بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۳، نزدیک به ۴۱ نفر در حوضچه‌های آب سیستان‌وبلوچستان غرق شده‌اند؛ نیمی از آنان دختربچه‌هایی بودند که برای تأمین آب موردنیاز خانواده و دام‌هایشان، در راه کولبری آب کشته شدند، اما «مرگشان فقط یک حادثه دیده شد، نه یک واقعه در حوزه زنان». این آمار را «مهتا بذرافکن»، جامعه‌شناس آب و اقلیم، ارائه داد و از حاضران در نشست انجمن جامعه‌شناسی پرسید چند رسانه تاکنون نام این دختران را برجسته کرده‌اند. او همچنین به صف‌های تانکر آب در روزهای گرم که بیشتر افراد حاضر در آنها زن‌اند، اشاره کرد: «مگر این‌ها بخشی از جامعه زنان نیستند که بار حمل آب را به دوش می‌کشند؟ اگر قرار است در مطالعات زنان از خشونت و نابرابری صحبت کنیم، نمی‌توانیم حذفشان کنیم.»