اخلاق محیط‌زیستی و شیوه تعامل انسان با طبیعت، همواره یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد بحث بوده است. بسیاری از ما بارها از خود پرسیده‌ایم چگونه برخی افراد به‌راحتی جنگلی را به آتش می‌کشند یا حیوانی را آزار می‌دهند، اما در مقابل، عده‌ای حتی برای جان یک مورچه نیز ارزش قائل‌اند. پاسخ این تفاوت را باید در کودکی جست‌وجو کرد. اگر انسان در سال‌های نخست زندگی با طبیعت پیوند برقرار کند و خود را بخشی از آن بداند، در بزرگسالی نیز به‌سادگی به آن آسیب نمی‌زند. همین نگاه، محور نشست «کودکان، تجربه طبیعت و آینده حفاظت از آب» بود؛ نشستی که بخشی از مباحث آن در این گزارش مرور می‌شود.