگانی خارج کرده؛ اما این پرسش همچنان پابرجاست که آیا این بار پزشک خانواده از چرخه بی‌پایان وعده و تعویق خارج خواهد شد یا همچنان در پیچ‌وخم قوانین، کمبود منابع و تضاد منافع ذی‌نفعان باقی می‌ماند.