بایگانی مطالب برچسب: وزارت صنعت
سنگاندازی در مسیر خورشیدیها
در دنیای در حال تحول انرژیهای تجدیدپذیر، سرمایهگذاران ایرانی با دیدگاههای بلندپروازانه وارد عرصه نیروگاههای خورشیدی میشوند. اما مسیر آنها، در سایه موانع پیچیده و چالشهای اداری قرار دارد. بسیاری از آنها با وجود صرف سرمایههای هنگفت و راهاندازی پروژههای اولیه، هنوز با مشکلات جدی در تأمین تجهیزات و ماشینآلات مواجه هستند. بهعلاوه، زمان انتظار برای دریافت تسهیلات ارزی بهشدت طولانی شده است؛ بهطوریکه پروژههای وعدهدادهشده بهجای آنکه بهسرعت تحقق یابند، با تأخیرهای چندبرابری روبهرو میشوند. این وضعیت نهتنها آینده انرژیهای تجدیدپذیر در ایران را زیر سؤال میبرد، بلکه مانع بهرهبرداری کامل از ظرفیتهای بالقوه این منابع میشود.
محیطزیست گیر افتاده میان امنیت و معیشت
|پیام ما| تعیینتکلیف خرسهای سیاه، ترکیب کمیتهیوز، تفرج در پارک ملی گلستان، صدور پروانه شکار برای قرقداران، رویه انتخاب مناطق چهارگانه، دخالت امنیتیها و حراستیها در ریزترین تصمیمات مرتبط با مدیریت حیاتوحش، دغدغههای حفاظت در زمانه جنگ موضوعاتی بودند که با «حمید ظهرابی»، معاون محیطزیست طبیعی سازمان حفاظت محیطزیست، مطرح کردیم. ظهرابی در پاسخ از تغییر در رویه در انتخاب مناطق، تأثیر خشکسالی بر مسئله پروانهها، تشکیل کمیتههایی برای گونههای مختلف حیاتوحش، آغاز آزمایشهای ژنتیک برای خرسهای سیاه در اسارت، لزوم تغییر الگوی معیشت در فریدونکنار و پیگیری سامانه پدافند زیستی برای آسیب کمتر به مناطق چهارگانه گفت.
غیاب کارگران در پویشی برای آنها
آمار رسمی منتشرشده از سوی نهادهای دولتی نشاندهنده ابعاد گسترده حوادث کار در ایران است. براساس اعلام مرکز پژوهشهای مجلس، در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱، مجموعاً سه هزار و ۸۲۶ مورد مرگ ناشی از حوادث کار به ثبت رسیده است. در همین دوره زمانی، ۸۶ هزار و ۶۳۸ کارگر بیمهشده دچار حادثه شغلی شدهاند که نام آنها در فهرست سازمان تأمین اجتماعی ثبت شده است. با وجود این ارقام، دادههای منتشرشده از سوی سازمان پزشکی قانونی در همین بازه زمانی، ابعاد دیگری از این معضل را روشن میسازد. در سال ۱۴۰۱، این سازمان ۱۹۰۰ مورد فوت ناشی از حوادث کار را گزارش کرده است، درحالیکه سازمان تأمین اجتماعی در همین سال تعداد فوتیهای بیمهشده را تنها ۴۵۵ نفر اعلام کرده است. این تفاوت فاحش در آمار، بهطور ضمنی وجود تعداد زیادی از کارگران بدون پوشش بیمه و اشتغال در بخش غیررسمی را تأیید میکند.
سهم صنایع معدنی از کل آب مصرفی کشور، ۲ درصد است
توسعه معادن در فلات مرکزی ایران همزمان با فرصتهای اشتغال و سرمایهگذاری، چالش جدی کمبود آب را پیشروی کشور قرار داده است؛ آنهم در شرایط بحرانی آب که میتوان هر چیزی را با تهدید مواجه کند و حیات آن را به خطر انداخت. برای بررسی این موضوع که چطور میتوان صنایع معدنی را بهشکل پایدار توسعه داد، با «بهرام شکوری»، رئیس کمیسیون معدن و صنایع معدنی اتاق ایران، گفتوگو کردیم.
بازار کار دچار شوک بزرگی نخواهد شد
هنوز آتشبس میان ایران و اسرائیل قطعی نشده بود و گمانهزنی سیاستمداران غرب و شرق درباره آن به یقین نرسیده بود که بسیاری از کسبوکارها به فکر تعدیل نیرو افتادند؛ تعدیلی که برای برخی از کارمندان و کارگران از جنگ هم ترسناکتر بود. اما ریشه این تعدیل نیروها چیست؟ آیا صاحبان کسبوکار و سرمایهگذاران به این نتیجه رسیدهاند که روزهای بدتری در راه است و دیگر نمیتوانند به کارمندان و کارگرانشان حقوق دهند؟ آیا جنگ ۱۲روزه شرایط را دشوارتر از پیش کرده است؟ «محمد وصال»، اقتصاددان و مدرس دانشگاه شریف معتقد است مسئله تعدیل نیرو بیشتر انعکاسی از شرایط پیش از جنگ است و انعکاسی از نااطمینانیهای قبل است. او میگوید: اخراج و کنار گذاشتن نیرو برای کسبوکارها زمانی توجیه دارد که کسبوکار در افق میانمدت و بلندمدت نخواهد کسبوکار فعلی را حفظ کند؛ زیرا اگر اکنون بخواهد افرادی را از کسبوکار بیرون کند و یک یا دو ماه دیگر دوباره بخواهد آنها را استخدام کند، هزینه استخدام و اخراج بهقدری زیاد است که اصلاً توجیه ندارد. برداشت بنده آن است که برای روشن شدن مسائل چند هفته یا حتی چند ماه زمان لازم داریم. در بخشی از این گفتوگو او درباره اینکه سیاستگذار باید در شرایط فعلی دست به چه اقدامی بزند، توضیح داد.
افزایش سهمیه واردات تجهیزات تجدیدپذیرها
|پیامما| بررسی راهکارهای توسعه سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، موضوع نشست اخیر کارگروه شورای گفتوگو بود. در این نشست ضمن تأکید بر لزوم افزایش سهمیه تخصیص ارز برای واردات انواع تجهیزات مورد نیاز این صنعت، اعلام شد از ابتدای سال ۱۴۰۴ بالغبر ۱۳۵ درصد به سهمیه بازرگانی برای واردات پنل و اینورتر اضافه شده است.
قرض بلاعوض دولت از صنایع
۱۱ میلیارد دلار؛ این ظرفیت تولید ازدسترفته فولاد در ۴ سال گذشته است. ۱۱ میلیارد دلار با راهاندازی دو هزار و ۵۰۰ نیروگاه ۱۰ مگاواتی خورشیدی (هزینه راهاندازی هر ۱۰ مگاوات چهار میلیون دلار) برابری میکند. ظرفیتی که اگر راهاندازی میشد، نهتنها مشکلات فولادسازان بلکه بخش قابلتوجهی از مشکل برق کشور نیز حل میشد. علیرغم اینکه توانیر از صنایع خواسته است برای رفع محدودیت تا ۸۰ درصد دیماند (مقدار قدرتی که از اداره برق خریداری شده) مصرفی خود، نیروگاه تجدیدپذیر بسازند؛ اما صنایع بزرگ فولادی توفیق چشمگیری در این زمینه نداشتند. نیروگاه ۶۰۰ مگاواتی فولاد مبارکه اصفهان نیز زیر ۱۰ درصد وارد مدار شده است. چرا صنایع فولاد سمت احداث نیروگاه خورشیدی نمیروند؟ رئیس انجمن فولاد کشور میگوید برق تولیدی صنایع بزرگ در مواقع ناترازی از خودشان دریغ میشود و صنایع فولادی کوچک نیز توان مالی برای احداث نیروگاه ندارند. امسال اولین سالی است که با شروع بهار صنایع فولاد دچار محدودیت شدند، این درحالیاست که ظرفیت تولید فولاد کشور سال گذشته در ادامه محدودیتها با بیش از ۲ میلیون تن کاهش به ۳۰ میلیون تن رسیده است و کارشناسان این صنعت هشدار میدهند ادامه این روند منجر به از دست رفتن رتبه دهم کشور در تولید فولاد جهان خواهد شد.
اصلاح قانون معادن، اصلاحی بهنفع رانتخواران حوزه معدن
تصمیمی که بوی شیرابه میدهد
پس از سال ۱۳۸۸ و تصمیم مدیریت شهری و ... مبنیبر استفاده از مخازن فلزی در برخی از معابر مهم شهری، استفاده از مخازن گالوانیزه بهتدریج در سطح شهر تهران و حتی دیگر شهرهای کشور توسعه یافت و مخازن پلاستیکی با مخازن فلزی جایگزین شد. موضوعی که بهتدریج فراگیر شد و امروزه غالب مخازن پسماند ذخیرهسازی کشور را مخازن فلزی تشکیل دادهاند. ولی آیا این تغییر رویه بهنفع شهروندان و محیطزیست کشور بوده است؟! با بررسی وضعیت فعلی و گذشته مدیریت پسماندها در کشورهای توسعهیافته و همچنین نتایج برخی از پژوهشهای بومی (همچون گزارش جهاددانشگاهی دانشگاه صنعتی شریف- ارزیابی زیستمحیطی مکانیزاسیون خدمات شهری) و مشاهدات میدانی متخصصین از سایر کشورهای توسعهیافته، میتوان به این نتیجه رسید که درصورت مدیریت اصولی پسماندها، استفاده از مخازن ۱۱۰۰لیتری پلاستیکی در مقایسه با مخازن فلزی (گالوانیزه) چه از لحاظ اقتصادی و چه از لحاظ زیستمحیطی و بهداشتی مقرونبهصرفهتر خواهد بود. لذا در ادامه تلاش شده است موضوع استفاده گسترده از مخازن گالوانیزه در فرایند مدیریت پسماند کشور مورد آسیبشناسی و بررسی کارشناسی قرار گیرد.
چگونه آینده انرژی ایران تغییر میکند؟
توسعه انرژیهای تجدیدپذیر بهعنوان یکی از اولویتهای کلیدی در ایران به شمار میرود. ناترازیهای شدید در بخش انرژی نیز اهمیت این توسعه را بیشازپیش نمایان کرده است.در این راستا، ظرفیتهای قانونی و مشوقهای اقتصادی که در کشور ایجاد میشود، میتواند شرایطی برای توسعه انرژیهای پایدار در کشور ایجاد کند. یکی از این ظرفیتها که در سالهای اخیر ایجاد شده، ماده ۱۶ قانون تولید دانشبنیان است که صنایع مصرفی بزرگ را ملزم به تأمین بخشی از انرژی خود از طریق منابع تجدیدپذیر میسازد. همچنین، تمهیداتی چون «تابلو برق سبز» در بورس انرژی و سایر اقدامات قانونی نظیر ماده ۱۲ قانون رفع موانع تولید، بستر مناسبی را برای سرمایهگذاران و توسعهدهندگان ایجاد کرده است. این گزارش به بررسی این اقدامات و سازوکارهای قانونی میپردازد و به تحلیل روندها و چشماندازهای پیشرو در عرصه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران خواهد پرداخت. شفافسازی ظرفیتهای موجود و راههای عملیاتی برای ارتقای این صنعت میتواند نقش بسزایی در پیشبرد اهداف توسعه پایدار کشور ایفا کند.
استخراج ناایمن در۹۰ درصد معادن زغالسنگ کشور
آخرین اخبار و اطلاعات از وضعیت آسیبدیدگان معدن طبس
گاز مفت دولت ته کشید
«دولت دیگر توان گازمفتدادن به نیروگاههای گازی را ندارد.» این پیامی است که هم از سمت جامعهشناسان توسعه و هم اعضای انجمن انرژی تجدیدپذیر و سندیکای برق مخابره میشود. سال گذشته، دولت قدر ۳۰ درصد از بودجۀ منابع عمومیِ حدود ۲۰۰۰ هزار میلیارد تومانی خود را، کسری آورد. این رقم بسیار نزدیک به رقم ۱۹۰۴ هزار میلیارد تومان یارانۀ برق است. ادامۀ این روند، چه از دید «علیرضا اسدی» معاون پژوهشی سندیکای برق و چه از دید اعضای انجمن انرژیهای تجدیدپذیر کشور، سیاهی و تباهی است. باتوجهبه کاهش دبی خروجی گازهای پارس جنوبی و کاهش نیاز به حفاری بیشتر، قرار است قیمت تمامشدۀ گاز بهجای ۵ سنت، ۱۲ سنت برای دولت آب بخورد و دولت دیگر توان تأمین این بودجه را ندارد. اینبار در قوانین کشور نه برای صنایع پرمصرف، بلکه برای کشاورزی هم قوانین وضع شده که از دید «محمدامین زنگنه» دبیر انجمن انرژیهای تجدیدپذیر کشور، به این معناست که هرکسی که در این کشور برق پایدار میخواهد، بایستی نیروگاه احداث کند.
